Piotr Aszyk (filozof)

Piotr Aszyk (ur. 1968) – polski duchowny katolicki, jezuita, filozof, doktor habilitowany nauk humanistycznych, specjalizuje się w zakresie etyki, w tym bioetyki[1][2].

Piotr Aszyk
Kraj działania  Polska
Data urodzenia 1968
doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: filozofia
Doktorat 1997 – filozofia
Wydział Filozoficzny Towarzystwa Jezusowego w Krakowie
Habilitacja 2011 – filozofia
Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie; Wydział Filozofii Chrześcijańskiej

ŻyciorysEdytuj

W latach 2003-2007 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Naukowego Europejskie Centrum Komunikacji i Kultury (ECCC) na Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie, a w okresie od 2011 do 2014 roku dyrektora Instytutu Filozofii, Teologii i Historii św. Tomasza w Moskwie (Rosja). Od 2007 roku jest adiunktem w Collegium Bobolanum Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie,a od 2014 roku pełni funkcję sekretarza w Collegium Bobolanum [3]. Jest członkiem Rady Naukowej Centrum Etyki Chrześcijańskiej Wydziału Filozoficznego Akademii Ignatianum w Krakowie, a także członkiem Polskiej Grupy Roboczej ds. Problemów Etycznych Końca Życia[4][5].

Wybrane publikacjeEdytuj

Książki:

  • Konflikty moralne a etyka, Kraków 1998, Wydawnictwo WAM, ss. 176.
  • Granice leczenia. Etyczny problem odstąpienia od interwencji medycznych, Warszawa 2006, Wydawnictwo Rhetos, ss. 207.
  • Etyczne oblicza starożytnej medycyny. Wczesne chrześcijaństwo wobec przedchrześcijańskich wzorców moralnych związanych z uprawianiem sztuki leczenia, Warszawa 2010, Wydawnictwo Rhetos, ss. 370.

Wybrane artykuły naukowe:

  • Niektóre zastrzeżenia wysuwane współcześnie wobec zasady podwójnego skutku, „Studia Bobolanum”, 2/1 (2002) s. 99-113.
  • Wokół zasady podwójnego skutku. Problem Tomaszowego autorstwa zasady podwójnego skutku (na podstawie Sth II-II, q. 64, a. 7c.), „Studia Bobolanum”, 1 (2004) s. 155-164.
  • Podręcznikowy pierwowzór zasady podwójnego skutku Jeana Pierre’a Gury’ego, „Studia Bobolanum”, 2 (2004) s. 147-156.
  • Petera Knauera reinterpretacja zasady podwójnego skutku, „Studia Bobolanum”, 3 (2004) s. 155-163.
  • Medical Art in the Summa Theologica of Thomas Aquinas, „Studia Bobolanum”, 4 (2004) s. 57-65.
  • Bioetyka, w: Szlachta B. (red.), Słownik społeczny, Kraków 2004, s. 51-55.
  • Kłamstwo jako element terapii, „Archeus. Studia z bioetyki i antropologii filozoficznej”, 8/2007, s. 29-45.
  • Reception of Some Aspects of the Hippocratic Medical Ethics in Antiquity, „Forum Philosophicum”, 12: 2007, s. 333-343.
  • Terapia uporczywa – rys historyczny, „Medycyna paliatywna w praktyce” 3 (2008) 2, s. 86-90 (tekst ten ukazał się także w angielskim tłumaczeniu: Withholding or withdrawing of medical treatment — historical perspective, „Advances in Palliative Medicine” 2008, vol. 7, no. 3, s. 101-105).
  • Биоэтика и религия в эпохе cредств массовой информации, „Точки. Журал посвященный проблемам религии, культуры и общества” 2010, vol. 9, no. 1-2, s. 29-35.
  • Duchowe rozdroża i drogowskazy, w: P. Sobański, M. Krajnik, G. Opolski (red.), Opieka paliatywna w niewydolności serca, Gdańsk 2011, s. 209-217.
  • Etyka i dbałość o urodę w starożytności. Interwencje kosmetyczne i troska o wygląd w etycznych ocenach przedchrześcijańskich i wczesnochrześcijańskich myślicieli, „Studia Bobolanum” 1 (2013) s. 161-185.
  • Life afflicted by evil. Philosophical reflections on juvenile corrections, „Studia Bobolanum” 4 (2014) s. 83-94.[6]

PrzypisyEdytuj

  1. Nauka Polska, Bazy danych - Ludzie nauki. [dostęp 2016-06-21].
  2. Piotr Aszyk SJ. [dostęp 2016-06-21].
  3. Profil wykładowcy PWTW – Collegium Bobolanum. [dostęp 2016-06-21].
  4. Rada Naukowa. [dostęp 2016-06-22].
  5. M. Szeroczyńska, M. Czarkowski, M. Krajnik, Instytucja pełnomocnika medycznego w Polsce – stanowisko Polskiej Grupy Roboczej ds. Problemów Etycznych Końca Życia, „Medycyna Praktyczna”, 2016.
  6. Profil wykładowcy PWTW – Collegium Bobolanum. bobolanum.edu.pl. [dostęp 2016-06-22].