Piotr Adamczyk

polski aktor
Ten artykuł dotyczy aktora. Zobacz też: inne osoby.

Piotr Aleksander Adamczyk (ur. 21 marca 1972 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy, telewizyjny i dubbingowy.

Piotr Adamczyk
Ilustracja
Piotr Adamczyk (2012)
Imię i nazwisko Piotr Aleksander Adamczyk
Data i miejsce urodzenia 21 marca 1972
Warszawa
Zawód aktor
Lata aktywności od 1991
Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Strona internetowa
Odcisk dłoni i podpis P. Adamczyka w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach
Piotr Adamczyk, 2010

ŻyciorysEdytuj

Absolwent XXX LO w Warszawie, PWST w Warszawie (1997). Na drugim roku studiów wyjechał do Londynu na stypendium do Brytyjsko-Amerykańskiej Akademii Teatralnej. Tam w przedstawieniu dyplomowym zagrał tytułową rolę w Hamlecie (w języku angielskim). Od 1995 występował w Teatrze Współczesnym w Warszawie (Tango, Łgarz, Namiętna Kobieta) oraz gościnnie m.in. w Teatrze Polskim w Warszawie (Don Juan) i Teatrze Narodowym w Warszawie w przestawieniu Władza Nicka Deara („Ludwik XIV”). Zagrał także w języku włoskim w Emigrantach Sławomira Mrożka w teatrze Sala Uno w Rzymie. Obecnie można go zobaczyć w teatrze IMKA w „Dziennikach” Witolda Gombrowicza.

Występował w filmach i serialach: Boża podszewka, Cwał, Sława i chwała. Zagrał tytułową rolę w filmie Jerzego Antczaka Chopin. Pragnienie miłości, która rozpoczęła jego karierę na dużym ekranie. Wystąpił także w międzynarodowych koprodukcjach Karol. Człowiek, który został papieżem i Karol. Papież, który pozostał człowiekiem, gdzie zagrał Karola Wojtyłę. Znane są także jego role w Teatrze Telewizji, m.in.: Ketchup Schroedera, Legenda o św. Antonim, Portret wenecki, Tango, Sprawa Stawrogina, Dwa teatry, Wniebowstąpienie i Wyzwolenie. Trzykrotny laureat nagrody Telekamera w kategorii najlepszy aktor. W 2011 r. wyróżniono go za rolę w serialu „Przepis na Życie”.

Został członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010[1].

11 kwietnia 2014 został odznaczony srebrnym medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis[2].

