PlusLiga, do 2008 Polska Liga Siatkówki – najwyższa w hierarchii klasa męskich ligowych rozgrywek siatkarskich w Polsce, będąca jednocześnie najwyższym szczeblem centralnym (I poziomem ligowym). Zmagania w jej ramach toczą się cyklicznie (co sezon), systemem kołowym z fazą play-off na zakończenie każdego z sezonów i przeznaczone są dla najlepszych polskich klubów piłki siatkowej, a triumfator zostaje Mistrzem Polski. Czołowe zespoły klasyfikacji końcowej każdego sezonu uzyskują prawo występów w europejskich pucharach w sezonie następnym (Lidze Mistrzów, Pucharze CEV, Pucharze Challenge). Organizatorem i organem prowadzącym rozgrywki jest Polska Liga Siatkówki SA (PLS SA).

PlusLiga
Volleyball current event.svg PlusLiga (2019/2020)
Państwo  Polska
Dyscyplina piłka siatkowa
Organizator rozgrywek PLS SA
Data założenia 30 czerwca 2000,
Poznań
Założyciel PZPS i 10 klubów Polskiej Ligi Siatkówki sezonu 2000/2001
Poprzednia nazwa Polska Liga Siatkówki (2000-2008)
Prezes Paweł Zagumny
Przewodniczący Rady Nadzorczej Andrzej Gołaszewski
Partner TV Grupa Polsat
(Polsat Sport,
Polsat Sport Extra,
Polsat Sport News)
Sponsor tytularny Plus
Rozgrywki
Liczba drużyn 14
Zwycięzca Mistrz Polski
Niższy poziom ligowy I liga polska
Puchary: Liga Mistrzów,
Puchar CEV,
Puchar Challenge
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle (2000/2001)
Obecny zwycięzca ZAKSA Kędzierzyn-Koźle
Najwięcej zwycięstw Skra Bełchatów (9)
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Utworzenie ligi zawodowejEdytuj

30 czerwca 2000 roku podczas posiedzenia Polskiego Związku Piłki Siatkowej w Poznaniu założono Profesjonalną Ligę Piłki Siatkowej SA (PLPS SA). Tego dnia, przed meczem PolskaHiszpania w Lidze Światowej, uroczyście podpisano jej akt notarialny. Podmiot ten odpowiedzialny był za zorganizowanie i docelowe prowadzenie rozgrywek męskiej ligi zawodowej, której nadano nazwę Polska Liga Siatkówki. Udziałowcami zostało dziesięć klubów nowo powstałej Polskiej Ligi Siatkówki oraz Polski Związek Piłki Siatkowej. Na pierwszego prezesa PLPS wybrano Artura Popko. 27 lipca 2000 roku spółka została wpisana do rejestru handlowego. Kapitał wyjściowy wynosił 1 milion 100 tysięcy złotych. Każdy z udziałowców spółki wpłacił po sto tysięcy złotych.

22 sierpnia 2000 roku w Warszawie ówczesny prezes Urzędu Kultury Fizycznej i SportuMieczysław Nowicki – podpisał koncesję na prowadzenie rozgrywek zawodowych. Siatkówka jako czwarta dyscyplina w Polsce – po boksie, koszykówce i piłce nożnej – otrzymała prawo organizowania zawodowych rozgrywek ligowych. Zarząd spółki podpisał 25 września 2000 roku umowę z klubami uczestniczącymi w rozgrywkach ligi zawodowej, w której uregulowane zostały zasady funkcjonowania ligi oraz przekazanie praw telewizyjnych i reklamowych do rozgrywek profesjonalnych. Załącznikiem do umowy jest „Regulamin Profesjonalnego Współzawodnictwa w Piłce Siatkowej Mężczyzn”, według którego prowadzone są rozgrywki[1][2].

Lata 2000-2004 – trzy mistrzostwa Polski Mostostalu-Azoty Kędzierzyn-KoźleEdytuj

W pierwszym sezonie w PLS uczestniczyły: Galaxia Jurajska AZS Bank Częstochowa, Indykpol AZS Olsztyn, Jastrzębie Borynia, Kazimierz Płomień Sosnowiec, KS Citroën Nysa, Morze Szczecin, Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle, Stilon Meryl Gorzów, Stolarka Wołomin oraz Warka Strong Czarni Radom. Inauguracyjny mecz premierowej edycji PLS pomiędzy beniaminkiem Stolarką Wołomin i ówczesnym mistrzem Mostostalem-Azoty Kędzierzyn-Koźle rozegrany został 29 września 2000 roku w Radzyminie. Transmisję przeprowadziła TVP Regionalna (z logiem TVP3). Mistrzem Polski został Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle, pokonując w finale fazy play-off Galaxię Jurajską AZS Bank Częstochowa, natomiast do I ligi serii B spadły Kazimierz Płomień Sosnowiec oraz po barażach Stilon Meryl Gorzów[3].

W październiku 2001 roku na mocy trzyletniej umowy sponsorem Polskiej Ligi Siatkówki została Grupa PZU[4].

W sezonie 2001/2002 zmieniony został system punktacji w fazie zasadniczej. Dotychczas za zwycięstwo drużyna zdobywała 2 punkty, natomiast za porażkę – 1 punkt, natomiast od sezonu 2001/2002 za zwycięstwo 3:0 lub 3:1 drużyna otrzymuje 3 punkty, za zwycięstwo 3:2 – 2 punkty, za porażkę 2:3 – 1 punkt, natomiast za porażkę 1:3 lub 0:3 – 0 punktów. Do PLS dołączyła Skra Bełchatów. Mistrzem Polski został Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle, pokonując ponownie w finale fazy play-off zespół z Częstochowy. Z PLS spadł mający problemy finansowe klub Nordea Czarni Radom[5].

Po zakończeniu sezonu 2001/2002 ze względu na złą sytuację finansową Stolarka Wołomin dokonała fuzji z KP Polską Energią Sosnowiec. Stolarka Wołomin zgłoszona została do I ligi serii B, natomiast jej miejsce w PLS zajął klub z Sosnowca[6].

3 lipca 2002 roku PLPS SA oraz Plus GSM zawarły umowę sponsorską, na mocy której Plus GSM został "Partnerem Polskiej Ligi Siatkówki"[7]. Pod koniec listopada 2002 roku prawa do transmisji przejęła Telewizja Polsat[8].

W sezonie 2002/2003 do PLS powrócił klub GTPS Gorzów Wielkopolski, jednak zajął ostatnie miejsce i ponownie opuścił najwyższą klasę rozgrywkową. Po raz trzeci z rzędu w finale fazy play-off spotkały się zespoły z Kędzierzyna-Koźla i Częstochowy. Po pięciomeczowej rywalizacji piąty tytuł w historii klubu zdobył Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle[9].

W sierpniu 2003 roku ze względu na niezdolność do pokrywania zobowiązań finansowych z rozgrywek wykluczone zostało Morze Szczecin. Jego miejsce zajął klub BBTS Siatkarz Original Bielsko-Biała, który zwyciężył w turnieju barażowym. W PLS w sezonie 2003/2004 zadebiutował także zwycięzca I ligi serii B – AZS Politechnika Warszawska. Tytuł mistrza Polski po raz pierwszy w historii zdobył Ivett Jastrzębie Borynia, który w finale fazy play-off pokonał PZU AZS Olsztyn. PLS opuściły dwa kluby: Gwardia Wrocław oraz po barażach BBTS Siatkarz Original Bielsko-Biała[10].

Lata 2004-2011 – era dominacji Skry BełchatówEdytuj

W październiku 2004 roku Plus GSM i PLPS podjęły decyzję o kontynuowaniu współpracy sponsorskiej w szerszym wymiarze, rozszerzając ją o wsparcie technologiczne[11]. W sezonie 2004/2005 do PLS dołączyły dwa kluby: powracająca do najwyższej klasy rozgrywkowej po 23 latach Resovia oraz Górnik Radlin. Pierwszy tytuł mistrzowski zdobyła Skra Bełchatów. Po raz drugi z rzędu wicemistrzem został PZU AZS Olsztyn. Po jednym sezonie PLS opuścił Górnik Radlin. W najwyższej klasie rozgrywkowej nie utrzymał się także zmagający się z problemami finansowymi klub AZS PWSZ Nysa, który przegrał rywalizację w barażach z Gwardią Wrocław[12][13]. Oprócz Gwardii Wrocław do PLS dołączył także mistrz I ligi serii B – Joker Piła.

W sezonie 2005/2006 o mistrzostwo Polski w finale fazy play-off walczyły BOT Skra Bełchatów oraz Jastrzębski Węgiel. Drugi tytuł z rzędu zdobył zespół z Bełchatowa, wygrywając finałową rywalizację do trzech zwycięstw 3:1. Do I ligi spadły dwa kluby: PKE Polska Energia Sosnowiec, która zajęła ostatnie miejsce w lidze oraz Joker Piła po przegranych barażach. Ich miejsce zajęły Jadar Radom jako mistrz I ligi oraz Delecta Bydgoszcz jako zwycięzca baraży[14].

W kontekście sezonu 2006/2007 powstał spór o to, kiedy powinny rozpocząć się rozgrywki ligowe. Powodem sporu był termin rozgrywania mistrzostw świata, które zaplanowane zostały w dniach 17 listopada-3 grudnia. Trener reprezentacji Polski Raúl Lozano wystąpił z propozycją, aby liga wystartowała po zakończeniu mistrzostw świata, uzyskując w ten sposób więcej czasu na przygotowania kadry do mistrzostw[15]. W lutym 2006 roku Zarząd PZPS zdecydował, że rozgrywki Polskiej Ligi Siatkówki rozpoczną się we wrześniu ze względu na fakt, że w tym terminie wystartują europejskie puchary[16]. Ostatecznie jednak po kolejnych naciskach ze strony trenera Lozano podjęto decyzję o przełożeniu startu ligi na grudzień. Decyzję tę zaakceptowały wszystkie kluby występujące w PLS[17].

Rozgrywki PLS w sezonie 2006/2007 wystartowały 15 grudnia. Fazę zasadniczą wygrała Skra Bełchatów z jedną porażką. W fazie play-off powtórzył się finał z poprzedniego sezonu, tj. BOT Skra Bełchatów – Jastrzębski Węgiel. W rywalizacji do trzech wygranych meczów rozegrano pięć spotkań. Trzeci z rzędu mistrzowski tytuł zdobyła drużyna z Bełchatowa, wygrywając w decydującym piątym spotkaniu 3:0. PLS opuściła EnergiaPro Gwardia Wrocław, przegrywając pojedynek o 9. miejsce z Delectą Bydgoszcz[18].

W sezonie 2007/2008 po rocznej przerwie do PLS powrócił Płomień Sosnowiec. W fazie zasadniczej pierwsze miejsce zajęła PGE Skra Bełchatów, odnosząc 16 zwycięstw i 2 porażki. Zespół ten okazał się najlepszy również w fazie play-off, wygrywając w finale wszystkie trzy mecze z Wkręt-metem Domex AZS Częstochowa. Zdobył w ten sposób czwarte z rzędu mistrzostwo Polski[19]. W sierpniu 2008 roku Płomień Sosnowiec ze względu na brak pozyskania sponsora wycofał się z najwyższej klasy rozgrywkowej[20]. PZPS zdecydował, że miejsce klubu z Sosnowca zajmie Delecta Bydgoszcz, która w sezonie 2007/2008 zajęła w PLS ostatnie miejsce[21].

15 kwietnia 2008 roku PLPS SA oraz Polkomtel SA podpisały pięcioletnią umowę sponsorską, na mocy której od sezonu 2008/2009 sieć telefonii komórkowej Plus stała się sponsorem tytularnym PLS, w związku z czym rozgrywki przyjęły nazwę PlusLiga[22].

Sezon 2008/2009 ponownie zdominowała PGE Skra Bełchatów, wygrywając fazę zasadniczą z 15 zwycięstwami i 3 porażkami oraz przechodząc fazę play-off bez porażki. W ten sposób wywalczyła piąte z rzędu mistrzostwo Polski. Pierwszy medal w historii profesjonalnej ligi zdobyła Asseco Resovia, która została wicemistrzem kraju. Z PlusLigi spadł beniaminek Trefl Gdańsk. W rywalizacji o utrzymanie uległ Jadarowi Radom[23]. 17 stycznia 2009 roku w Arenie Ursynów zorganizowany został pierwszy Mecz Gwiazd PlusLigi, w którym zmierzyły się drużyna zawodników polskich z drużyną zawodników zagranicznych. Lepsi okazali się ci drudzy, wygrywając 3:0[24].

W dziesiątym sezonie profesjonalnej ligi siatkówki w Polsce zadebiutował Pamapol Siatkarz Wieluń. Szóste z rzędu mistrzostwo Polski zdobyła PGE Skra Bełchatów, która w finale fazy play-off pokonała Jastrzębski Węgiel[25]. Ostatnie miejsce zajął klub Neckermann AZS Politechnika Warszawska, jednak po zakończeniu sezonu odkupił miejsce w najwyższej klasie rozgrywkowej od Jadaru Radom. Klub z Radomia natomiast został zgłoszony do I ligi[26]. 13 lutego 2010 roku w hali Torwar odbył się drugi Mecz Gwiazd PlusLigi. Tym razem grały ze sobą drużyna północy i drużyna południa. W spotkaniu zwyciężył zespół z północy[27].

W marcu 2010 roku PLPS postanowił, że od sezonu 2010/2011 każdy klub PlusLigi będzie miał obowiązek utrzymywania drużyny młodzieżowej, która rywalizować będzie w nowo utworzonych rozgrywkach pod nazwą Młoda Liga[28].

Przed sezonem 2010/2011 po raz pierwszy znacząco zmieniono system rozgrywek. Po fazie zasadniczej odbywała się druga faza, w której drużyny podzielone zostały na dwie grupy. W pierwszej grupie znalazło się sześć najlepszych zespołów po fazie zasadniczej, w drugiej natomiast drużyny z miejsc 7-10. Drużyny, które zajęły miejsca 1-4 w pierwszej grupie, rywalizowały w półfinałach i meczach o medale. Zespoły z miejsc 5-6 w pierwszej grupie rozgrywały między sobą mecze o 5. miejsce. Drużyny z drugiej grupy walczyły o utrzymanie w fazie play-out. Mistrzem Polski siódmy raz z rzędu została PGE Skra Bełchatów, wicemistrzem natomiast ZAKSA Kędzierzyn-Koźle. W walce o utrzymanie beniaminek Fart Kielce pokonał Pamapol Wielton Wieluń[29]. W meczach finałowych testowany był system wideoweryfikacji, który został wprowadzony na stałe od sezonu 2011/2012[30][31].

Lata 2011-2016 – okres tzw. "ligi zamkniętej"Edytuj

1 września 2011 roku zarząd PZPS stosunkiem głosów 12:6 zdecydował o tzw. zamknięciu PlusLigi. Zgodnie z tą decyzją żadna drużyna grająca w PlusLidze nie spadała automatycznie do I ligi po zakończeniu sezonu, natomiast o uczestnictwo w najwyższej klasie rozgrywkowej w każdym sezonie starać się mogły cztery najlepsze drużyny I ligi, o ile spełniły określone w regulaminie wymagania[32][33].

