Piran (miasto)

miasto w Słowenii
Piran2.jpg

Piran (wł. Pirano) – miasto na słoweńskim wybrzeżu, leżące na półwyspie o tej samej nazwie. Jest jednym z najbardziej atrakcyjnych turystycznie miejsc nad słoweńskim Adriatykiem. Miasteczko przypomina swoją architekturą włoską Wenecję. W przeszłości było wenecką twierdzą na wybrzeżu Istrii. Z tego okresu pochodzi większość zabudowy, a także imponujące, średniowieczne mury, oddzielające miasto od reszty lądu.

Piran
Pirano
ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Słowenia
Gmina Piran
Burmistrz Tomaž Gantar
Powierzchnia 44,6 km²
Populacja (2008)
• liczba ludności
• gęstość

3 804[1]
391 os./km²
Nr kierunkowy 5
Kod pocztowy 6330
Tablice rejestracyjne KP
Położenie na mapie Słowenii
Mapa lokalizacyjna Słowenii
Piran Pirano
Piran
Pirano
Ziemia45°31′34″N 13°34′13″E/45,526111 13,570278
Strona internetowa

Nad miastem góruje usytuowany nad skalnym urwiskiem kościół św. Jerzego.

Reprezentacyjny plac Tartiniego powstał pod koniec XIX wieku, kiedy zasypano wewnętrzny basen portowy. W mieście znajduje się rodzinny dom Giuseppe Tartiniego, w którym znajduje się muzeum poświęcone życiu i twórczości kompozytora[2].

HistoriaEdytuj

Obszar Piran był zasiedlony od czasów antycznych, nazwa miasta pochodzi od greckiego słowa pyr oznaczającego ogień - tutaj na krańcu półwyspu zapalano ogień jako punkt orientacyjny dla statków płynących do portu Koper. Od XIII do XVIII wieku część Republiki Weneckiej[3]. Miasto, pełniące funkcję siedziby władz gminy, liczy nieco ponad 4 tysiące mieszkańców. Łącznie z kurortami Portorož i Lucija, z którymi w latach 1912–1953 łączyła je linia tramwajowa, tworzy aglomerację zamieszkaną przez około 17 tysięcy osób. Do lat pięćdziesiątych XX wieku w Piranie większość stanowiła ludność włoskojęzyczna. Dopiero po przejściu Piranu pod władzę Jugosławii (1954) ta sytuacja uległa zmianie w wyniku wyjazdu większości włoskojęzycznych mieszkańców. Język włoski nadal ma jednak status języka urzędowego obok języka słoweńskiego. W trakcie ostatniego spisu powszechnego (2002) 72% mieszkańców gminy Piran podało jako swój ojczysty język słoweński, 13% chorwacki, a 8% włoski.

ZabytkiEdytuj

  • Pałac Gabrielli (słoweń. Palača Gabrielle) mieszczący muzeum morskie z ciekawymi modelami antycznych statków.
  • Kościół pw. św. Piotra (słoweń. Cerkev Sv Petra) z XIV-wiecznm krzyżem z Piran.

Demografia[4]Edytuj

GaleriaEdytuj

Miasta partnerskieEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Prebivalci po spolu, občine in naselja, Slovenija, 1. januar 2018 (słoweń.). Statistični urad Republike Slovenije. [dostęp 2019-04-06].
  2. Wiosenny urok Adriatyku
  3. Steve Fallon: Lonely Planet Slovenia. Wyd. 5. Londyn: Lonely Planet, 2007, s. 171. ISBN 978-1741044805.
  4. www.stat.si