Pluton (mitologia rzymska)

w mitologii greckiej uosobienie płodności ziemi

Pluton (gr. Ploútōn, Bogacz) (gr. Πλούτων Ploútōn, od wyrazu πλοῦτος ploûtos – „bogactwo”) – w mitologii greckiej uosobienie płodności ziemi, bogactwa, oraz wszelkich metali szlachetnych. Bóstwo pierwotnie utożsamiane z Plutosem. Później jeden z przydomków Hadesa.

W mitologii rzymskiej groźny bóg świata podziemnego, identyfikowany z Dis Paterem. Składano mu ofiary ze zwierząt o ciemnej sierści, czarnych jagniąt lub świń.

Syn tytana Saturna i tytanidy Ops, oraz bratem Jowisza, Neptuna, Ceres, Westy i Junony. Mąż Prozerpiny.

BibliografiaEdytuj