Otwórz menu główne

Piotr Odrowąż ze Sprowy (ur. XV wiek, zm. 6 września 1450) – polski szlachcic, starosta lwowski (1440, 1442-1450) i podolski, wojewoda ruski (1437), wojewoda podolski (1434), starosta samborski i starosta halicki .

Piotr Odrowąż ze Sprowy
Herb
Odrowąż
Rodzina Odrowążowie
Data i miejsce śmierci 6 września 1450
bitwa pod Krasną w Vaslui
Ojciec Dobiesław Odrowąż ze Sprowy i Zagórza
Żona

Katarzyna Odrowąż

Dzieci

Jan Odrowąż ze Sprowy,
Andrzej Odrowąż,
Małgorzata Odrowąż

W 1431 roku za pośrednictwem księcia Witolda stał się Piotr Odrowąż właścicielem Satanowa i miał ufundować tamtejszy zamek oraz wystawił załogę rycerską do obrony pobliskich terenów przed tatarskimi atakami, które parokrotnie spustoszyły Podole.

Wieś Piekoszów, dawniej Piankoszów, odległa o 1,5 mili od Kielc, była siedzibą rodu Odrowążów i m.in Piotra Odrowąża, który tam miał ukończyć budowę kościoła.

Był też współfundatorem kościoła w Żurawicy i założycielem miasta Szczekociny, gdzie posiadał dobra.

Był synem Dobiesława ze Sprowy i Zagórza.

Miał czterech braci. Byli nimi Jan Odrowąż (zm. 1450) – arcybiskup lwowski, Mikołaj, Paweł Odrowąż - kasztelan lwowski (1463) i Dobiesław Odrowąż – kasztelan przemyski.

31 grudnia 1435 roku podpisał akt pokoju w Brześciu Kujawskim[1].

Piotr Odrowąż jako wojewoda lwowski był dowódcą wyprawy na Mołdawię i prowadził posiłki z Wołoszczyzny wraz z kasztelanem sandomierskim Przedborem z Koniecpola, dowodzący chorągwiami ziem lwowskiej i przemyskiej, zaś Teodoryk Buczacki, kasztelan i starosta podolski był na czele szlachty podolskiej. Gdy część wojsk polskich i Mołdawian, Aleksandra Eliaszewicza, skierowała się do ucieczki, sytuację zdołał jednak opanować Piotr Odrowąż, pełniący rolę dowódcy w bitwie.

Jednak w czasie odwrotu w lasach pod Crasną niedaleko Vaslui tabory wojsk polskich zostały niespodziewanie zaatakowane przez Mołdawian. Wkrótce (6 września 1450) wywiązała się krwawa bitwa z głównymi siłami Bogdana. Polacy zwyciężyli, ale ponieśli duże straty w ludziach. Zginął wtedy Piotr Odrowąż, Michał Buczacki i Mikołaj Poraj, starosta halicki.

Niepowodzenie tej kampanii przekreśliło możliwość włączenia Mołdawii do Polski.

Był uczestnikiem konfederacji Zbigniewa Oleśnickiego w 1438 roku[2].

Pozostała po Piotrze Odrowążu wdowa - Katarzyna, za zgodą syna swego Jana, wojewody ruskiego, uposażyła wzniesiony kościół w Piekoszowie.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dodgiel, t. 4, Wilno 1764, s. 133.
  2. Codex epistolaris saeculi decimi quinti. T. 2, 1382-1445, Kraków 1891, s. 366.

BibliografiaEdytuj

  • Ilona Czamańska: Mołdawia i Wołoszczyzna wobec Polski, Węgier i Turcji w XIV i XV wieku. Poznań: 1996.
  • Zdzisław Spieralski: Awantury mołdawskie. Warszawa: 1967.
  • Teodor Żychliński: Złota księga szlachty polskiej. T. 16. Poznań: 1879-1908.
  • Polski Słownik Biograficzny. T. 23. Poznań. s. 541.


Poprzednik
  wojewoda podolski
1434 - 1437
  Następca
Michał I Mużyło Buczacki
Poprzednik
Jan Mężyk z Dąbrowy
  wojewoda ruski
1437 - 1450
  Następca
Andrzej Odrowąż