Przed sezonem 2011/2012 postanowiono powrócić do starego systemu rozgrywek, zgodnie z którym po fazie zasadniczej odbywała się faza play-off z udziałem ośmiu najlepszych zespołów[34]. Do PlusLigi po dwóch sezonach przerwy powrócił Lotos Trefl Gdańsk. W fazie zasadniczej ponownie najlepsza okazała się PGE Skra Bełchatów, wygrywając 16 z 18 spotkań. W finale fazy play-off jednak drużynę z Bełchatowa pokonała Asseco Resovia, zdobywając piąte mistrzostwo Polski w historii klubu, a pierwsze od sezonu 1974/1975[35].

2 lipca 2012 roku prezes Farta Kielce – Mirosław Szczukiewicz – poinformował, iż ze względu na fakt, że nie udało się zbudować wystarczającej grupy sponsorów ani znaleźć drugiego sponsora strategicznego obok firmy PRI Fart Sp. z o.o., klub zostaje wycofany z rozgrywek PlusLigi[36]. Na mocy porozumienia o przejęciu drużyny miejsce Farta Kielce zajął nowy klub – Effector Kielce[37].

W sezonie 2012/2013 w fazie zasadniczej pierwsze miejsce zajęła Delecta Bydgoszcz. Ostatecznie jednak klub z Bydgoszczy ukończył rozgrywki na 4. miejscu, przegrywając w półfinale fazy play-off z Asseco Resovią, natomiast w rywalizacji o 3. miejsce z Jastrzębskim Węglem. W finale fazy play-off spotkały się trzecia i czwarta drużyna fazy zasadniczej, tj. ZAKSA Kędzierzyn-Koźle oraz Asseco Resovia. Drugi tytuł mistrza Polski z rzędu zdobyła Asseco Resovia, która w drodze do tytułu rozegrała 14 z możliwych 15 meczów w fazie play-off[38].

W czerwcu 2013 roku Rada Nadzorcza PLPS SA podjęła decyzję o zwiększeniu liczby drużyn rywalizujących w najwyższej klasie rozgrywkowej do dwunastu. Zasadnicze kryteria przystąpienia do profesjonalnej ligi spełniły dwa najlepsze kluby I ligi: Czarni Radom i BBTS Bielsko-Biała[39]. W sezonie 2013/2014 mistrzem Polski po raz ósmy została PGE Skra Bełchatów, która w fazie zasadniczej zajęła drugie miejsce, w fazie play-off natomiast wygrała wszystkie spotkania, w finale pokonując Asseco Resovię[40].

W maju 2014 roku Rada Nadzorcza PLPS SA zdecydowała o rozszerzeniu PlusLigi do 14 drużyn, dopuszczając do rozgrywek Cuprum Lubin oraz MKS Banimex Będzin – odpowiednio trzeci i czwarty klub I ligi w sezonie 2013/2014[41]. W związku ze zwiększeniem liczby uczestniczących drużyn zmodyfikowano system rozgrywek. Skrócona została faza play-off. W ćwierćfinałach rywalizacja toczyła się do dwóch zwycięstw, natomiast walka o miejsca 5-14 odbywała się w postaci dwumeczu z możliwością rozgrywania decydującego złotego seta[42]. Mistrzem Polski w sezonie 2014/2015 została Asseco Resovia. Drużyna z Rzeszowa zajęła pierwsze miejsce w fazie zasadniczej i przeszła bez porażki fazę play-off, pokonując kolejno w ćwierćfinale Cerrad Czarnych Radom, w półfinale Jastrzębski Węgiel, a w finale Lotos Trefl Gdańsk. Lotos Trefl Gdańsk zdobył pierwszy medal mistrzostw Polski w historii klubu. Na trzecim miejscu rozgrywki skończyła PGE Skra Bełchatów[43].

Przed sezonem 2015/2016 ponownie zmieniono system rozgrywek. Ze względu na przygotowania reprezentacji Polski do igrzysk olimpijskich skrócono sezon, grając po fazie zasadniczej mecze o konkretne miejsca. Finały i rywalizacja o 3. miejsce toczyły się do trzech wygranych spotkań, walka o pozostałe pozycje – do dwóch wygranych meczów. Fazę zasadniczą z bilansem spotkań 23:3 wygrała ZAKSA Kędzierzyn-Koźle. Walka o drugie miejsce w finale pomiędzy Asseco Resovią a PGE Skrą Bełchatów trwała do ostatniej kolejki. Ostatecznie po przegraniu przez drużynę z Bełchatowa jednego seta z BBTS Bielsko-Biała awans do finału uzyskała Asseco Resovia, mając tyle samo punktów, ale lepszy bilans setów. W finale ZAKSA Kędzierzyn-Koźle trzykrotnie bez straty seta pokonała zespół z Rzeszowa, zdobywając szóste mistrzostwo Polski, a czwarte od momentu powstania profesjonalnej ligi. Drugi sezon z rzędu brązowe medale wywalczyła PGE Skra Bełchatów[44].

Okres od sezonu 2016/2017 – ponowne otwarcie ligiEdytuj

W czerwcu 2016 roku ustalono zasady reformy PlusLigi. Po pierwsze, Rada Nadzorcza PLPS SA zdecydowała o czasowym rozszerzeniu PlusLigi do 16 drużyn. Po przeprowadzeniu audytu do najwyższej klasy rozgrywkowej dopuszczono zwycięzcę I ligi w sezonie 2015/2016 – GKS Katowice oraz trzecią drużynę tych rozgrywek – Espadon Szczecin. Jednocześnie postanowiono o ponownym otwarciu ligi, tj. przywróceniu systemu awansów i spadków. Zgodnie z podjętymi decyzjami w sezonie 2016/2017 ostatnia drużyna PlusLigi miała rozegrać baraż o miejsce w tych rozgrywkach z najlepszą drużyną I ligi, spełniajacą wymogi regulaminowe, natomiast w sezonie 2017/2018 PlusLigę miały opuścić dwa najgorsze zespoły, a pomiędzy mistrzem I ligi i drużyną, która zajęła 13. miejsce w PlusLidze, miał zostać rozegrany baraż o utrzymanie, tym samym powracając od sezonu 2018/2019 do czteranstu drużyn w najwyższej klasie rozgrywkowej.

Po drugie, zmianie uległy zasady ustalania kolejności w tabeli fazy zasadniczej. Od tego momentu po liczbie zdobytych punktów meczowych brana jest pod uwagę liczba wygranych meczów, a nie – tak jak w poprzednich sezonach – wyższy stosunek setów.

Po trzecie, zreformowano system rozgrywek. W sezonie 2016/2017 po fazie zasadniczej cztery najlepsze drużyny rywalizowały w półfinałach oraz spotkaniach o medale, pozostałe drużyny natomiast grały w meczach klasyfikacyjnych kolejno o miejsca 5, 7, 9, 13 i 15. Rywalizacja we wszystkich parach toczyła się na zasadzie dwumeczów z możliwością rozgrywania decydującego złotego seta[45]. Drugi raz z rzędu, a po raz siódmy w historii klubu mistrzem Polski została ZAKSA Kędzierzyn-Koźle, pokonując w finale PGE Skrę Bełchatów. W barażu o PlusLigę zmierzyły się AZS Częstochowa i Aluron Virtu Warta Zawiercie. W rywalizacji do trzech zwycięstw lepszy okazał się klub Aluron Virtu Warta Zawiercie, uzyskując tym samym awans do najwyższej klasy rozgrywkowej[46].

Przed sezonem 2017/2018 ponownie zmieniono system rozgrywek. O medale grało sześć najlepszych drużyn fazy zasadniczej. Dwie najlepsze drużyny fazy zasadniczej uzyskiwały automatyczny awans do półfinałów fazy play-off. Drużyny z miejsc 3-6 rywalizowały w ćwierćfinałach. Pomiędzy pozostałymi drużynami odbywały się mecze o miejsca 5, 7, 9, 11 oraz 13. Rywalizacja we wszystkich rundach fazy play-off toczyła się do dwóch wygranych spotkań. Dziewiąty tytuł mistrza Polski zdobyła PGE Skra Bełchatów, wicemistrzem Polski została ZAKSA Kędzierzyn-Koźle, na trzecim miejscu zmagania zakończył natomiast Trefl Gdańsk. Drużyny, które zajęły 15. i 16. miejsce w fazie zasadniczej, tj. BBTS Bielsko-Biała i Dafi Społem Kielce, spadły do I ligi. W barażu o PlusLigę zmierzyły się 14. drużyna PlusLigi – Łuczniczka Bydgoszcz i zwycięzca I ligi – AZS Częstochowa. Rywalizację do trzech zwycięstw wygrał klub z Bydgoszczy[47]. 15 grudnia 2017 roku w Tauron Arenie w Krakowie w dniu przerwy przed półfinałami Klubowych Mistrzostw Świata odbył się trzeci Mecz Gwiazd PlusLigi. Po raz drugi zmierzyły się ze sobą drużyny z południa i północy. W meczu zwyciężyła w trzech setach drużyna z południa[48].

2 października 2018 roku dotychczasowa nazwa spółki organizującej rozgrywki PlusLigi została zmieniona z Profesjonalna Liga Piłki Siatkowej SA na Polska Liga Siatkówki SA[49].

W sezonie 2018/2019 w PlusLidze wystartowało 14 drużyn. W rozgrywkach obowiązywał analogiczny system co w poprzednim sezonie z tą różnicą, że finały i mecze o 3. miejsce toczyły się do trzech zwycięstw. Po rocznej przerwie tytuł mistrza Polski zdobyła ZAKSA Kędzierzyn-Koźle. Wicemistrzem zostało Onico Warszawa – był to pierwszy medal w historii tego klubu w mistrzostwach Polski. Po raz siódmy brązowy medal wywalczył Jastrzębski Węgiel. Ze względu na niewypłacalność 13 grudnia 2018 roku prezes Stoczni Szczecin – Jakub Markiewicz – ogłosił, że klub zostaje wycofany z rozgrywek[50]. Wszystkie dziewięć rozegrane przez ten klub mecze zostały anulowane, a władze ligi zdecydowały, że w związku z tym żaden zespół w sezonie 2018/2019 nie spadnie do I ligi[51].

W sezonie 2019/2020 postanowiono powrócić do fazy play-off z udziałem ośmiu najlepszych drużyn po fazie zasadniczej. 12 marca 2020 roku ze względu na szerzenie się zakażeń wirusem SARS-CoV-2 w Polsce Polska Liga Siatkówki SA wstrzymała do odwołania rozgrywki PlusLigi[52]. 25 marca 2020 roku Zarząd PLS SA zdecydował o zakończeniu sezonu PlusLigi bez przyznania tytułu mistrza Polski. Zgodnie z tą decyzją klasyfikacja końcowa, na podstawie której wyłoniono drużyny uczestniczące w europejskich pucharach, ustalona została na podstawie tabeli fazy zasadniczej z dnia 12 marca 2020 roku. Ostatnia w tabeli rozgrywek drużyna PlusLigi – BKS Visła Bydgoszcz – spadła do Krispol 1. Ligi[53].

Lista klubówEdytuj

  • AZS Częstochowa
    • Galaxia Jurajska AZS Bank Częstochowa (IX 2000 – IV 2001)
    • Galaxia Starter Bank Częstochowa AZS (X 2001 – IV 2002)
    • Galaxia Pamapol AZS Częstochowa (X 2002 – I 2003)
    • Galaxia Pamapol Kaffee AZS Częstochowa (I 2003 – V 2003)
    • Pamapol AZS Częstochowa (X 2003 – IV 2004)
    • Pamapol Domex AZS Częstochowa (X 2004 – IV 2005)
    • Wkręt-met Domex AZS Częstochowa (X 2005 – IV 2008)
    • Domex Tytan AZS Częstochowa (X 2008 – V 2010)
    • Tytan AZS Częstochowa (X 2010 – IV 2012)
    • Wkręt-met AZS Częstochowa (X 2012 – IV 2013)
    • AZS Częstochowa (X 2013 – IV 2017)
  • AZS Nysa
    • KS Citroën Nysa (IX 2000 – IV 2001)
    • KS Nysa (X 2001 – IV 2002)
    • NKS Nysa (X 2002 – I 2003)
    • NKS NTO Nysa (I 2003 – V 2003)
    • NKS Nysa (X 2003 – IV 2004)
    • AZS Nysa (X 2004 – XII 2004)
    • AZS PWSZ Nysa (XII 2004 – IV 2005)
  • AZS Olsztyn
    • Indykpol AZS Olsztyn (IX 2000 – IV 2001)
    • PZU AZS Olsztyn (X 2001 – V 2007)
    • Mlekpol AZS Olsztyn (IX 2007 – IV 2008)
    • AZS UWM Olsztyn (X 2008 – V 2010)
    • Indykpol AZS UWM Olsztyn (X 2010 – V 2011)
    • Indykpol AZS Olsztyn (X 2011 – )
  • BKS Visła Bydgoszcz
    • Delecta Bydgoszcz (XII 2006 – IV 2013)
    • Transfer Bydgoszcz (X 2013 – V 2015)
    • Łuczniczka Bydgoszcz (X 2015 – V 2018)
    • Chemik Bydgoszcz (X 2018 – V 2019)
    • BKS Visła Bydgoszcz (X 2019 – III 2020)
  • BBTS Bielsko-Biała
    • BBTS Siatkarz Original Bielsko-Biała (X 2003 – IV 2004)
    • BBTS Bielsko-Biała (X 2013 – V 2018)
  • Cuprum Lubin (X 2014 – )
  • Czarni Radom
    • Warka Strong Czarni Radom (IX 2000 – IV 2001)
    • Nordea Czarni Radom (X 2001 – IV 2002)
    • Cerrad Czarni Radom (X 2013 – V 2019)
    • Cerrad Enea Czarni Radom (X 2019 – )
  • Dafi Społem Kielce
    • Fart Kielce (X 2010 – IV 2012)
    • Effector Kielce (X 2012 – IV 2017)
    • Dafi Społem Kielce (IX 2017 – V 2018)
  • GKS Katowice (IX 2016 – )
  • Górnik Radlin (X 2004 – IV 2005)
  • Grupa Azoty ZAKSA Kędzierzyn-Koźle
    • Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle (IX 2000 – V 2007)
    • ZAKSA Kędzierzyn-Koźle (IX 2007 – V 2019)
    • Grupa Azoty ZAKSA Kędzierzyn-Koźle (X 2019 – )
  • GTPS Gorzów Wielkopolski
    • Stilon Meryl Gorzów (IX 2000 – IV 2001)
    • GTPS Gorzów Wielkopolski (X 2001 – V 2003)
  • Gwardia Wrocław
    • 1044 Gwardia Wrocław (X 2001 – IV 2004)
    • Gwardia Wrocław (X 2002 – III 2003)
    • Hefra Gwardia Wrocław (III 2003 – V 2003)
    • Gwardia Wrocław (X 2003 – IV 2004; X 2005 – XII 2006)
    • EnergiaPro Gwardia Wrocław (XII 2006 – V 2007)
  • Jadar Radom (XII 2006 – V 2010)
  • Jastrzębski Węgiel
    • Jastrzębie Borynia (IX 2000 – IV 2001)
    • Ivett Jastrzębie Borynia (X 2001 – IV 2004)
    • Jastrzębski Węgiel (X 2004 – )
  • Joker Piła
    • VKS Joker Piła (X 2005 – IV 2006)
  • MKS Będzin
    • MKS Banimex Będzin (X 2014 – V 2015)
    • MKS Będzin (X 2015 – )
  • Morze Szczecin (IX 2000 – V 2003)
  • Płomień Sosnowiec
    • Kazimierz Płomień Sosnowiec (IX 2000 – IV 2001)
    • KP Polska Energia Sosnowiec (X 2002 – IV 2005)
    • PKE Polska Energia Sosnowiec (X 2005 – IV 2006)
    • Płomień Sosnowiec (IX 2007 – IV 2008)
  • Resovia
    • AKS Resovia Rzeszów (X 2004 – IV 2005)
    • Resovia Rzeszów (X 2005 – V 2007)
    • Asseco Resovia Rzeszów (IX 2007 – )
  • Siatkarz Wieluń
    • Pamapol Siatkarz Wieluń (X 2009 – V 2010)
    • Pamapol Wielton Wieluń (X 2010 – V 2011)
  • Skra Bełchatów
    • EKS Skra Bełchatów (X 2001 – IV 2004)
    • KPS Skra Bełchatów (X 2004 – IV 2005)
    • BOT Skra Bełchatów (X 2005 – V 2007)
    • PGE Skra Bełchatów (IX 2007 – )
  • Stocznia Szczecin
    • Espadon Szczecin (IX 2016 – IV 2018)
    • Stocznia Szczecin (IV 2018 – XII 2018)
  • Stolarka Wołomin (IX 2000 – IV 2002)
  • Ślepsk Suwałki
    • Ślepsk Malow Suwałki (X 2019 – )
  • Trefl Gdańsk
    • Trefl Gdańsk (X 2008 – V 2009)
    • Lotos Trefl Gdańsk (IX 2011 – IV 2017)
    • Trefl Gdańsk (IX 2017 – )
  • Verva Warszawa Orlen Paliwa
    • AZS Politechnika Warszawska (X 2003 – IV 2005)
    • Wózki BT AZS Politechnika Warszawska (X 2005 – IV 2006)
    • J.W. Construction AZS Politechnika Warszawska (XII 2006 – VI 2007)
    • J.W. Construction OSRAM AZS Politechnika Warszawska (IX 2007 – V 2009)
    • Neckermann AZS Politechnika Warszawska (X 2009 – V 2010)
    • AZS Politechnika Warszawska (X 2010 – IV 2016)
    • Onico AZS Politechnika Warszawska (IX 2016 – IV 2017)
    • Onico Warszawa (IX 2017 – V 2019)
    • Projekt Warszawa (X 2019 – XI 2019)
    • Verva Warszawa Orlen Paliwa (XI 2019 – )
  • Warta Zawiercie
    • Aluron Virtu Warta Zawiercie (IX 2017 – V 2019)
    • Aluron Virtu CMC Zawiercie (X 2019 – )

MedaliściEdytuj

Sezon Mistrz Wicemistrz III miejsce
I 2000/2001 Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle Galaxia Jurajska AZS Bank Częstochowa Jastrzębie Borynia
II 2001/2002 Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle Galaxia Starter Bank Częstochowa AZS EKS Skra Bełchatów
III 2002/2003 Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle Galaxia Pamapol Kaffee AZS Częstochowa Ivett Jastrzębie Borynia
IV 2003/2004 Ivett Jastrzębie Borynia PZU AZS Olsztyn Pamapol AZS Częstochowa
V 2004/2005 Skra Bełchatów PZU AZS Olsztyn Pamapol Domex AZS Częstochowa
VI 2005/2006 BOT Skra Bełchatów Jastrzębski Węgiel PZU AZS Olsztyn
VII 2006/2007 BOT Skra Bełchatów Jastrzębski Węgiel PZU AZS Olsztyn
VIII 2007/2008 PGE Skra Bełchatów Wkręt-met Domex AZS Częstochowa Mlekpol AZS Olsztyn
IX 2008/2009 PGE Skra Bełchatów Asseco Resovia Jastrzębski Węgiel
X 2009/2010 PGE Skra Bełchatów Jastrzębski Węgiel Asseco Resovia
XI 2010/2011 PGE Skra Bełchatów ZAKSA Kędzierzyn-Koźle Asseco Resovia
XII 2011/2012 Asseco Resovia PGE Skra Bełchatów ZAKSA Kędzierzyn-Koźle
XIII 2012/2013 Asseco Resovia ZAKSA Kędzierzyn-Koźle Jastrzębski Węgiel
XIV 2013/2014 PGE Skra Bełchatów Asseco Resovia Jastrzębski Węgiel
XV 2014/2015 Asseco Resovia Lotos Trefl Gdańsk PGE Skra Bełchatów
XVI 2015/2016 ZAKSA Kędzierzyn-Koźle Asseco Resovia PGE Skra Bełchatów
XVII 2016/2017 ZAKSA Kędzierzyn-Koźle PGE Skra Bełchatów Jastrzębski Węgiel
XVIII 2017/2018 PGE Skra Bełchatów ZAKSA Kędzierzyn-Koźle Trefl Gdańsk
XIX 2018/2019 ZAKSA Kędzierzyn-Koźle Onico Warszawa Jastrzębski Węgiel
XX 2019/2020 Ze względu na pandemię COVID-19 rozgrywki zostały przerwane.

Klasyfikacja medalowaEdytuj

Msc Klub       Razem
1. Skra Bełchatów 9 2 3 14
2. ZAKSA Kędzierzyn-Koźle 6 3 1 10
3. Asseco Resovia 3 3 2 8
4. Jastrzębski Węgiel 1 3 7 11
5. AZS Częstochowa 4 2 6
6. AZS Olsztyn 2 3 5
7. Lotos Trefl Gdańsk 1 1 2
8. Verva Warszawa Orlen Paliwa 1 1

StatystykiEdytuj

Liczba sezonów w PLS/PlusLidzeEdytuj

Sezony Klub Okres(y) gry w PLS/PlusLidze
20 AZS Olsztyn 2000/2001 – 2019/2020
20 Grupa Azoty ZAKSA Kędzierzyn-Koźle 2000/2001 – 2019/2020
20 Jastrzębski Węgiel 2000/2001 – 2019/2020
19 Skra Bełchatów 2001/2002 – 2019/2020
17 AZS Częstochowa 2000/2001 – 2016/2017
17 Verva Warszawa Orlen Paliwa 2003/2004 – 2019/2020
16 Resovia 2004/2005 – 2019/2020
14 BKS Visła Bydgoszcz 2006/2007 – 2019/2020
10 Trefl Gdańsk 2008/2009, 2011/2012 – 2019/2020
9 Czarni Radom 2000/2001 – 2001/2002, 2013/2014 – 2019/2020
8 Dafi Społem Kielce 2010/2011 – 2017/2018
6 BBTS Bielsko-Biała 2003/2004, 2013/2014 – 2017/2018
6 Cuprum Lubin 2014/2015 – 2019/2020
6 MKS Będzin 2014/2015 – 2019/2020
6 Płomień Sosnowiec 2000/2001, 2002/2003 – 2005/2006, 2007/2008
5 Gwardia Wrocław 2001/2002 – 2003/2004, 2005/2006 – 2006/2007
5 AZS PWSZ Nysa 2000/2001 – 2004/2005
4 GKS Katowice 2016/2017 – 2019/2020
4 Jadar Radom 2006/2007 – 2009/2010
3 Warta Zawiercie 2017/2018 – 2019/2020
3 Morze Szczecin 2000/2001 – 2002/2003
2 GTPS Gorzów Wielkopolski 2000/2001, 2002/2003
2 Siatkarz Wieluń 2009/2010 – 2010/2011
2 Stocznia Szczecin 2016/2017 – 2017/2018
2 Stolarka Wołomin 2000/2001 – 2001/2002
1 Górnik Radlin 2004/2005
1 Joker Piła 2005/2006
1 Ślepsk Suwałki 2019/2020

Miejsca poszczególnych klubów sezon po sezonieEdytuj

Klub 00/01 01/02 02/03 03/04 04/05 05/06 06/07 07/08 08/09 09/10 10/11 11/12 12/13 13/14 14/15 15/16 16/17 17/18 18/19 19/20
AZS Częstochowa 2 2 2 3 3 4 4 2 5 5 4 6 9 11 14 11 16
AZS Olsztyn 5 7 5 2 2 3 3 3 6 7 8 10 10 5 10 10 5 4 10 8
AZS PWSZ Nysa 7 8 9 7 9
BBTS Bielsko-Biała 9 12 13 12 14 15
BKS Visła Bydgoszcz 9 10 7 6 6 5 4 9 5 9 15 14 12 14
Cuprum Lubin 7 5 6 7 11 12
Czarni Radom 4 10 7 9 6 7 10 5 7
Dafi Społem Kielce 9 7 7 8 12 13 13 16
GKS Katowice 10 11 8 6
Górnik Radlin 10
GTPS Gorzów Wielkopolski 9 10
Gwardia Wrocław 5 7 10 6 10
Jadar Radom 7 8 9 9
Jastrzębski Węgiel 3 4 3 1 4 2 2 4 3 2 7 4 3 3 4 7 3 5 3 4
Joker Piła 9
MKS Będzin 11 14 11 13 13 11
Morze Szczecin 8 9 8
Płomień Sosnowiec 10 4 5 8 10 7
Resovia 7 7 5 5 2 3 3 1 1 2 1 2 4 6 7 13
Siatkarz Wieluń 8 10
Skra Bełchatów 3 6 4 1 1 1 1 1 1 1 2 5 1 3 3 2 1 6 3
Stocznia Szczecin 12 12 w
Stolarka Wołomin 6 6
Ślepsk Suwałki 9
Trefl Gdańsk 10 9 8 10 2 4 8 3 9 5
Warta Zawiercie 9 4 10
Verva Warszawa Orlen Paliwa 8 6 5 8 9 8 10 5 8 6 6 8 8 9 8 2 2
ZAKSA Kędzierzyn-Koźle 1 1 1 6 5 8 6 6 4 4 2 3 2 4 6 1 1 2 1 1
Razem 10 10 10 10 10 10 10 10 10 10 10 10 10 12 14 14 16 16 14 14

Bilans klubówEdytuj

Bilans klubów obejmuje sezony 2000/2001–2019/2020.

Klub Sezo-
ny
Pkt Mecze Rodzaj wyniku Sety Małe punkty
M W P %W 3:0 3:1 3:2 2:3 1:3 0:3 1:0 0:1 S wyg. prz. +/- wyg. prz. +/-
AZS Częstochowa 17 492 480 235 245 48,96 92 74 69 59 91 95 0 1 1862 914 948 −34 41307 41568 −261
AZS Olsztyn 20 624 565 279 286 49,38 117 91 71 72 105 109 0 0 2177 1086 1091 −5 48535 48584 −49
AZS PWSZ Nysa 5 89 132 48 84 36,36 20 16 12 13 27 44 0 0 489 197 292 −95 10446 11173 −727
BBTS Bielsko-Biała 6 115 167 42 125 25,15 12 13 17 21 40 64 1 0 631 209 422 −213 13187 14664 −1477
BKS Visła Bydgoszcz 14 354 389 148 241 38,05 55 58 35 53 83 105 1 0 1485 634 851 −217 32545 33834 −1289
Cuprum Lubin 6 240 177 90 87 50,85 37 29 24 21 32 34 1 0 683 345 338 +7 15197 15084 +113
Czarni Radom 9 319 261 122 139 46,74 47 51 24 36 50 53 0 2 1006 488 518 −30 22435 22644 −209
Dafi Społem Kielce 8 177 235 71 164 30,21 20 27 24 31 52 81 0 0 894 327 567 −240 19161 20687 −1526
GKS Katowice 4 142 114 50 64 43,86 15 18 17 17 22 25 0 1 451 206 245 −39 9936 10117 −181
Górnik Radlin 1 13 23 5 18 21,74 0 4 1 2 3 13 0 0 82 22 60 −38 1711 1925 −214
GTPS Gorzów Wielkopolski 2 31 49 14 35 28,57 3 8 3 5 14 16 0 0 185 66 119 −53 3986 4257 −271
Gwardia Wrocław 5 94 127 42 85 33,07 12 15 15 23 22 40 0 0 494 194 300 −106 10633 11326 −693
Jadar Radom 4 66 97 31 66 31,96 7 18 6 13 16 37 0 0 363 135 228 −93 7903 8419 −516
Jastrzębski Węgiel 20 812 607 379 228 62,44 170 118 91 64 81 83 0 0 2330 1346 984 +362 53429 50730 +2699
Joker Piła 1 13 22 8 14 36,36 2 4 2 1 5 8 0 0 81 31 50 −19 1756 1861 −105
MKS Będzin 6 134 174 50 124 28,74 15 19 16 25 45 54 0 0 668 245 423 −178 14255 15464 −1209
Morze Szczecin 3 58 76 22 54 28,95 6 11 5 13 23 18 0 0 298 115 183 −68 6455 6873 −418
Płomień Sosnowiec 6 122 156 51 105 32,69 23 17 11 27 38 40 0 0 599 245 354 −109 12906 13579 −673
Resovia 16 671 480 293 187 61,04 133 101 59 55 58 74 0 0 1827 1047 780 +267 41440 39838 +1602
Siatkarz Wieluń 2 38 56 14 42 25,00 6 3 5 8 13 21 0 0 210 71 139 −68 4404 4816 −412
Skra Bełchatów 19 934 566 436 130 77,03 224 132 80 48 47 35 0 0 2133 1451 682 +769 49913 45434 +4479
Stocznia Szczecin 2 61 64 19 45 29,69 5 6 8 13 13 19 0 0 253 96 157 −61 5416 5786 −370
Stolarka Wołomin 2 46 60 24 36 40,00 10 6 8 6 11 19 0 0 225 95 130 −35 4871 5106 −235
Ślepsk Suwałki 1 31 24 11 13 45,83 1 7 3 1 6 6 0 0 93 41 52 −11 2118 2135 −17
Trefl Gdańsk 10 342 275 135 140 49,09 52 46 37 24 54 62 0 0 1047 507 540 −33 23331 23508 −177
Verva Warszawa Orlen Paliwa 17 519 469 204 265 43,50 71 72 61 64 94 107 2 1 1826 836 990 −154 40132 41176 −1044
Warta Zawiercie 3 109 89 40 49 44,94 11 18 11 14 16 19 1 0 352 165 187 −22 7821 7957 −136
ZAKSA Kędzierzyn-Koźle 20 890 594 401 193 67,51 188 138 75 59 63 71 0 1 2252 1384 868 +516 51844 48528 +3316

Najlepsi punktujący w poszczególnych sezonachEdytuj

Sezon Atak+Zagrywka+Blok Pkt Atak Pkt Zagrywka Pkt Blok Pkt
2000/2001   Mariusz Sordyl
(Stolarka Wołomin)
586   Mariusz Sordyl
(Stolarka Wołomin)
512   Robert Prygiel
(Warka Strong Czarni Radom)
44   Andriej Tołoczko
(Jastrzębie Borynia)
103,33
2001/2002   Krzysztof Janczak
(1044 Gwardia Wrocław)
567,17   Krzysztof Janczak
(1044 Gwardia Wrocław)
461   Radosław Rybak
(Morze Szczecin)
52   Jakub Markiewicz
(1044 Gwardia Wrocław)
94,67
2002/2003   Robert Prygiel
(EKS Skra Bełchatów)
484,33   Robert Prygiel
(EKS Skra Bełchatów)
387   Przemysław Michalczyk
(Ivett Jastrzębie Borynia)
57   Marcin Nowak
(KP Polska Energia Sosnowiec)
87,33
2003/2004   Piotr Gabrych
(Ivett Jastrzębie Borynia)
484,17   Piotr Gabrych
(Ivett Jastrzębie Borynia)
405   Arkadiusz Gołaś
(Pamapol AZS Częstochowa)
46   Łukasz Kadziewicz
(PZU AZS Olsztyn)
77,83
2004/2005   Mariusz Wlazły
(KPS Skra Bełchatów)
407,50   Piotr Gruszka
(KPS Skra Bełchatów)
350   Mariusz Wlazły
(KPS Skra Bełchatów)
50   Daniel Pliński
(Jastrzębski Węgiel)
78,67
2005/2006   Mariusz Wlazły
(BOT Skra Bełchatów)
506,33   Mariusz Wlazły
(BOT Skra Bełchatów)
418   Mariusz Wlazły
(BOT Skra Bełchatów)
58   Jakub Markiewicz
(Gwardia Wrocław)
82,33
2006/2007   Grzegorz Szymański
(Jastrzębski Węgiel)
584,34   Grzegorz Szymański
(Jastrzębski Węgiel)
513   Mariusz Wlazły
(BOT Skra Bełchatów)
51   Daniel Pliński
(Jastrzębski Węgiel)
79
2007/2008   Robert Prygiel
(Jastrzębski Węgiel)
523   Robert Prygiel
(Jastrzębski Węgiel)
452   Mariusz Wlazły
(PGE Skra Bełchatów)
45   Marcin Nowak
(Wkręt-met Domex AZS Częstochowa)
78,83
2008/2009   Zbigniew Bartman
(Domex Tytan AZS Częstochowa)
483   Zbigniew Bartman
(Domex Tytan AZS Częstochowa)
411   Martin Sopko
(Delecta Bydgoszcz)
46   Piotr Nowakowski
(Domex Tytan AZS Częstochowa)
83
2009/2010   Jakub Jarosz
(PGE Skra Bełchatów)
605   Jakub Jarosz
(PGE Skra Bełchatów)
514   Jakub Jarosz
(PGE Skra Bełchatów)
54   Patryk Czarnowski
(Jastrzębski Węgiel)
88
2010/2011   Bartosz Janeczek
(Tytan AZS Częstochowa)
567   Bartosz Janeczek
(Tytan AZS Częstochowa)
501   Michał Kubiak
(AZS Politechnika Warszawska)
49   Piotr Nowakowski
(Tytan AZS Częstochowa)
96
2011/2012   Georg Grozer
(Asseco Resovia)
553   Michał Łasko
(Jastrzębski Węgiel)
463   Georg Grozer
(Asseco Resovia)
69   Andrzej Wrona
(Delecta Bydgoszcz)
78
2012/2013   Dawid Konarski
(Delecta Bydgoszcz)
506   Dawid Konarski
(Delecta Bydgoszcz)
423   Luiz Felipe Fonteles
(ZAKSA Kędzierzyn-Koźle)
50   Andrzej Wrona
(Delecta Bydgoszcz)
75
2013/2014   Mariusz Wlazły
(PGE Skra Bełchatów)
520   Dick Kooy
(ZAKSA Kędzierzyn-Koźle)
402   Mariusz Wlazły
(PGE Skra Bełchatów)
66   Piotr Hain
(Indykpol AZS Olsztyn)
91
2014/2015   Murphy Troy
(Lotos Trefl Gdańsk)
586   Murphy Troy
(Lotos Trefl Gdańsk)
495   Nicolas Maréchal
(PGE Skra Bełchatów)
58   Dmytro Paszycki
(Cuprum Lubin)
116
2015/2016   Bartosz Kurek
(Asseco Resovia)
510   Bartosz Kurek
(Asseco Resovia)
430   Facundo Conte
(PGE Skra Bełchatów)
44   Mateusz Sacharewicz
(BBTS Bielsko-Biała)
88
2016/2017   Salvador Hidalgo Oliva
(Jastrzębski Węgiel)
664   Salvador Hidalgo Oliva
(Jastrzębski Węgiel)
558   Salvador Hidalgo Oliva
(Jastrzębski Węgiel)
75   Mateusz Sacharewicz
(Łuczniczka Bydgoszcz)
81
2017/2018   Jan Hadrava
(Indykpol AZS Olsztyn)
737   Jan Hadrava
(Indykpol AZS Olsztyn)
624   Mariusz Wlazły
(PGE Skra Bełchatów)
61   Jakub Kochanowski
(Indykpol AZS Olsztyn)
100
2018/2019   Maciej Muzaj
(Trefl Gdańsk/Onico Warszawa)
611   Maciej Muzaj
(Trefl Gdańsk/Onico Warszawa)
532   Wojciech Żaliński
(Cerrad Czarni Radom)
56   Andrzej Wrona
(Onico Warszawa)
81
2019/2020   Bartosz Filipiak
(Trefl Gdańsk)
460   Bartosz Filipiak
(Trefl Gdańsk)
382   Nicolas Szerszeń
(Ślepsk Malow Suwałki)
49   Mohammad Musawi
(Indykpol AZS Olsztyn)
78

Uwaga: W sezonach 2000/2001–2007/2008 zawodnik otrzymywał: za udział w pojedynczym bloku – 1 pkt, za udział w podwójnym bloku – 0,5 pkt, natomiast za udział w potrójnym bloku – 0,33 pkt.

FrekwencjaEdytuj

Sezon Liczba meczów Liczba widzów Średnia widzów
2000/2001 140 153 960 1 100
2001/2002 140 154 410 1 103
2002/2003 135 161 150 1 194
2003/2004 138 191 361 1 387
2004/2005 129 187 405 1 453
2005/2006 132 210 250 1 593
2006/2007 135 253 450 1 877
2007/2008 138 247 550 1 794
2008/2009 130 273 470 2 104
2009/2010 135 274 795 2 036
2010/2011 162 350 150 2 161
2011/2012 132 346 361 2 624
2012/2013 133 379 635 2 854
2013/2014 174 403 089 2 317
2014/2015 238 553 667 2 326
2015/2016[54] 200 443 466 2 217
2016/2017 260 533 255 2 051
2017/2018 265 509 495 1 923
2018/2019 182 383 601 2 108
2019/2020 168 319 475 1 902

Zagraniczni zawodnicyEdytuj

W polskiej profesjonalnej siatkarskiej lidze jak dotychczas (koniec sezonu 2019/2020) wystąpiło 372 obcokrajowców reprezentujących 42 państwa z 5 kontynentów.

Liga w telewizjiEdytuj

Zawodowa liga siatkarzy obecna jest na antenie telewizyjnej od pierwszego meczu. TVP Regionalna (z logiem TVP3) przeprowadziła transmisję z inauguracyjnego spotkania premierowej edycji, w którym Stolarka Wołomin uległa Mostostalowi Azoty Kędzierzyn-Koźle 0:3. Przez pierwsze dwa sezony PLS prawa do pokazywania rozgrywek posiadała Telewizja Polska (TVP). Od września 2000 roku do lutego 2002 roku mecze prezentowane były na antenie TVP Regionalna, zaś od marca do maja 2002 roku w TVP3. W sezonie 2000/2001, oprócz transmisji i retransmisji wybranych meczów ligowych, w TVP Regionalna nadawany był - przygotowywany w OTV Katowice i prowadzony przez Janusza Uznańskiego - Magazyn Siatkarski „Punkt, set, mecz”, podsumowujący wydarzenia danej serii gier[potrzebny przypis].

Przed sezonem 2002/2003 nastąpiła zmiana nadawcy - prawa do pokazywania PLS nabyła Telewizja Polsat. Początkowo transmitowała ona mecze w ogólnodostępnej TV4 – w której posiadała 90% udziałów - oraz Polsacie Sport[55][56]. Powtórki spotkań prezentowane były w Polsacie i Polsacie 2. W 2003 roku na antenie Polsatu Sport po raz pierwszy wyemitowano magazyn o tematyce siatkarskiej „Punkt, set, mecz”[57]. Od października 2005, z chwilą uruchomienia nowego kanału sportowego - Polsatu Sport Extra, PLS zagościła i na jego antenie. Od września 2012 spotkania Plusligi przestały być transmitowane w TV4, a w zmian przeszły na antenę Polsatu Sport News, który był dostępny bezpłatnie w ramach drugiego multipleksu naziemnej telewizji cyfrowej (DVB-T)[58].

Umowa była kilkukrotnie przedłużana. Po raz pierwszy w 2004 roku. Wówczas podpisano umowę do końca sezonu 2006/2007[59]. Kolejne umowy podpisywane były w: 2006 roku (do końca sezonu 2009/2010)[60], 2010 roku (do końca sezonu 2014/2015)[61] oraz 2014 roku (do końca sezonu 2019/2020)[62].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Startowaliśmy w Radzyminie (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-03].
  2. Historia PLPS (pol.). plps.pl. [dostęp 2020-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  3. RetroPlusLiga: Mostostal z pierwszym zawodowym złotem (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-03].
  4. Grupa PZU sponsorem PLS (pol.). pls.pl. [zarchiwizowane z tego adresu].
  5. RetroPlusLiga: tak się przechodzi do historii, czyli Mostostal 2001/02 (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-03].
  6. Stolarka Wołomin zagra, ale w Serii B (pol.). wyborcza.pl. [dostęp 2019-12-03].
  7. Plus GSM Partnerem Polskiej Ligi Siatkówki (pol.). gsmonline.pl. [dostęp 2020-04-03].
  8. Polsat przejmuje siatkówkę (pol.). wirtualnemedia.pl. [dostęp 2019-12-05].
  9. RetroPlusLiga: Ostatni triumf wielkiego Mostostalu (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-03].
  10. RetroPlusLiga: nowe szaty mistrzów, czyli jastrzębska sensacja (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-03].
  11. Plus GSM rozszerza współpracę z Polską Ligą Siatkówki (pol.). gsmonline.pl. [dostęp 2020-04-03].
  12. RetroPlusLiga: Narodziny nowej potęgi (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-03].
  13. Już po Nysie (pol.). nto.pl. [dostęp 2020-04-03].
  14. RetroPlusLiga: w sezonie 2005/06 Skra sobie nie przeszkodziła (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-04].
  15. Dwa warianty przygotowań dla Lozano (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-04].
  16. Zarząd PZPS obradował w Bielsku-Białej (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-04].
  17. Jest kompromis – jesienią zastępczy Puchar Polski (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-04].
  18. RetroPlusLiga: Trzeci! Skra dalej rządziła w lidze (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-04].
  19. RetroPlusLiga: argentyńskie złoto (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-04].
  20. Płomień wycofuje się z ekstraklasy! (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2020-04-04].
  21. Tak musiało być - Delecta w PlusLidze (pol.). expressbydgoski.pl. [dostęp 2020-04-04].
  22. PlusLiga i PlusLiga Kobiet (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-04].
  23. RetroPlusLiga: Piąte złoto do historii (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-04].
  24. Polacy - Zagraniczni 0:3 (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-12].
  25. RetroPlusLiga: Chwilowe kłopoty i szóste złoto (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-07].
  26. Politechnika Warszawska za Jadar Radom w PlusLidze! (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2020-04-07].
  27. W Meczu Gwiazd lepsza Północ (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-12].
  28. Nie poszerzą PlusLigi! (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2020-04-08].
  29. RetroPlusLiga (2010/2011): siedem tłustych lat (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-07].
  30. Powtórki wideo drogie, ale potrzebne (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2020-04-08].
  31. Rozgrywki PlusLigi czas zacząć (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-08].
  32. PlusLiga zamknięta – biznes wygrał ze sportem (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-08].
  33. Zob. Regulamin Profesjonalnego Współzawodnictwa w Piłce Siatkowej Mężczyzn, wrzesień 2011 r., Rozdział II. Rozgrywki ligi zawodowej, Oddział I. Udział w lidze zawodowej.
  34. Powrót do starego systemu rozgrywek (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-08].
  35. Retro PlusLiga: Rzeszów czekał na tę chwilę 37 lat (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-08].
  36. Mirosław Szczukiewicz wydał oświadczenie (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-08].
  37. Kielce oficjalnie z nowym sponsorem (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-08].
  38. RetroPlusLiga (2012/2013): Asseco Resovia potwierdziła szlachectwo (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-09].
  39. PLPS podjęła decyzję o powiększeniu PlusLigi (pol.). pzps.pl. [dostęp 2020-04-09].
  40. RetroPlusLiga: Powrót PGE Skry w wielkim stylu (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-09].
  41. 14 zespołów zagra o mistrzostwo Polski (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-10].
  42. Dłuższa runda zasadnicza, krótsze play-off w PlusLidze (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-10].
  43. RetroPlusLiga (2014/15): Asseco Resovia znów na tronie (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-10].
  44. RetroPlusLiga (2015/2016): ZAKSA zagrała na maksa (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-10].
  45. Odważna rewolucja w PlusLidze (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-10].
  46. RetroPlusLiga (2016/17): ZAKSA nadal na maksa (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-10].
  47. RetroPlusLiga (2017/2018): PGE Skra wróciła na tron (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-10].
  48. Mecz Gwiazd PlusLigi: Północ vs Południe 0:3 (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-12].
  49. Polska Liga Siatkówka SA już oficjalnie (pol.). pzps.pl. [dostęp 2020-04-10].
  50. Oficjalnie: to koniec Stoczni Szczecin! Klub wycofał się z rozgrywek PlusLigi (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2020-04-11].
  51. RetroPlusLiga (2018/2019): wielki powrót na tron (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-10].
  52. Komunikat Zarządu Polskiej Ligi Siatkówki (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-12].
  53. Koniec sezonu PlusLigi, Ligi Siatkówki Kobiet oraz KRISPOL 1. Ligi (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-03-25].
  54. Frekwencja w PlusLidze: Ponad 443 tysiące widzów w 200 meczach (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2016-04-28].
  55. Polsat Sport ma już 10 lat - stawia na polski sport (pol.). media2.pl. [dostęp 2010-08-10].
  56. Kryształowe gody Polsatu Sport (pol.). satkurier.pl. [dostęp 2015-08-11].
  57. O nas (pol.). polsatsport.pl. [dostęp 2015-11-15].
  58. Ligowa siatkówka znika z TV4, ale będzie w Polsat Sport News (pol.). media2.pl. [dostęp 2012-09-26].
  59. PLS: zwycięstwa faworytów (pol.). sport.pl. [dostęp 2004-10-17].
  60. Siatkówka w telewizji Polsat Sport (pol.). siatka.org. [dostęp 2018-12-21].
  61. Mecze PlusLigi przez pięć lat w Polsacie (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2018-12-21].
  62. Ligowa siatkówka zostaje na dłużej w Polsacie (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2018-12-21].

Linki zewnętrzneEdytuj