Piotr Borawski

polski historyk, dyplomata, działacz związkowy

Piotr Ryszard Borawski[1] (ur. 1951 w Warszawie[2]) – polski historyk, dyplomata, doktor nauk historycznych, działacz związkowy, chargé d’affaires RP w Kazachstanie (1994–1995) i Gruzji (1997–2000).

Piotr Borawski
Ilustracja
Piotr Borawski (2023)
Data i miejsce urodzenia

1951
Warszawa

Chargé d’affaires RP w Kazachstanie
Okres

od 1994
do 1995

Następca

Marek Gawęcki

Chargé d’affaires RP w Gruzji
Okres

od 1997
do 2000

Następca

Marek Martinek

Życiorys edytuj

Piotr Borawski w 1975 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. W 2010 na Akademii Humanistycznej w Pułtusku uzyskał stopień doktora nauk historycznych na podstawie napisanej pod kierunkiem Mirosława Nagielskiego dysertacji Ziemska służba wojskowa Tatarów Wielkiego Księstwa Litewskiego w XV–XVII w. Jego zainteresowania naukowe obejmują: historię Tatarów Wielkiego Księstwa Litewskiego, problemy polityczno-etniczne i etnografię Kaukazu[1], zagadnienia etniczno-polityczne i wyznaniowe państw Wspólnoty Niepodległych Państw[2].

W latach 1991–2019 pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W latach 1994–1995 kierował jako chargé d’affaires Ambasadą RP w Ałmaty[3] z jednoczesną akredytacją w Kirgistanie. W latach 1996–1997 był przedstawicielem Ministra Spraw Zagranicznych w Gruzji ds. powołania ambasady w Tbilisi, którą następnie kierował jako chargé d’affaires w latach 1997–2000[2]. W latach 1996–2000 prowadził badania nad reliktami pogaństwa w górskich rejonach Gruzji. W 1999 odbył podróż po należących do Turcji historycznych ziemiach Gruzji. Jej efektem są artykuły naukowe poświęcone zabytkom średniowiecznej architektury gruzińskiej[potrzebny przypis].

W latach 2003–2007 był konsulem w Ambasadzie w Kiszyniowie. W latach 2009–2010 przewodniczył związkowi zawodowemu NSZZ „Solidarność” Pracowników Służby Zagranicznej. W latach 2010–2015 pracował jako radca w Ambasadzie RP w Moskwie, a następnie w latach 2015–2017 jako kierownik referatu wydziału wizowo-paszportowego w Konsulacie Generalnym w Petersburgu[3]. W 2023 został przewodniczącym Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” Pracowników Służby Zagranicznej[potrzebny przypis].

Żonaty, ma dwóch synów.

Publikacje edytuj

Piotr Borawski jest autorem kilkudziesięciu artykułów naukowych oraz czterech książek.[2]

Publikacje książkowe:

Wydane źródła:

  • Borawski P., Sienkiewicz W., Wasilewski T., Rewizja dóbr tatarskich 1631 roku - sumariusz i wypisy, "Acta Baltico-Slavica", t. XX, 1989;

Przypisy edytuj

  1. a b Dr Piotr Ryszard Borawski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2023-01-26].
  2. a b c d Paweł Puzio, Piotr Borawski, Tomasz Borawski : Wojna w Abchazji 1992–1993, Monitor Historyczny, 25 października 2020 [dostęp 2023-01-26] [zarchiwizowane z adresu 2022-12-07].
  3. a b Ziemska służba wojskowa Tatarów Wielkiego Księstwa Litewskiego w XV–XVII wieku, TaniaKsiazka.pl [dostęp 2023-01-26] [zarchiwizowane z adresu 2023-01-26].