Pościel Jasińskiego

Widok na Pościel Jasińskiego., Buczynowe Czuby i Buczynowy Karb od zachodu, ze szlaku Orlej Perci
Orla Perć. Zejście na Pościel Jasińskiego

Pościel Jasińskiego (słow. Jasińského sedlo, niem. Jasiński-Scharte, węg. Jasiński csorba[1]) – nachylony na południową stronę trawnik pod pionowym wschodnim uskokiem grani Orlej Baszty na szlaku Orlej Perci w polskich Tatrach Wysokich. W wielu opisach traktowany jest jako przełęcz między Orlą Basztą a Buczynowymi Czubami, jednak według Władysława Cywińskiego nie jest to przełęcz, gdyż nie występuje tutaj najmniejsze nawet wcięcie w grani. Właściwą przełęczą jest Buczynowy Karb – najniższy punkt w grani między Orlą Basztą a Buczynowymi Czubami[2].

Najwyższy punkt Pościeli Jasińskiego znajduje się na wysokości około 2125 m. Jej pochyłe południowe stoki opadają do Dolinki Buczynowej. Od wschodniej strony, do Buczynowego Karbu opada z Pościeli Jasińskiego kilkumetrowej wysokości uskok. Na Pościeli Jasińskiego szlak Orlej Perci przenosi się z południowej strony grani na północną[2]. Nazwa jest na szlaku Orlej Perci jedną z niewielu nazw pochodzenia góralskiego. Ma pochodzić od nazwiska kłusownika z Poronina, który podobno nocował w tym miejscu, nie mogąc znaleźć zejścia z grani. Po bezskutecznych, trwających kilka dni poszukiwaniach drogi zejścia kłusownik podobno spadł w przepaść i zginął[3]. Druga wersja pochodzenia tej nazwy mówi o noclegu w tym miejscu jakiegoś kapitana Jasińskiego[4].

Widok z przełęczy jest podobny do panoramy z Orlej Baszty[4].

Pierwsze odnotowane wejście turystyczne:

Szlaki turystyczneEdytuj

  – czerwony (Orla Perć) przebiegający granią główną z Zawratu przez Kozi Wierch, Granaty, Pościel Jasińskiego i Buczynowe Turnie na Krzyżne.
  • Czas przejścia z Zawratu na Krzyżne: 6:40 h
  • Czas przejścia z Krzyżnego na Kozi Wierch (część Zawrat – Kozi Wierch jest jednokierunkowa!): 3:35 h[5]

TaternictwoEdytuj

Rejon Pościeli Jasińskiego dopuszczony jest do uprawiania wspinaczki skalnej, ale tylko od strony Dolinki Buczynowej[6]. Drogi wspinaczkowe:

  • Od północnego zachodu ze żlebu Granackiej Przełęczy; 0 stopień trudności w skali tatrzańskiej, czas przejścia 30 min,
  • Od północy, skałami Orlej Baszty; II, 45 min,
  • Od północnego wschodu; I, 45 min[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2016-03-29].
  2. a b c Władysław Cywiński: Granaty. Tatry. Przewodnik szczegółowy, tom 18. Poronin: Wyd. Górskie, 2013. ISBN 978-83-7104-046-7.
  3. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  4. a b c Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część II. Zawrat – Żółta Turnia. Warszawa: Sport i Turystyka, 1951.
  5. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005. ISBN 83-88112-35-X.
  6. Dozwolone rejony wspinaczkowe w TPN. [dostęp 2019-01-04].