Piotr Szulkin

polski reżyser, scenarzysta, pisarz

Piotr Andrzej Szulkin (ur. 26 kwietnia 1950 w Gdańsku, zm. 3 sierpnia 2018 w Warszawie[1]) – polski reżyser, scenarzysta, plastyk, autor książek, aktor, profesor sztuk filmowych (2013), nauczyciel akademicki Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi.

Piotr Szulkin
Ilustracja
Piotr Szulkin (2003)
Prawdziwe imię i nazwisko

Piotr Andrzej Szulkin

Data i miejsce urodzenia

26 kwietnia 1950
Gdańsk

Data i miejsce śmierci

3 sierpnia 2018
Warszawa

Zawód

reżyser

Współmałżonek

Renata Karwowska-Szulkin

Lata aktywności

1972–2018

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Życiorys edytuj

Syn profesora fizyki Pawła Szulkina (rektora Politechniki Gdańskiej) i Marii Szulkin. Został absolwentem Liceum Plastycznego w Warszawie (1965–1970) oraz Szkoły Filmowej w Łodzi (1970–1975). W 1974 zawarł związek małżeński z Renatą Karwowską (doktor psychologii, wieloletnia prorektor Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej).

Jako profesor Wydziału Reżyserii Szkoły Filmowej w Łodzi wykształcił wielu reżyserów młodego pokolenia.

Autor ponad 30 realizacji artystycznych (filmy fabularne, krótkie, teatry TV, książki), za które otrzymał ponad 50 nagród (w większości międzynarodowych).

Filmy pełnometrażowe edytuj

Filmy krótkie i telewizyjne edytuj

  • 1972: Wszystko[2]
  • 1975: Narodziny
  • 1975: Dziewcę z Ciortem[3]
  • 1976: Życie codzienne[4]
  • 1976: Copyright Film Polski MCMLXXVI
  • 1976: Oczy uroczne[5]
  • 1978: Kobiety pracujące
  • 1993: Mięso (Ironica)
  • 1994: MFR – notacja

Teatr Telewizji edytuj

  • 1977: Krzyżówka (Robert F. Lane)[6]
  • 1978: Opinia (Lech Borski)
  • 1980: Maszyny do pisania (Murray Schisgal)[7]
  • 1991: Pępowina (Krystyna Kofta)[8]
  • 1992: Tango (Sławomir Mrożek)[9]
  • 1995: To był skowronek (Ephraim Kishon)[10]
  • 1996: Czapa, czyli śmierć na raty (Janusz Krasiński)[11]
  • 1997: Kariera Arturo Ui (Berthold Brecht)[12]

Twórczość literacka edytuj

  • 1984: O-bi, o-ba i inne nowele
  • 1986: Szpital, czyli o wpływie architektury monumentalnej na architekturę umysłów
  • 1988: Gaga. Szpital
  • 1988: Socjopatia
  • 2011: Epikryza
  • 2011: Lemistry (zbiór opowiadań – współautor)
  • 2012: Życiopis (współpraca Piotr Kletowski, Piotr Marecki)[13]

Autor wielu esejów, artykułów publikowanych w prasie literackiej i społeczno-politycznej w Polsce.

Scenariusze edytuj

Oprócz współpracy z Tadeuszem Sobolewskim przy scenariuszu filmu Golem, tekstu Krystyny Kofty Femina do filmu o tym samym tytule oraz Ubu Króla Alfreda Jarry w tłumaczeniu Tadeusza Żeleńskiego będącego podstawą tego filmu, wszystkie filmy Piotra Szulkina powstały na podstawie autorskich scenariuszy.