FilmografiaEdytuj

Rok Tytuł Rola
1991 Pogranicze w ogniu Pająk, uczestnik akcji „Wózek” (odc. 17 i 24)
1995 Cwał Ksawery
Dwa światy Zander
1997 Boża podszewka Adam
Brat naszego Boga Hubert
Sława i chwała Józio Royski (odc. 1-3)
1999 Egzekutor lekarz
Na plebanii w Wyszkowie 1920 podporucznik Marian Lacheta
Ja, Malinowski Pijaszewski
Wrota Europy Tadeusz Sztyller
2000 Prymas. Trzy lata z tysiąca asystent Kozyry
Przeprowadzki lejtnant, adiutant generała (odc. 2 i 3)
2001 Garderoba damska Paweł Spory (odc. 3 i 9)
2002 Chopin. Pragnienie miłości Fryderyk Chopin
Wszyscy święci ksiądz w Jędrzejowie
Kariera Nikosia Dyzmy lektor języka angielskiego
20032004 Na dobre i na złe Jerzy Kozerski
2003 Through hell for Hitler
Ciało Proboszcz
Łowcy skór doktor Kwiatkowski
20042006 Pensjonat pod Różą Jacek Kakietek
2004 Dziupla Cezara Cezary Kubik
Karol. Człowiek, który został papieżem Karol Wojtyła
2005 Karol. Papież, który pozostał człowiekiem Jan Paweł II
2007 Testosteron Kornel Olendzki
2008 Lejdis Artur
Nie kłam, kochanie Marcin Paprocki
Limousine mecenas Georges
Einstein Kurt Kluge
2009 Funio, Szefunio i reszta... czyli dzieciaki ratują świat Adam Piotrczyk
39 i pół Jacek Wąglik (odc. 34)
Naznaczony Tadeusz Kral
Drugie życie Nicholas
20092014 Czas honoru Lars Rainer
2010 Święty interes Leszek Rembowski
Trick Marek Kowalewski
Śniadanie do łóżka Konrad
Nie ten człowiek służący barona
2011 Och, Karol 2 Karol Górski
Uwikłanie Antoni Szacki
Listy do M. Szczepan Lisiecki
20112013 Przepis na życie Andrzej Zawadzki
2012 Trick Marek Kowalewski
Bitwa pod Wiedniem Leopold I Habsburg
Piąty Stadion Borys Nowakowski, właściciel baru
Hans Kloss. Stawka większa niż śmierć Hermann Brunner
2013 Tajemnica Westerplatte kapitan Mieczysław Słaby
Wkręceni Franek Szpak „Franczesko"
2014 Sama słodycz Fryderyk Rekrut
2015 Listy do M. 2 Szczepan Lisiecki
2016 Jestem mordercą major Aleksander Stępski
2017 Sztuka kochania. Historia Michaliny Wisłockiej Stanisław Wisłocki, mąż Michaliny[3]
Listy do M. 3 Szczepan Lisiecki
2018 Narzeczony na niby Darek
Dom pełen zmian Stefan Malinowski
Counterpart Gunther
Trzecia połowa Borys Nowakowski, właściciel baru
Odpowiednik Gunther
Dywizjon 303. Historia prawdziwa Witold Urbanowicz, dowódca dywizjonu
2019 Imię róży Severinus, mnich
Kobiety Mafii 2 Mat
Całe szczęście Robert
Ikar. Legenda Mietka Kosza pianista Bogdan Danowicz
Mayday Jan Kowalski
od 2020 Kowalscy kontra Kowalscy Piotr Kowalski
2020 Listy do M. 4 Szczepan Lisiecki

DubbingEdytuj

Rok Tytuł Rola
19831987 Fraglesy pies Sprocket/młody George
19901996 Kapitan Planeta i planetarianie Wheeler
19921993 Teknoman Ringo
19941998 Spider-Man Harry Osborn
19951998 Świat według Ludwiczka Michael Grunevald
1995 Star Trek: Voyager Hatil (Sezon 1, epizod 9, Emanacje)
1997 Księżniczka Sissi Karol Ludwik von Habsburg-Lotaryński
Zorro Zorro/Diego
1998 Dr Dolittle doktor John Dolittle
Eerie, Indiana: Inny wymiar doktor Siggy Lloyd
1999 Atomówki Lenny (odc. Kolekcja)
Król sokołów Cedryk
Gwiezdne wojny: część I – Mroczne widmo
2000 Spotkanie z Jezusem Jezus
2001 Dr Dolittle 2 Dr John Dolittle
20022005 Co nowego u Scooby’ego? Shane Flinty
2004 Iniemamocni Syndrome/Iniemaboy
Balto III: Wicher zmian Balto
2005 Madagaskar żyrafa Melman
Niemowlę kontratakuje Syndrom
Szeregowiec Dolot Szeregowiec Dolot
2006 Mój brat niedźwiedź 2 Tuke
Auta Zygzak McQueen
Noc w muzeum Larry Daley
2008 Mów mi Dave Dave/Kapitan
Madagaskar 2 żyrafa Melman
Opowieści na dobranoc Skeeter Bronson
20082011 Bujdy na resorach Zygzak McQueen
2009 Noc w muzeum 2 Larry Daley
Gwiazda Kopernika Mikołaj Kopernik
Planeta 51 Chuck
Madagwiazdka żyrafa Melman
2010 Geronimo Stilton Geronimo
Harry Potter i Insygnia Śmierci: Część I Pius Thicknesse
2011 Gnomeo i Julia Parys
Auta 2 Zygzak McQueen
2012 Madagaskar 3 żyrafa Melman
Tedi i poszukiwacze zaginionego miasta Tedi
2015 Ant-Man Scott Lang / Ant-Man
2016 Kapitan Ameryka: Wojna bohaterów Scott Lang / Ant-Man
2017 Auta 3 Zygzak McQueen
Star Wars: Battlefront II[4]. Bossk
2018 Ant-Man i Osa Scott Lang / Ant-Man
2019 Avengers: Koniec gry Scott Lang / Ant-Man
Wilk w owczej skórze 2 Skinny

