Pożdżenice

wieś w województwie łódzkim

Pożdżenice – wieś położona w gminie Zelów, w powiecie bełchatowskim, w województwie łódzkim, w Polsce.

Artykuł 51°27′2.1″N 19°11′11.4″E
- błąd 4 m
WD 51°27'2"N, 19°11'11"E
- błąd 38 m
Odległość 9 m
Pożdżenice
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Powiat bełchatowski
Gmina Zelów
Strefa numeracyjna 44
Kod pocztowy 97-425
Tablice rejestracyjne EBE
SIMC 0557300
Położenie na mapie gminy Zelów
Mapa konturowa gminy Zelów, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Pożdżenice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Pożdżenice”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Pożdżenice”
Położenie na mapie powiatu bełchatowskiego
Mapa konturowa powiatu bełchatowskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Pożdżenice”
Ziemia51°27′02,1″N 19°11′11,4″E/51,450583 19,186500

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

HistoriaEdytuj

Była to wieś szlachecka, w XVII w. należała do Gomolińskich, w następnym wieku do Miączyńskich. Parafia powstała w 1622 roku. Erygowana przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Wawrzyńca Gembickiego i jako samodzielna parafia istniała do 1863 roku, kiedy to wcielono ją do parafii w Wygiełzowie. W 1927 roku, została odłączona od Wygiełzowa i wcielona w granice parafii w Zelowie. Reaktywowano ją w 1958 roku. Pierwszy kościół św. Barbary był fundacji Wojciecha i Barbary Wężyków Gomolińskich. Obecny kościół św. Kazimierza i św. Barbary postawiono w 1836 roku z fundacji kasztelana sieradzkiego hr. Miączyńskiego. Kościół jest orientowany, drewniany, konstrukcji zrębowej, jednonawowy, na planie prostokąta. Dach dwuspadowy z wieżyczką na sygnaturkę. Bogate uposażenie wnętrza z XVII w. pochodzące zapewne z wcześniejszej świątyni. Obok stoi drewniana dzwonnica z początku XIX w.

W 1843 roku było tu 30 rodzin czeskich, 33 niemieckie i tylko 6 polskich. W 1921 roku wieś liczyła 147 domów i 1061 mieszkańców, z których 66% było ewangelikami. Dziś wyróżnia się dwie wsie: Pożdżenice i Pożdżenice Kolonię, zwaną kiedyś Holenderską. Ta ostatnia została założona przez kolonistów niemieckich prawdopodobnie u schyłku XVIII w[1].

ReligiaEdytuj

W Pożdżenicach opiekę duszpasterską nad niemieckimi kolonistami sprawował Kościół ewangelicko-augsburski. W 1857 roku miejscowość stała się filiałem Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Bełchatowie[2]. W miejscowości znajdował się dom zborowy ze szkołą kantoracką, w którym odbywały się prowadzone przez pastora, bądź lokalnego kantora nabożeństwa ewangelickie oraz lekcje dla dzieci[3]. Do 1934 roku zajęcia szkolne prowadzone były w języku niemieckim[4]. W latach 20. i 30. XX wieku funkcję kantora we wsi pełnił Hermann Kurzmanowski[5].

ZabytkiEdytuj

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[6] na listę zabytków wpisany jest obiekt:

  • szkoła, pocz. XIX w., nr rej.: 436 z 25.07.1967

Szlaki turystyczneEdytuj

Przez wieś prowadzi   niebieski turystyczny Szlak „Osady Braci Czeskich” (65 km): Widawa (PKS)RudaChrząstawaFaustynówWalewice – Pożdżenice – ZelówZelówekBocianichaGrzeszynGucinRokitnicaTalarBaryczOstrówŁask Kolumna (PKP, PKS).

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Jakob Gerhardt: 1837–1937 Festschrift anlässlich der Jahrhundertfeier der evang.-luth. Gemeinde zu Belchatow. Lodz: Libertas, 1937. (niem.)
  • Eduard Kneifel: Die Evangelisch-Augsburgischen Gemeinden in Polen 1555-1939. Vierkirchen: Selbstverlag des Verfassers, 1971. (niem.)
  • Krzysztof Paweł Woźniak: Niemieckie osadnictwo wiejskie między Prosną a Pilicą i Wisłą od lat 70. XVIII wieku do 1866 roku. Proces i jego interpretacje. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 2013. (pol.)
  • „Rocznik Ewangelicki”, 1925. Warszawa: Związek Polskich Towarzystw i Zborów Ewangelickich w Państwie Polskiem (pol.). 
  • Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. 2008.

Linki zewnętrzneEdytuj