Otwórz menu główne

Pimen imię świeckie: Dejan Nedelczew Enew, bułg. Деян Неделчев Енев - (ur. 22 czerwca 1906 w Czirpanie, zm. 10 kwietnia 1999 w Sofii) - duchowny Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego, metropolita newrokopski, pierwszy zwierzchnik rozłamowego Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego.

Pimen
Dejan Enew
Деян Енев
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1906
Czirpan
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 1999
Sofia
Patriarcha Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego (rozłamowego)
Okres sprawowania 1996-1999
Metropolita newrokopski
Okres sprawowania 1953-1992
Wyznanie prawosławne
Kościół Bułgarski Kościół Prawosławny (Synod alternatywny)
Śluby zakonne 1 lipca 1933
Chirotonia biskupia 21 grudnia 1947
Wybór patriarchy 1 lipca 1996
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 21 grudnia 1947
Miejscowość Sofia
Miejsce Sobór św. Aleksandra Newskiego
Konsekrator Stefan (Szokow)
Współkonsekratorzy Cyryl (Konstantinow), Paisjusz (Ankow), Neofit (Karaabow), Klemens (Kinow), Neofit (Paskalew), Filaret (Atanasow), Michał (Czawdarow), Józef (Łazarow), Sofroniusz (Czawdarow), Nikodem (Piperow), Borys (Razumow)

ŻyciorysEdytuj

W latach 1920-1926 kształcił się w seminarium duchownym w Płowdiwie, a następnie studiował na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu im. św. Klemensa Ochrydzkiego w Sofii. Studia ukończył w 1930.

W latach 1930-1934 pełnił funkcję sekretarza metropolity starozagorskiego. 1 lipca 1933 wstąpił do stanu zakonnego w klasztorze św. Dymitra w Starej Zagorze. Wtedy też przyjął z rąk metropolity starozagorskiego Pawła imię zakonne Pimen. Następnego dnia otrzymał godność hierodiakona, zaś w 1934 hieromnicha. W latach 1937-1938 pracował jako sekretarz w monastyrze rilskim.

14 stycznia 1938 decyzją Świętego Synodu otrzymał godność archimandryty i został wybrany igumenem klasztoru baczkowskiego. Funkcję tę sprawował do 1947. 1 maja 1947 objął stanowisko kierownika wydziału ekonomicznego Świętego Synodu.

21 grudnia 1947 w cerkwi Św. Aleksandra Newskiego został wyświęcony na biskupa, zaś w styczniu 1948 rozpoczął pracę biskupa pomocniczego w diecezji stołecznej. 4 stycznia 1953 intronizowany do godności metropolity newrokopskiego (z siedzibą w Błagojewgradzie). Funkcję tę sprawował do 1992.

18 maja 1992 należał do grupy sześciu metropolitów (spośród ogólnej liczby trzynastu), którzy wypowiedzieli posłuszeństwo patriarsze Maksymowi, rozpoczynając schizmę w kościele bułgarskim. 1 lipca 1996 w cerkwi św. Paraskewy w Sofii został ogłoszony pierwszym patriarchą synodu alternatywnego.

Autor dzieł o tematyce pastoralnej i hagiograficznej. Pochowany w klasztorze Zaśnięcia Bogurodzicy w Błagojewgradzie.

DziełaEdytuj

  • 1981: Света Богородица - живот и прослава
  • Неофит Рилски
  • За Библията

BibliografiaEdytuj

  • Борис Цацов, Архиереите на Българската православна църква, Sofia 2003.
  • Joaquim Carvalho, Religion and power in Europe: conflict and convergence, Edizioni Plus, 2007.
  • Richard Crampton, A Concise History of Bulgaria, Cambridge University Press 2005, s. 219.
  • Chronologia schizmy w Kościele bułgarskim
  • Biogram Pimena
Poprzednik
Borys (Razumow)
Metropolita newrokopski
1952 - 1992
Następca
Nataniel (Kałajdżijew)
Poprzednik
Powstanie Synodu Alternatywnego
Przewodniczący Synodu Alternatywnego Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego
1992 - 1999
Następca
Innocenty (Petrow)