Pistolet Bergmann No 5

Bergmann No 5 (Bergmann M1897) – niemiecki pistolet samopowtarzalny skonstruowany przez Louisa Schmeissera.

Bergmann No 5
Państwo  Cesarstwo Niemieckie
Producent Bergmann
Rodzaj pistolet samopowtarzalny
Historia
Prototypy 1897
Dane techniczne
Kaliber 7,65 mm
Nabój 7,65 × 25 Borchardt
Magazynek pudełkowy, 9-nab.
Wymiary
Długość 267 mm
Długość lufy 112 mm
Masa
broni 0,75 kg
Inne
Prędkość pocz. pocisku 330 m/s

Kłopoty ze sprzedażą produkowanego w zakładach Bergmanna pistoletu No 3 spowodowały rozpoczęcie nad nowym wzorem pistoletu bardziej przystosowanego do potrzeb potencjalnych nabywców. Z powodu dużych wymiarów nie nadawał się jako broń do obrony osobistej, a wojskowych zniechęcał słaby nabój. Dlatego w 1897 roku w zakładach Bergmanna rozpoczęto produkcję nowego pistoletu strzelającego silniejszą amunicją.

Nowy pistolet miał strzelać nabojem 7,62 × 25 mm (skonstruowaną przez Hugo Borchardta jako amunicja pistoletu C93). Jego konstruktorem był Louis Schmeisser.

Pistolet No 5 był produkowany od 1897 roku. Pomimo testów przeprowadzonych przez kilka armii europejskich żadna z nich nie zdecydowała się wprowadzić go do uzbrojenia. Produkcję pistoletu No 5 zakończono po rozpoczęciu produkcji pistoletu Mars w 1901 roku.

OpisEdytuj

Bergmann No 5 był bronią samopowtarzalną. Zasada działania oparta o krótki odrzut lufy. Zamek ryglowany przez przesunięcie zamka w bok (przesunięcie zamka wymuszane przez krzywki wycięte w komorze zamkowej). Mechanizm uderzeniowy kurkowy, bez samonapinania.

No 5 był zasilany z wymiennego magazynka pudełkowego o pojemności 9 naboi. Magazynek znajdował się przed spustem. Magazynek mógł być napełniany bez wyjmowania z pistoletu przez okno wyrzutowe łusek przy pomocy łódki.

Lufa gwintowana, posiadała cztery bruzdy prawoskrętne.

Przyrządy celownicze mechaniczne regulowane (muszka i szczerbinka, nastawy do 700 m).

BibliografiaEdytuj

  • Frederick Myatt, Pistolety i rewolwery. Ilustrowana historia broni krótkiej od szesnastego wieku do czasów współczesnych, Leszek Erenfeicht (tłum.), Warszawa: ESPADON, 1993, ISBN 83-85489-06-1, OCLC 749319947.