Otwórz menu główne

Piotr Szarota (ur. 1966 w Warszawie) – polski psycholog, profesor nadzwyczajny w Instytucie Psychologii PAN.

ŻyciorysEdytuj

Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie, studia wyższe ukończył w 1991 roku na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1991–1992 przebywał na Uniwersytecie w Bielefeldzie w Niemczech na stypendium Heinricha Hertza. W roku 1995 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie psychologii; promotorem pracy doktorskiej był Jan Strelau. W tym samym roku podjął pracę w Instytucie Psychologii PAN w pracowni Psychologii Kulturowej i Badań Międzykulturowych. W 2006 uzyskał stopień doktora habilitowanego. W latach 2012–2016 pełnił funkcję wicedyrektora ds. naukowych IP PAN, a od 2016 sprawuje funkcję dyrektora[1].

Autor ponad stu artykułów prasowych, esejów i recenzji. W latach 1995–1998 pracował w redakcji kultury Gazety Wyborczej, w tym samym czasie rozpoczął też współpracę z Zeszytami Literackimi. W 2014 nominowany do Nagrody Literackiej NIKE za książkę "Wiedeń 1913"[2].

Publikacje książkoweEdytuj

  • Tolerancja i wielokulturowość. Wyzwania XXI wieku (współredaktor), Academica, Warszawa 2004
  • Psychologia uśmiechu. Analiza kulturowa, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2006
  • Od skarpetek Tyrmanda do krawata Leppera. Psychologia stroju dla średnio zaawansowanych. WAiP, Warszawa 2008
  • Anatomia randki. Muza, Warszawa 2011
  • Smile: A user’s manual. Aresta, Barcelona, 2011
  • Uśmiech: instrukcja obsługi (wydanie polskie zmienione). Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2012
  • Wiedeń 1913, Wydawnictwo słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2013
  • Londyn 1967, Wydawnictwo Iskry, Warszawa 2016 [3]
  • Od Facebooka do post-przyjaźni. Współczesne przeobrażenia bliskich relacji, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2018 [4]

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj