Otwórz menu główne

Pisarzowice (powiat krapkowicki)

wieś w województwie opolskim

Pisarzowice (dodatkowa nazwa w j. niem. Schreibersdorf) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim, w gminie Strzeleczki.

Pisarzowice
Kościół pw. św. Michała Archanioła
Kościół pw. św. Michała Archanioła
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat krapkowicki
Gmina Strzeleczki
Liczba ludności ok. 320
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 47-364
Tablice rejestracyjne OKR
SIMC 0503557
Położenie na mapie gminy Strzeleczki
Mapa lokalizacyjna gminy Strzeleczki
Pisarzowice
Pisarzowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pisarzowice
Pisarzowice
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Pisarzowice
Pisarzowice
Położenie na mapie powiatu krapkowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu krapkowickiego
Pisarzowice
Pisarzowice
Ziemia50°25′09″N 17°51′29″E/50,419167 17,858056

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa opolskiego.

Częścią miejscowości jest przysiółek Buława.

Spis treści

NazwaEdytuj

W historii nazwa wsi zapisywana była w językach łacińskim, polskim oraz niemieckim. W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie wieś występuje pod polską nazwą Pisarzowic oraz niemiecką Schreibersdorf[1].

Topograficzny opis Górnego Śląska z 1865 roku notuje wieś pod niemiecką nazwą Schreibersdorf, a także wymienia polską nazwę Pisarcowice we fragmencie: "Schreibersdorf (1301 Villa Scriptoris, 1383 Schreibersdorf, polnisch Pisarcowice)"[2].

HistoriaEdytuj

Najstarszą pośrednią wzmianką o istnieniu Pisarzowic jest dokument wystawiony po łacinie w Głogówku 1 października 1285 roku, kończący spór własnościowy między klasztorem cystersów w Lubiążu a przedstawicielami rodziny rycerskiej, która później była właścicielami Pisarzowic. Do dokumentu przywieszono obok pieczęci książęcej, pieczęć rycerską o napisie w otoku "+ S'ADE DE SCRIPTORIS VILLA (wieś pisarza), będąca pieczęcią rycerza Adko. W tym czasie powstała w Pisarzowicach pierwsza obronna siedziba rycerska znajdująca się na wschód od wsi[3]. Już na początku XIV wieku w Pisarzowicach znajdowały się dwa młyny, karczma, kościół, folwark. Informacje o tym potwierdza dokument z 17 listopada 1301 roku wystawiony w Krasiejowie, w którym stwierdzono, że rycerz Adko, za zgodą swych synów Dytryka i Adka, oraz swych braci przyrodnich Gotarda i Przedbora, dokonuje zamiany z opatem Janem z Henrykowa wsi Pisarzowice ("villa scriptoris"), na wieś Milejowice w księstwie bytomskim ("Mileiowiz in terra Bytomensi"). W konsekwencji, jako że klasztor w Henrykowie był filią klasztoru w Lubiążu, miejscowość stała się własnością klasztoru cystersów w Lubiążu. W 1561 roku kanclerz księstwa opolskiego Mikołaj Lassota na Steblowie kupił Pisarzowice od wdowy Katarzyny Janikowskiej. Po wielu zmianach właścicieli od roku 1646 przechodzi na własność głogóweckiego rodu Oppersdorffów, którzy byli właścicielami do XIX wieku.

ZabytkiEdytuj

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:

  • kościół parafialny p. w. św. Michała Archanioła - początki świątyni, wówczas pod wezwaniem Św. Trójcy, sięgają końca XIII w. Pierwsze wzmianki pochodzą z 1301 r. Niektóre części kościoła mogą pochodzić nawet z XIV w. Kruchta i kaplica zostały wzniesione około 1600 r. Kościół odnawiany był w latach 1784, 1858 i 1950. Wczesnogotycka część kościoła posiada elementy renesansowe i barokowe, a zbudowana została z cegły i kamienia. Nad kruchtą znajduje się szczyt zbudowany w 1600 r. W kościele znajdują się zabytkowe przedmioty kultu: krucyfiks z 1 poł. XVI w., barokowa monstrancja z XVII w. W kościele wyróżnia się płyta nagrobna z 1580 roku starosty opolskiego i właściciela Pisarzowic, Mikołaja Lesoty. Jest to dzieło późnorenesansowe z kamienia z płaskorzeźbą rycerza. Wokół świątyni rozciąga się średniowieczny mur z kamienia.
  • Pałac w Pisarzowicach pochodzący z połowy XVIII wieku, piętrowy, w stylu późnobarokowym. Posiada okazałą dwubiegową klatkę schodową. Sień wyposażona jest w 6 czworobocznych filarów. Od strony północnej zlokalizowana jest pałacowa kaplica. Od południa ulokowany jest dwukondygnacyjny spichlerz, nakryty dachem naczółkowym. Był siedzibą wdów z rodziny Oppersdorffów. Obecnie pałac jest remontowany przez prywatnego właściciela.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Johann Knie 1830 ↓, s. 705.
  2. Felix Triest 1865 ↓, s. 1073.
  3. Józef Kaźmierczyk, Klemens Macewicz, Sylwia Wuszkan, "Studia i materiały do osadnictwa Opolszczyzny wczesnośredniowiecznej", Opole 1977, Instytut Śląski w Opolu
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 49-50. [dostęp 11.12.2012].

BibliografiaEdytuj

  1. Johann Knie: Alpabetisch, Statistisch, Topographische Uebersicht aller Dorfer, Flecken, Stadt und andern Orte der Konigl. Preus. Provinz Schliesen.... Breslau: Barth und Comp., 1830.
  2. Felix Triest: Topographisches handbuch von Oberschliesen. Breslau: Verlag von Wilh. Gottl. Korn, 1865.