Piotr Kurozwęcki

marszałek nadworny koronny, podskarbi wielki koronny

Piotr Kurozwęcki zwany „Piorun” (zm. 1499 w Wiedniu[1]) – polski szlachcic herbu Poraj.

Piotr Kurozwęcki
Herb
Poraj
Data i miejsce śmierci

1499
Wiedeń

Ojciec

Krzesław Kurozwęcki

Matka

Ewa z Goszyc

Rodzeństwo

Mikołaj Kurozwęcki
Dobiesław Kurozwęcki
Stanisław Kurozwęcki.

Piotr Kurozwęcki Lubelczyk zwany Piorun był synem Krzesława Kurozwęckiego i Ewy Czarnej z Gorzyc herbu Sulima oraz bratem Mikołaja, Dobiesława i Stanisława.

Karierę zawdzięczał poparciu króla Kazimierza Jagiellończyka w sporze z biskupem Jakubem z Sienna o obsadę biskupstwa krakowskiego. W latach 1475–1477 był marszałkiem nadwornym[2]. W 1479 został podskarbim koronnym. W 1494 został kasztelanem sandomierskim, był również starostą oświęcimskim w latach 1491–1494 i krakowskim w latach 1491–1495. Był wysyłany w misje zagraniczne. Był świadkiem wydania przywileju piotrkowskiego w 1496 roku[3].

Urząd podskarbiego wykorzystywał w celu własnego wzbogacania się (dążył np. do skupienia w swoim ręku podzielonej ojcowizny), dokonywał malwersacji i psuł monetę za dużą skalę, przez co musiał zbiec z kraju do Wiednia i za co spotkała go również konfiskata majątku (1499)[1]. Wkrótce potem zmarł.

Nie wiadomo czy się ożenił i miał jakieś potomstwo. Majątek jego, skonfiskowany przez króla, został po kilku latach zwrócony jego braciom.

Przypisy edytuj

Bibliografia edytuj