Pine Mountain Jump

skocznia narciarska

Pine Mountain Jump – kompleks skoczni narciarskich na wzniesieniu Pine Mountain (462 m n.p.m.) w amerykańskiej miejscowości Iron Mountain (Upper Peninsula w Michigan), w skład którego wchodzi skocznia duża K119 oraz trzy małe obiekty: K38, K25 i K10.

Pine Mountain Jump
Punkt konstrukcyjny K119
Ilustracja
Państwo

 Stany Zjednoczone

Miejscowość

Iron Mountain

Data otwarcia

1938

Rozmiar skoczni (HS)

133 m

Igelit

brak

Rekord

144 m

(2020-02-16)

Austria Clemens Aigner

Najdłuższy skok

148 m

(2009-02-15)

Norwegia Erik Lyche Solheim

Kluby

Kiwanis Ski Club

Położenie na mapie Michigan
Mapa konturowa Michigan, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Pine Mountain Jump”
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa konturowa Stanów Zjednoczonych, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Pine Mountain Jump”
45°50′07″N 88°05′19″W/45,835372 -88,088497

Pierwsza sztuczna skocznia narciarska w Iron Mountain została wybudowana w 1929 r. na Hemlock Street. W 1933 r. zbudowano pierwszą żelazną skocznię narciarską w Crystal Lake, zwaną Devils' Hill, którą zainaugurowano 5 stycznia 1934. W tym samym czasie założono klub narciarski Kiwanis. W 1937 r. rozpoczęto budowę skoczni narciarskiej na Pine Mountain, a w 1938 r. ukończono konstrukcję najazdu o wysokości 156 stóp i prace nad zeskokiem. Na początku 1939 r. odbyły się na niej pierwsze zawody, a ich zwycięzcą został Bob Rocker z Duluth Ski Club, który pobił wówczas rekord Stanów Zjednoczonych skokiem na odległość 256 stóp (78 m).

Skocznia na Pine Mountain była kilkukrotnie przebudowywana. W 1948 r. powiększono zeskok. W 1977 r. pożar spalił jej szczyt. Podczas odbudowy dodano wówczas nowe bramki startowe, co uczyniło obiekt znacznie wyższym. Obecnie ma on jedną z najwyższych wież spośród wszystkich skoczni i bardzo duże nachylenie zeskoku. Kolejne rozbudowy obiektu nastąpiły w 1995 r. oraz 2005 r., a od 1996 r. jego rekordzistą był Japończyk Masahiko Harada, który podczas konkursu Pucharu Świata uzyskał 140 metrów. Ostatnia gruntowana przebudowa rozpoczęła się w 2017 r. Obecnie skocznia regularnie gości zawody Pucharu Kontynentalnego. Ostatnie zawody przed przebudową obiektu rozegrano 15 i 16 lutego 2020, w obu zwycięstwo odniósł Austriak Clemens Aigner[1][2]. 13 i 14 lutego 2021 zmagania odwołano z powodu zagrożenia epidemicznego[3].

W połowie 2020 r. rozpoczęła się przebudowa skoczni (począwszy od remontu rozbiegu od lata do grudnia 2020 r.)[4]. Stare drewniane deski zostały zastąpione przez ich stalowe odpowiedniki, dodatkowo zainstalowano nowoczesny rozbieg ceramiczny. Zmiany nastąpiły także na zeskoku i wieży skoczni (powstało ogrzewane pomieszczenie dla skoczków). W czerwcu 2021 r. zmodernizowany obiekt przeszedł inspekcję FIS[5]. Po renowacji możliwe będzie rozgrywanie na nim konkursów Pucharu Świata (z zaplanowanych na sezon 2022/23[6] organizatorzy jednak zrezygnowali ze względu na niedokończenie infrastruktury towarzyszącej[7]). Pierwsze zawody na zmodernizowanym obiekcie odbyły się w dniach 5-6 lutego 2022, w ramach Pucharu Kontynentalnego edycji 2021/22[8].

Zobacz też

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. PK – Clemens Aigner wygrywa w Iron Mountain. berkutschi.com. [dostęp 2022-01-31]. (ang.).
  2. PK – Clemens Aigner ponownie najlepszy w Iron Mountain. berkutschi.com. [dostęp 2022-01-31]. (ang.).
  3. Skoki narciarskie. PK w Iron Mountain odwołany. skijumping.pl. [dostęp 2021-01-08]. (pol.).
  4. Postęp prac w Iron Mountain. skijumping.pl. [dostęp 2020-06-05]. (pol.).
  5. Iron Mountain. Skisprungschanzen-Archiv » skisprungschanzen.com. [dostęp 2022-01-31]. (niem.).
  6. Skoki w kwietniu! Wstępny terminarz na sezon 2022/23. sport.tvp.pl, 2021-09-28. [dostęp 2022-01-31]. (pol.).
  7. Zastępstwo za Iron Mountain - Puchar Świata powróci do Lake Placid!. skijumping.pl. [dostęp 2022-09-22]. (pol.).
  8. Skoki narciarskie. Trzy konkursy PK w Iron Mountain: "FIS zwróciła się do nas z prośbą". skijumping.pl. [dostęp 2022-01-31]. (pol.).
edytuj