Otwórz menu główne

Piotr Szubarczyk (ur. 3 czerwca 1954 w Starachowicach[2]) – polski polonista[3][4][5], nauczyciel, publicysta historyczny[6] i samorządowiec.

Piotr Szubarczyk
Data i miejsce urodzenia 3 czerwca 1954
Starachowice
Zawód, zajęcie polonista[1]
Narodowość  Polska
Alma Mater Uniwersytet Gdański
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W młodości trenował biegi średniodystansowe w klubie Spójnia Gdańsk. Uzyskał II kategorię szachową. Ukończył studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego. Od 1976 był uczestnikiem opozycji demokratycznej w PRL. Działał w ramach Studenckiego Komitetu Solidarności, Ruchu Młodej Polski, Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W 1978 na uniwersytecie był organizatorem spotkań na temat cenzury tematyki zbrodni katyńskiej[potrzebny przypis]. Redaktor pisma związkowego „Nasz Głos”[7]. Pracował jako nauczyciel szkoły średniej w Bolesławowie. Został delegatem na I Zjazd Regionalny „Solidarności”. Następnie jako nauczyciel był zatrudniony w szkole podstawowej w Goręczynie, gdzie w 1990 został radnym i przewodniczącym rady gminy Goręczyno. W latach 1986–1991 pracował jako nauczyciel w LO w Kartuzach. Współtwórca i redaktor naczelny tygodnika „Gazety Kartuskiej” w latach 1989–1994[8], został wybrany przewodniczącym Rady Konsultacyjnej Stowarzyszenia Prasy Lokalnej w Polsce. Członek Prezydium Sejmiku Województwa Gdańskiego, przewodniczący Komisji Edukacji i Kultury Sejmiku, członek Komisji Edukacji Sejmiku Krajowego w latach 1990–1994[7]. W latach 1997–1998 sekretarz gminy miejskiej Starogard Gdański[8]. Został publicystą w dziedzinie historii, głównie czasów najnowszych. Autor kilkuset artykułów, które ukazywały się m.in. w „Naszym Dzienniku”. Od 2001 do 2012 pracował w Biurze Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej w Gdańsku. Przywrócony do pracy w listopadzie 2014 na podstawie wyroku Sądu Pracy w Gdańsku[7]. W IPN był kierownikiem referatu Wystaw i Edukacji w oddziale Gdańskim[9]. Był członkiem i wiceprzewodniczący Rady Programowej Radia Gdańsk w latach 2010–2012, zrezygnował z pracy w radzie na znak protestu przeciwko szykanowaniu TV Trwam przez KRRiT[8]. Współpracował z miesięcznikiem „Czas Stefczyka”[10][11].

Był konsultantem przy produkcji spektaklu Teatru Telewizji pt. Inka 1946 z 2007 autorstwa Wojciecha Tomczyka, w reżyserii Natalii Korynckiej-Gruz, poświęconego Danucie Siedzikównie ps. „Inka”[12] oraz filmu dokumentalnego pt. Dywizja nastolatków z 2008 w reżyserii Aliny Czerniakowskiej.

Na wniosek byłych więźniów politycznych prezydent RP Bronisław Komorowski przyznał mu, 1 kwietnia 2011, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski za „wybitne zasługi w upowszechnianiu wiedzy o najnowszej historii Polski”[13][14].

Jest członkiem Kolegium Polskiego Stowarzyszenia Morskiego-Gospodarczego im. E. Kwiatkowskiego[15].

W kwietniu 2018 otrzymał karę nagany na piśmie ze wszystkimi konsekwencjami przewidzianymi w kodeksie pracy, w tym i następstwami finansowymi, za zachowania niedopuszczalne dla pracownika Instytutu Pamięci Narodowej jako urzędnika państwowego podczas spotkania konsultacyjnego w Domu Kultury w Czarnem[16].

PublikacjeEdytuj

  • Sierakowice na Kaszubach (2006, współautor: Czesław Pobłocki)
  • „Powiedzcie mojej babci, że zachowałam się jak trzeba…”: Danuta Siedzikówna „Inka” (*3 IX 1928 +28 VIII 1946) (2008)
  • W cieniu czerwonej gwiazdy. Zbrodnie sowieckie na Polakach 1917–1956 (2010)
  • Czerwona apokalipsa. Agresja Związku Sowieckiego na Polskę i jej konsekwencje (2014)

PrzypisyEdytuj

  1. https://gdansk.ipn.gov.pl/pl2/aktualnosci/48949,IV-Ogolnopolski-Konkurs-Poezji-i-Prozy-Lagrowej-Wiezniarek-FKL-Ravensbrck-Gdansk.pdf.
  2. chojnice.com
  3. Główna, www.gimkikol.pl [dostęp 2018-04-10] (pol.).
  4. https://gdansk.ipn.gov.pl/pl2/aktualnosci/48949,IV-Ogolnopolski-Konkurs-Poezji-i-Prozy-Lagrowej-Wiezniarek-FKL-Ravensbrck-Gdansk.pdf.
  5. RMF FM., Sowieci do domu [dostęp 2018-04-10].
  6. https://gdansk.ipn.gov.pl/pl2/aktualnosci/48949,IV-Ogolnopolski-Konkurs-Poezji-i-Prozy-Lagrowej-Wiezniarek-FKL-Ravensbrck-Gdansk.pdf.
  7. a b c Ksiegarnia Wojskowa, INKA - Piotr Szubarczyk, www.ksiegarniawojskowa.net.pl [dostęp 2018-04-13] (pol.).
  8. a b c Poszerzona lekcja historii Szubarczyka, „chojnice.com” [dostęp 2018-04-13] (pol.).
  9. Tadeusz Majewski, STAROGARD GDAŃSKI – PIOTR SZUBARCZYK. Sprawa starogardzkich “Filomatów” 1951–1952, kociewiacy.pl [dostęp 2018-04-13].
  10. Benedykt XV – przyjaciel Polski - Bibula - pismo niezalezne, www.bibula.com [dostęp 2018-04-13] (ang.).
  11. http://www.stefczyk.info/-/media/Pliki%20serwisow/Dokumenty/cs79calymaly.ashx?download=1.
  12. INKA 1946 (pol.). filmpolski.pl. [dostęp 2012-02-28].
  13. M.P. z 2011 r. nr 63, poz. 595
  14. Odznaczenia dla młodocianych więźniów politycznych 1944-56. prezydent.pl, 3 października 2011. [dostęp 25 marca 2015].
  15. PSMG, PSMG - Polskie Stowarzyszenie Morskie- Gospodarcze im. E. Kwiatkowskiego - Piotr Szubarczyk:Ilu obywateli Rzeczypospolitej zginęło na wojnie? [dostęp 2018-04-13] (pol.).
  16. Piotr Szubarczyk z IPN-u ukarany naganą. Przeprasza za wystąpienie w Czarnem. wp.pl, 12 kwietnia 2018. [dostęp 2018-04-13].

BibliografiaEdytuj