Otwórz menu główne

Połączenie równoległe

Połączenie elementów elektrycznych w obwodzie: a) szeregowym, b) równoległym, c) szeregowo-równoległym

Połączenie równoległe (obwód równoległy) jest to taki rodzaj połączenia elementów elektrycznych, w którym wszystkie końce oraz wszystkie początki elementów są połączone razem. Połączenie takie tworzy odpowiednią liczbę gałęzi, w których mogą płynąć różne prądy, ale które zasilane są takim samym napięciem elektrycznym.

Połączenie równoległe opornikówEdytuj

Dla równoległego połączenia n oporników można wyliczyć rezystancję wypadkową (opór wypadkowy), R, który jest mniejszy od najmniejszego oporu składowego:

 

Dla układów równoległych stosuje się również pojęcie konduktancji (G). Z uwagi na fakt, że G = 1/R, powyższe równanie jest tożsamościowo równoznaczne z:

 

Połączenie równoległe cewekEdytuj

Podobnie, dla równoległego połączenie cewek można wyznaczyć wypadkową indukcyjność:

 

jak również i wypadkową reaktancję indukcyjną:

 

Susceptancja indukcyjna (BL) definiowana jest jako: BL = 1/XL, dlatego też powyższe równanie jest tożsamościowo równoznaczne z:

 

Połączenie równoległe kondensatorówEdytuj

Dla połączenia równoległego kondensatorów wypadkowa pojemność jest sumą składowych pojemności:

 

podobnie dla reaktancji pojemnościowej:

 

Susceptancja pojemościowa (BC) definiowana jest jako: BC = 1/XC, dlatego też powyższe równanie jest tożsamościowo równoznaczne z:

 

Wypadkowa impedancja układu równoległegoEdytuj

W układach równoległych zasilanych prądem przemiennym można wyznaczyć wypadkową impedancję układu składającego się z różnych elementów (np. jak na rysunku po prawej stronie). Pojęcie impedancji jest często zastępowane admitancją (Y), która jest odwrotnością impedancji Y = 1/Z. Dlatego też:

 

gdzie: G, BC i BL – wypadkowa konduktancja, susceptancja indukcyjna (ujemna) i susceptancja pojemnościowa (dodatnia) układu, obliczone według wzorów podanych powyżej.

Zobacz teżEdytuj