Otwórz menu główne

Piotr II Nowak (ur. w Nowakach, zm. 6 lutego 1456 w Otmuchowie) – biskup wrocławski w latach 1447–1456.

Piotr II Nowak
ilustracja
Miejsce urodzenia Nowaki
Księstwo Nyskie
Data i miejsce śmierci 6 lutego 1456
Otmuchów
Księstwo Nyskie
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 1447
Sakra biskupia brak danych
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 22 października 1447
Miejscowość Wrocław
Konsekrator Jan[1]
Nagrobek biskupa Piotra Nowaka

Piotr Nowak pochodził ze wsi Nowaki koło Nysy (stąd też jego nazwisko). Data urodzenia jest trudna do ustalenia. Studiował prawo kanoniczne w Wiedniu, zdobywając tytuł doktora. W 1427 r. został kanclerzem biskupa Konrada. Posiadał liczne beneficja: altarie w katedrze wrocławskiej, w Nysie i Brzegu, probostwa we Wleniu i Jeleniej Górze. W 1427 r. uzyskał kanonię w stolicy Siedmiogrodu Gyulafehérvár (Alba Julia). W 1436 r. został kanonikiem i kustoszem katedralnym we Wrocławiu. W 1438 r. Albrecht II Habsburg mianował go swoim kapelanem i dworzaninem. W latach 14371445 Piotr Nowak był oficjałem biskupim i wikariuszem generalnym. Pod koniec rządów biskupa Konrada był w opozycji wobec niego. W 1442 r. został prepozytem kapituły katedralnej. Po śmierci biskupa Konrada został administratorem diecezji, a następnie został wybrany na biskupa. Udało mu się oddłużyć diecezję i wykupić wiele zastawionych wsi. Ustanowił na nowo ok. 120 parafii po odbudowie kościołów zniszczonych podczas wojen husyckich. W 1453 r. zaprosił do Wrocławia Jana Kapistrana, który przez 3 miesiące głosił kazania w miastach śląskich. Dwa lata później konsekrował biskupa ołomunieckiego Bogusława Zwolę. Piotr Nowak został pochowany w katedrze wrocławskiej gdzie zachowała się jego płyta nagrobna.

PrzypisyEdytuj

  1. Paweł Czaplewski: Tytularny episkopat w Polsce średniowiecznej. Poznań: Towarzystwo Przyjaciół Nauk Poznańskie, 1914, s. 151.

BibliografiaEdytuj