Role filmowe edytuj

Ważniejsze nagrody edytuj

  • 1974: Wszystko – Festiwal Etiud Filmowych Zygzak Warszawa – Grand Prix, Nagroda publiczności
  • 1976: Dziewczę z Ciortom – Festiwal w Mannheim – Grand Prix, Festiwal Filmów krótkometrażowych w Krakowie, Nagroda FIPRESCI
  • 1976: Doroczna Nagroda tygodnika Film „Złota Kamera”
  • 1977: Copyright by Film Polski MCMLXXVI – Syrenka Warszawska, nagroda Jury Dziennikarzy Filmowych SFP
  • 1977: Oczy Uroczne – Festiwal Triest – Nagroda Główna „Złota Pieczęć”
  • 1979: Kobiety pracujące – Festiwal Oberhausen – Grand Prix
  • 1980: Golem – Łagów – Złote Grona Kin Studyjnych
  • 1980: Golem – Koszalin – „Jantar '80” nagroda dziennikarzy
  • 1980: Golem – Festiwal Filmów Polskich – „Brązowe Lwy” za debiut.
  • 1980: Golem – San Sebastián – Nagroda za zdjęcia dla Zygmunta Samosiuka
  • 1980: Golem – PWSFTviT w Łodzi – Nagroda imienia Andrzeja Munka
  • 1981: Golem – IMAGFIC Madryt Grand Prix „Złoty Monolit” – Nagroda Główna za Scenariusz, Nagroda Krytyki Międzynarodowej
  • 1981: Golem – FILMEX Los Angeles, selekcja oficjalna
  • 1981: Golem – Triest – Nagroda Główna za rolę kobiecą dla Krystyny Jandy
  • 1982: Wojna światów – Triest – Nagroda Specjalna Jury, Nagroda Główna za rolę męską dla Romana Wilhelmiego
  • 1982: Wojna światów – Avoriaz – Nagroda Specjalna Jury
  • 1982: Wojna światów – Porto – Nagroda Główna za reżyserię
  • 1982: Wojna światów – Los Angeles – selekcja oficjalna
  • 1982: Wojna światów – IMAGFIC Madryt – Grand Prix Złoty Monolit – Nagroda Główna za scenariusz, Nagroda Główna za rolę męską dla Romana Wilhelmiego, Nagroda Jury Technicznego za zdjęcia dla Zygmunta Samosiuka
  • 1984: EUROCON Seacon Brighton – Doroczna nagroda dla najlepszego reżysera S.F.
  • 1985: Obi, oba – koniec cywilizacji – Gdańsk Festiwal Filmów Polskich – Brązowe Lwy Gdańskie za scenografię dla Andrzeja Kowalczyka
  • 1985: Obi, oba – koniec cywilizacji – Lille – Nagroda Federacji Reżyserów Europejskich FERA
  • 1986: Ga, ga – chwała bohaterom – Gdańsk Festiwal Filmów Polskich – Brązowe Lwy Gdańskie za montaż dla Elżbiety Kurkowskiej
  • 1987: Ga, ga – chwała bohaterom – Strasburg – Nagroda Jury
  • 1988: Ga, ga – chwała bohaterom – Clermont Ferrand – Doroczna nagroda pisma Mad Movies
  • 1991: Femina – Gdynia Festiwal Filmów Polskich – Brązowe Lwy Gdańskie za kostiumy dla Małgorzaty Stefaniak
  • 1994: Mięso (Ironica) – Oberhausen – Grand Prix Jury Międzynarodowego, Nagroda Krytyki Międzynarodowej FIPRESCI
  • 1994: Mięso (Ironica) – Kraków – Nagroda Główna Jury międzynarodowego „Srebrny Smok”
  • 1994: Mięso (Ironica) – Keszethly – Central European Initiatives – Grand Prix Jury Międzynarodowego „Balaton Prix” – Nagroda Dziennikarzy
  • 1994: Mięso (Ironica) – Motecatini Terme – Nagroda Jury Młodzieżowego – Medal Miasta
  • 2003: Gdynia Festiwal Filmów Polskich – Nagroda za pierwszoplanową rolę żeńską dla Katarzyny Figury
  • 2006: Ubu Król – Polskie Orły 2005 – Nagroda za Najlepsze Kostiumy dla Magdy Biedrzyckiej
  • 2012: Łódź – Forum Kina Europejskiego „Cinergia” – Nagroda Prezydenta Miasta Łodzi i Kina Charlie – za konsekwencję dokonań twórczych

Odznaczenia edytuj

  • 2013 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[15]
  • 2015 Medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”[16]

Przypisy edytuj

  1. Piotr Szulkin w bazie filmpolski.pl
  2. Wszystko. filmpolski.pl. [dostęp 2016-05-11]. (pol.).
  3. Dziewcę z ciortem. filmpolski.pl. [dostęp 2016-05-11]. (pol.).
  4. Życie codzienne. filmpolski.pl. [dostęp 2016-05-11]. (pol.).
  5. Oczy urocze. filmpolski.pl. [dostęp 2016-05-11]. (pol.).
  6. Krzyżówka. teatrtelewizji.tvp.pl. [dostęp 2016-05-11]. (pol.).
  7. Maszyna do pisania. e-teatr.pl. [dostęp 2016-05-11]. (pol.).
  8. Pępowina. filmpolski.pl. [dostęp 2016-05-11]. (pol.).
  9. Tango. filmpolski.pl. [dostęp 2016-05-11]. (pol.).
  10. To był skowronek. filmpolski.pl. [dostęp 2016-05-11]. (pol.).
  11. Czapa, czyli śmierć na raty. filmpolski.pl. [dostęp 2016-05-11]. (pol.).
  12. Kariera Arturo Ui. filmpolski.pl. [dostęp 2016-05-11]. (pol.).
  13. Piotr Szulkin. Życiopis. lubimyczytac.pl. [dostęp 2016-05-11]. (pol.).
  14. Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy. [dostęp 2020-06-25]. Za: https://www.filmweb.pl.
  15. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski dla Piotra Szulkina. 2013-11-29. [dostęp 2013-12-04]. (pol.).
  16. Wręczenie medali Gloria Artis. mkidn.gov.pl, 2015-06-06. [dostęp 2016-05-11]. (pol.).

Bibliografia edytuj

Linki zewnętrzne edytuj