Źródło: Filmweb.pl

Spektakle teatralneEdytuj

Teatr Dramatyczny, Warszawa

  • 1992: Roberto Zucco jako syn eleganckiej damy (reż. Paweł Łysak)

Teatr Powszechny im. Hubnera, Warszawa

  • 1994: Miłość i gniew (przedstawienie dyplomowe) jako Cliff Lewis (reż. M. Benoit)

PWST, Warszawa

  • 1995: Odprawa posłów greckich jako Aleksander; Menelaus; Więzień (reż. Z. Zapasiewicz)
  • 1995: Opowiastki o panu Cogito (reż. Z. Zapasiewicz)
  • 1995: Gwałtu, co się dzieje! jako Kasper (reż. A. Seniuk)

Teatr Współczesny, Warszawa

Teatr Polski, Warszawa – gościnnie

Teatr Narodowy, Warszawa – gościnnie

  • 2005: Władza jako Ludwik XIV (reż. Jan Englert)
  • 2010: Księżniczka na opak wywrócona jako Roberto, syn księcia Parmy (reż. Jan Englert)

Sala Uno, Rzym (Włochy)

Teatr Imka

Teatr TelewizjiEdytuj

NagrodyEdytuj

  • 2002: Nagroda im. Leona Schillera
  • 2003: Nagroda za główną rolę męską na MFF „Stożary” w Kijowie za film Chopin. Pragnienie miłości
  • 2004: Małe Berło, nagroda od Janusza Gajosa
  • 2005: „Róża Gali” w plebiscycie czasopisma Gala w kategorii „Piękni dziś”
  • 2005: Nagroda czasopisma ELLE w plebiscycie „Kogo kocha Elle?”
  • 2006: Telekamera Tele Tygodnia w kategorii „Najlepszy aktor”
  • 2006: Nagroda czasopisma Elle w plebiscycie „Elle Style Awards” w kategorii „Najlepszy aktor”
  • 2006: Laureat Złotej Piątki, plebiscytu czytelników Tele Rzeczpospolitej
  • 2006: Wiktor – nagroda dla najpopularniejszego aktora telewizyjnego w 2005
  • 2006: Ischia – nagroda za najlepszą rolę telewizyjną w filmach Karol – człowiek, który został papieżem i Karol – papież, który pozostał człowiekiem
  • 2006: Nagroda burmistrza Rzymu „Simpatia” za kreację roli Jana Pawła II w ww. filmach
  • 2008: Złoty Mikrofon za „wszechstronne aktorstwo radiowe i wybitne interpretacje postaci literackich w Teatrze Polskiego Radia”.
  • 2011: Telekamera Tele Tygodnia w kategorii „Najlepszy aktor”
  • 2012: Telekamera Tele Tygodnia w kategorii „Najlepszy aktor”
  • 2014: Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[2]

PrzypisyEdytuj

  1. Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego, onet.pl, 16 maja 2010 [dostęp 2014-04-26] [zarchiwizowane z adresu 2014-04-26].
  2. a b Największe gwiazdy polskiego kina na przyznaniu medali „Zasłużony Kulturze” (pol.). afterparty.pl. [dostęp 2014-04-11].
  3. Sztuka kochania czyli historia Michaliny Wisłockiej. Filmpolski.pl. [dostęp 2017-01-23].
  4. Piotr Adamczyk jako Bossk. youtube.com, 07 listopada 2017. [dostęp 07 listopada 2017].
  5. Piotr Adamczyk we włoskim teatrze

Linki zewnętrzneEdytuj