Otwórz menu główne

Piotr Stachańczyk (ur. 10 września 1962 w Krakowie) – polski urzędnik państwowy i prawnik, podsekretarz stanu w Urzędzie Rady Ministrów (1992–1993), wiceminister spraw wewnętrznych i administracji (1998–2001, 2007–2011), szef Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców (2001–2007), wiceminister spraw wewnętrznych (2011–2015).

Piotr Stachańczyk
Ilustracja
Piotr Stachańczyk podczas 64. posiedzenia Senatu (2014)
Data i miejsce urodzenia 10 września 1962
Kraków
Zawód, zajęcie urzędnik państwowy, prawnik
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Stanowisko podsekretarz stanu w URM (1992–1993), wiceminister spraw wewnętrznych i administracji (1998–2001, 2007–2011), szef Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców (2001–2007), wiceminister spraw wewnętrznych (2011–2015)
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Złota Odznaka Zasłużony dla Służby Celnej Odznaka Honorowa za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego Odznaka Honorowa za Zasługi dla Legislacji

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego, odbył także aplikację sędziowską, którą zakończył w 1988.

Od 1985 do 1994 pracował jako asystent na Wydziale Prawa i Administracji UJ. W 1990 został głównym specjalistą w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, w tym samym roku objął stanowisko dyrektora gabinetu w tym resorcie. W latach 1991–1992 był wicedyrektorem Departamentu Społeczno-Administracyjnego MSW, następnie przez rok pełnił funkcję podsekretarza stanu w Urzędzie Rady Ministrów. W 1993 powrócił do MSW, obejmując stanowisko wicedyrektora Departamentu Spraw Obywatelskich.

W latach 1994–1998 pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych: początkowo jako wicedyrektor, a od 1995 jako dyrektor Departamentu Konsularnego i Wychodźstwa. W 1998 kierował Departamentem Spraw Prawnych i Konsularnych MSZ. Od 1998 do 2001 był podsekretarzem stanu w MSWiA. W 2001 odpowiadał za organizację Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców, a po jego utworzeniu objął funkcję prezesa tego urzędu, którą sprawował do sierpnia 2007. Jest współautorem ustaw odnoszących się do problematyki migracji, repatriacji i obywatelstwa.

20 listopada 2007 został powołany na podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji. 2 kwietnia 2009 mianowany przez Prezesa Rady Ministrów na członka Rady Służby Cywilnej. 25 listopada 2011 otrzymał nominację na stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych[1].

W październiku 2015 przeszedł do pracy w dyplomacji – otrzymał nominację na ambasadora RP przy Biurze Narodów Zjednoczonych w Genewie[2]. Zakończył pełnienie tej funkcji w lipcu 2017[3].

OdznaczeniaEdytuj

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Cudzoziemcy – praktyczny komentarz do ustawy o cudzoziemcach, 1998
  • Cudzoziemcy – komentarz (współautor), 2005

PrzypisyEdytuj

  1. Premier powołał wiceministrów spraw wewnętrznych. mswia.gov.pl, 30 listopada 2011. [dostęp 2011-11-30].
  2. M.P. z 2015 r. poz. 936
  3. M.P. z 2017 r. poz. 838
  4. M.P. z 1998 r. nr 5, poz. 72
  5. Obchody Dnia Służby Celnej w Ministerstwie Finansów. „Wiadomości Celne”. Nr 10–12, 2011. [dostęp 2019-03-14]. 
  6. Posiedzenie Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego z dnia 30 września 2015. mac.gov.pl, 30 września 2015. [dostęp 2015-10-01].
  7. Odznaczenia dla zasłużonych legislatorów. kancelaria.lex.pl, 27 lutego 2015. [dostęp 2017-02-01].

BibliografiaEdytuj