Otwórz menu główne

Piotr z Szamotuł także jako Piotr Świdwa Szamotulski (ur. ok. 1415, zm. między 24 a 28 września 1473) – syn Dobrogosta Świdwy z Szamotuł.

Piotr z Szamotuł
POL COA Nałęcz.svg
Nałęcz
Data urodzenia ok. 1415
Data śmierci 1473
Ród Nałęcze
Rodzice Dobrogost Świdwa Szamotulski
Elżbieta, córka Dymitra z Goraja herbu Korczak
Małżeństwo Wiktoria, córka Jana z Pleszowa herbu Sulima
Dzieci Andrzej Szamotulski (zm. 1511), Barbara
Wojny i bitwy Wojna trzynastoletnia
Administracja kasztelan poznański, kasztelan kaliski,

starosta generalny Wielkopolski

Od 1447 roku kasztelan kaliski. Od 1450 roku kasztelan poznański. Był świadkiem wydania statutów nieszawskich przez króla Kazimierza IV Jagiellończyka w 1454 roku[1]. W trakcie Wojny trzynastoletniej toczonej przez Królestwo Polskie z Zakonem krzyżackim od 1455 roku dowódca polskich wojsk zaciężnych i wojsk gdańskich na Pomorzu Gdańskim. W 1458 roku dowódca pospolitego ruszenia w Prusach. Zdobył w 1458 roku krzyżacki zamek w Papowie Biskupim. Od 1460 roku starosta generalny Wielkopolski[2].

Wieża rycerska (tzw. Baszta Halszki) w Szamotułach z XV wieku

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Jan Wincenty Bandtkie, Ius Polonicum : codicibus veteribus manuscriptum et editionibus quibusque collatis, Warszawa 1831, s. 291.
  2. Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy, encyklopedia.pwn.pl [dostęp 2017-11-19] (pol.).