Otwórz menu główne

Piotr Wiśniewski (botanik)

polski botanik
(Przekierowano z Piotr Paweł Wiśniewski)
Ten artykuł dotyczy botanika. Zobacz też: Piotr Wiśniewski.

Piotr Paweł Wiśniewski (ur. 29 czerwca 1881 we Wróblewie k. Ciechanowa, zm. 9 listopada 1971 w Lublinie) – polski botanik.

Piotr Wiśniewski
Data i miejsce urodzenia 29 czerwca 1881
Wróblewo
Data i miejsce śmierci 9 listopada 1971
Lublin
Zawód, zajęcie botanik
Tytuł naukowy profesor doktor
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński

ŻyciorysEdytuj

Syn Mikołaja Wiśniewskiego i Marii z Damięckich, po ukończeniu w 1901 gimnazjum gubernialnym w Płocku studiował na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Warszawskiego, a następnie od 1905 na Uniwersytecie Jagiellońskim. Naukę kontynuował na Uniwersytecie w Heidelbergu i Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana Monachium, pracował w Towarzystwie Oświaty Narodowej. W 1907 r. otrzymał etat asystenta w Akademii Rolniczej w Dublanach, w 1910 obronił na Uniwersytecie Lwowskim pod kierunkiem prof. Mariana Raciborskiego pracę doktorską i wyjechał na dwa lata prowadzić prace naukowe w Niemczech. Od 1912 przez rok był adiunktem w Dublanach, a następnie wyjechał do Warszawy, gdzie do 1919 był profesorem botaniki na Kursach Przemysłowo-Rolniczych, a następnie w powstałej na ich kanwie Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. W 1919 r. wyjechał do Wilna i objął stanowisko kierownika Katedry Botaniki Uniwersytetu Stefana Batorego (do 1939). W 1920 zgłosił się ochotniczo do Wojska Polskiego i uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Należał do komitetu redakcyjnego Acta Botanicorum Poloniae. W 1944 r. zamieszkał w Lublinie gdzie zorganizował, a następnie kierował Katedrą Botaniki Ogólnej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, w 1960 przeszedł w stan spoczynku.

Dorobek naukowyEdytuj

Piotr Wiśniewski jest uważany za jedno z najwybitniejszych botaników polskich, twórcę tzw. Wileńskiej Szkoły Botanicznej”. Jego dorobek naukowy obejmuje prace dotyczące chorób ziemiopłodów, okresów spoczynkowych roślin, rozmnażania grzybów oraz flory Wileńszczyzny. Pozostawił liczne prace dotyczące morfologii eksperymentalnej oraz fitopatologii.

CzłonkostwoEdytuj

BibliografiaEdytuj