Piotr Madajczyk

polski historyk

Piotr Włodzimierz Madajczyk (ur. 11 września 1959 w Warszawie) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, wykładowca akademicki. Syn Czesława Madajczyka.

ŻyciorysEdytuj

Studiował historię na Uniwersy­te­cie im. Adama Mickie­wicza w Poznaniu (1978–1980) oraz na Uniwersytecie War­szawskim (1980–1982). Promotorem jego pracy magisterskiej był Tadeusz Jędruszczak. W 1989 na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu obronił pracę doktorską Święta tradycja a nowoczesna polityka. Polityka i koncepcje polityczne Gustawa Stresemanna (1915–1992) pisaną pod kierunkiem Antoniego Czubiń­skiego. W 1998 również w Instytucie Historii UAM uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie rozprawy zatytułowanej Przyłączenie Śląska Opolskiego do Polski 1945–1948. Był również stypendystą Institut für Europäi­sche Geschichte w Moguncji. Postanowieniem Prezydenta RP z 12 marca 2003 otrzymał tytuł naukowy profesora.

Po ukończeniu studiów był pracownikiem Archiwum Akt Nowych w War­szawie oraz w Instytucie Zachodnim w Poznaniu. W 1989 został zatrudniony w Instytucie Krajów Socja­lis­tycznych w Warszawie. W 1990 przeszedł do pracy w Instytucie Studiów Politycznych PAN, gdzie został profesorem zwyczajnym i kierownikiem Zakła­du Stu­diów nad Niemcami. Był również pracownikiem dyrektora Biura ds. Mniejszości Narodowych Ministerstwa Kultury i Sztuki (w tym p.o. dyrektora), wykładowcą Collegium Civitas, Wyższej Szkoły Mazowieckiej oraz Wyższej Szkoły Handlu i Prawa im. Łazarskiego w Warszawie.

Specjalizuje się w problematyce przymusowych przesiedleń ludności w Europie środkowo-wschodniej w latach 1945–1950 i badaniach nad mniejszościami narodowymi. Zajmuje się także problemem kolaboracji w okresie II wojny światowej.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)[1].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Na drodze do pojednania: wokół orędzia biskupów polskich do biskupów niemieckich z 1965 roku, Wyd. Nauk. PWN, Warszawa 1994
  • Niemcy polscy 1944–1989, Oficyna Naukowa, Warszawa 2001
  • Polska jako państwo narodowe. Historia i pamięć (współautor z Danutą Berlińską), ISP PAN, Warszawa 2008
  • Czystki etniczne i klasowe w Europie XX wieku: szkice do problemu, ISP PAN, Warszawa 2010
  • Marzenie o narodzie doskonałym. Między biopolityka a etnopolityką. ISP PAN, Warszawa 2017

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj