Otwórz menu główne

Pobeda Prilep (maced. Фудбалски клуб Победа Прилеп) – północnomacedoński klub piłkarski, mający siedzibę w mieście Prilep w środku kraju.

Pobeda Prilep
FK Pobeda Prilep
Pełna nazwa Futbolowy Klub Pobeda Prilep
Przydomek Мајмуни (Małpy)
Barwy          
Data założenia 1941
Debiut w najwyższej lidze 1992
Data rozwiązania 2009
Data reaktywacji 2010
Liga Wtora makedonska fudbałska liga
Adres Aleksandar Makedonski bb
7500 Prilep
Stadion Goce Delčev Stadion
Prezes Macedonia Północna Goce Ingilizow
Trener Macedonia Północna Darko Krsteski
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Chronologia nazw:

  • 1941: FK Goce Dełczew Prilep (maced. ФК Гоце Делчев Прилеп)
  • 1950: FK Pobeda Prilep (maced. ФК Победа Прилеп)
  • 1992: FK Pobeda Vitaminka Prilep (maced. ФК Победа Витаминка Прилеп)
  • 1995: FK Pobeda Prilep (maced. ФК Победа Прилеп)
  • 2009: klub rozwiązano
  • 2010: FK Wiktorija Prilep (maced. ФК Викторија Прилеп)
  • 2010: FK Pobeda Junior Prilep (maced. ФК Победа Јуниор Прилеп)
  • 03.2015: FK Pobeda Prilep (maced. ФК Победа Прилеп)

Klub został założony w 1941[1] pod nazwą FK Goce Dełczew Prilep, na cześć macedońskiego bohatera narodowego Goce Delceva. W 1950 został przemianowany na FK Pobeda Prilep i występował w niższych klasach rozgrywkowych byłej Jugosławii. Po uzyskaniu niepodległości przez Macedonię Pobeda Prilep wystartowała w sezonie 1992/1993 w rozgrywkach I ligi pod nazwą FK Pobeda Vitaminka. W stawce 18 drużyn Pobeda zajęła 11. miejsce, mając jednak tylko 2 punkty przewagi nad strefą spadkową. Sezon 1993/1994 był już znacznie lepszy, a ekipa z Prilepu zajęła 6. miejsce. W kolejnej edycji Prwej Ligi drużyna zaprezentowała się jeszcze lepiej, zajmując wysokie 4. miejsce. Przed kolejnym sezonem z nazwy klubu zniknął człon „Vitaminka”, a drużyna w rozgrywkach zajęła ponownie 4. miejsce. Dobra polityka kadrowa doprowadziła do zbudowania ciekawego zespołu, który był w stanie walczyć o najwyższe cele w Macedonii, i już w sezonie 1996/1997 Pobeda zdobyła wicemistrzostwo kraju. Sezon 1997/1998 nie był już tak dobry, gdyż klub ze środkowej Macedonii ukończył go na 5. miejscu, ale z bardzo nieznaczną stratą do miejsc premiujących grą w europejskich pucharach. W tymże sezonie Pobeda zagrała w Pucharze UEFA, gdzie przegrała w rundzie przedwstępnej z Odrą Wodzisław (0-3 i 2-1). Jednak w sezonie 1998/1999 „czerwoni” zajęli 3. miejsce, a kluczowym momentem była wyjazdowe zwycięstwo 2-1 nad Vardarem Skopje, rywalem do najniższego stopnia podium. Był to też udany rewanż za porażkę z Vardarem w ˝ finału Pucharu Macedonii. Sezon 1999/2000 przyniósł drugi w historii klubu tytuł wicemistrza kraju, wywalczony po nerwowej końcówce sezonu i zaciętej walce z Rabotniczki Skopje, nad którym Pobeda w końcowej tabeli miała zaledwie 2 punkty przewagi. W Pucharze Intertoto Pobeda wyeliminowała w I rundzie AS Trenčin (3-1 u siebie i 1-3 na wyjeździe, wygrana 4-3 w rzutach karnych), ale w drugiej minimalnie lepsza okazałą się AC Perugia (0-1 na wyjeździe i 0-0 u siebie). W tym samym sezonie drużyna dotarła do finału Pucharu Macedonii, tam jednak poniosła dotkliwą - bo aż 0-6 – klęskę, w starciu z zespołem Słoga Skopje. W sezonie 2000/2001 Pobeda ponownie znalazła się na podium rozgrywek, zajmując 3. miejsce za Slogą i Vardarem, a w Pucharze Macedonii ponownie została upokorzona przez Slogę i to już w 1/8 finału. Udana była za to przygoda z Pucharem UEFA – w rundzie wstępnej Pobeda wyeliminowała rumuński klub Universitatea Krajowa (1-1 na wyjeździe, gol Zdravevskiego w 88 min. i 1-0 u siebie, ponownie trafił Zdravevski). W I rundzie zasadniczej „czerwoni” przegrali z AC Parmą (0-2 i 0-4). Sezon 2001/2002, przed którym rozgrywki gruntownie zreorganizowano, był najsłabszym ligowym sezonem Pobedy od lat. Drużyna zajęła dopiero 5. miejsce w tabeli. Ten kryzys gracze z Goce Delcev Stadion w zupełności odbili sobie w rozgrywkach Pucharu Macedonii, gdzie w ˝ finału pokonali wyraźnie Slogę (2-0 i 1-0), rewanżując się za doznane w poprzednich latach porażki. W finale ekipa Pobedy zmierzyła się z mającą najlepszy sezon w historii Cementarnicą Skopje. Pobeda objęła prowadzenie w 20 min. po golu Gjokicia. W 78 min. wyrównał strzałem z niemal 30 metrów Aleksandar Toleski, ale gole Cumbeva i Ristevskiego (z karnego) z końcówce przesądziły o wygranej Pobedy. Dzięki temu triumfowi klub z Goce Delcev Stadion zagrał w Pucharze UEFA, przegrywając pechowo w rundzie wstępnej w duńskim FC Midtjylland – w pierwszym meczu było 2-0 dla Pobedy, a w rewanżu Duńczycy wygrali 3-0 po dogrywce. Sezon 2002/2003 przyniósł po raz kolejny 3. miejsce w tabeli Prwej Ligi, a z rozgrywkami krajowego pucharu Pobeda pożegnała się już w 1/8 finału, przegrywając po rzutach karnych z Belasicą Strumicą.

Jednak w sezonie 2003/2004 Pobeda odniosła największy sukces w swej historii – wykorzystując słabość potentatów – Vardaru i Slogi, sięgnęła po mistrzostwo Macedonii. Historyczny tytuł piłkarze z Prilepu zapewnili sobie w 32. kolejce, remisując bezbramkowo na wyjeździe z wiceliderem – Sileksem Kratowo. Pobeda zagrała po raz pierwszy w eliminacjach Ligi Mistrzów, gdzie przegrała już w I rundzie z armeńskim Pjunikiem Erywań (1-3 u siebie, gol Gesoskiego i 1-1 na wyjeździe, gol Dimitrovskiego). W sezonie 2004/2005 Pobeda obniżyła nieco loty, zajmując 3. miejsce, które dało jednak kwalifikację do Pucharu Intertoto. Tam „czerwoni” pokonali w I rundzie FK Smederevo (1-0 na wyjeździe i 2-1 na własnym boisku). W kolejnej fazie rozgrywek zbyt silną przeszkodą okazał się jednak Hamburger SV, z którym Pobeda przegrała dwa razy po 1-4, mimo iż za każdym razem obejmowała prowadzenie. Sezon 2005/2006 był już wyraźnie słabszy w wykonaniu „czerwonych”, którzy zajęli 4. miejsce ze stratą aż 10 punktów do trzeciego Vardaru, a w Pucharze Macedonii wyeliminowała ich Shkendija Tetovo. Pobeda zdobyła mistrzostwo Macedonii po 3 latach przerwy w sezonie 2006/2007.

17 kwietnia 2009 UEFA wykluczyła Pobedę z europejskich pucharów na 8 lat za ustawienie dwumeczu Pobeda - Pjunik Erywań w 1. rundzie eliminacji Ligi Mistrzów 2004/2005. Wtedy Pobeda przegrała 1 mecz u siebie 1:3, a w rewanżu na wyjeździe był remis 1:1.[2][3]. Najbliższym sezonem, w którym Pobeda będzie mogła grać w europejskich rozgrywkach, będzie sezon 2017/2018. Wkrótce klub został rozwiązany.

Klub został odrodzony w 2010 roku jako FK Wiktorija Prilep. Zgodnie z prawem, wyniki obu klubów są rejestrowane oddzielnie przez Macedoński Związek Piłki Nożnej, chociaż już w sezonie 2010/11 klub przyjął nazwę FK Pobeda Junior Prilep oraz historię i sukcesy byłego klubu. W pierwszym sezonie zajął pierwsze miejsce w trzeciej lidze i awansował do drugiej ligi. W sezonie 2013/2014 brał udziałach w barażach o utrzymanie się w lidze, ale w drugiej rundzie przegrał z Mładost Carew Dwor i spadł do trzeciej ligi. W następnym sezonie zdobył mistrzostwo i wrócił do II ligi. W marcu 2015 klub powrócił do historycznej nazwy klubu FK Pobeda Prilep. W sezonie 2015/16 zajął pierwsze miejsce i zdobył awans do pierwszej ligi po 7-letniej przerwie.

SukcesyEdytuj

Trofea międzynarodoweEdytuj

  Zdobyte trofea w rozgrywkach międzynarodowych (stan na: 31-05-2016)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)
 
Liga Mistrzów
(Puchar Europy)
zdobywca 0
finalista 0
I runda kw. 2 2004/05, 2007/08
 
Liga Europy
(Puchar UEFA)
zdobywca 0
finalista 0
I runda (1/64 finału) 1 2000/01
 
Puchar Zdobywców
zdobywca 0
finalista 0

Trofea krajoweEdytuj

  Zdobyte trofea w rozgrywkach Macedonii Północnej (stan na: 31-05-2016)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)

Mistrzostwo
I miejsce 2 2003/04, 2006/07
II miejsce 2 1996/97, 1999/00
III miejsce 4 1998/99, 2000/01, 2002/03, 2004/05

Puchar
zdobywca 1 2001/02
finalista 0 1999/00, 2006/07

II liga
I miejsce 1 2015/16
II miejsce 0
III miejsce 0
  • Treta liga (III poziom):
    • mistrz (2): 2010/11, 2014/15
Jugoslawia
  • Prwa makedonska republiczka liga:
    • mistrz (7): 1953, 1959, 1962, 1963, 1979, 1981, 1986
  • Republiczki kup na Makedonija:
    • zdobywca (8): 1951, 1958, 1960, 1961, 1963, 1964, 1977, 1987

StadionEdytuj

Klub rozgrywa swoje mecze domowe na stadionie Goce Delčeva w Prilepie, który może pomieścić 15 tys. widzów. Na stadionie znajduje się 4200 miejsc siedzących.

PiłkarzeEdytuj

Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Pobedy Prilep.

Stan na 15 czerwca 2016:

Nr Poz. Piłkarz
1 BR   Wanche Manczewski
12 BR   Daniel Kotewski
25 BR   Dawor Taleski
BR   Dimitar Makreski
2 OB   Daniel Taleski
2 OB   Aleksandar Ristewski
3 OB   Daniel Koteski
5 OB   Lorenco Nikolowski
6 OB   Walentin Kolewski
17 OB   Denis Dimitrioski
17 OB   Darko Ilieski
18 OB   Luka Trajkoski
22 OB   Boban Bogoeski
Nr Poz. Piłkarz
OB   Kircze Ristewski
4 PO   Toni Meglenski
7 PO   Dejan Zdraweski
8 PO   Hristijan Petreski
10 PO   Nikola Szarkoski
11 PO   Daniel Karczeski
13 PO   Riste Ilijoski
15 PO   Aleksandar Krstewski
16 PO   Stole Dunimagloski
21 PO   Jordanczo Naumoski
9 NA   Blagoja Geszoski
19 NA   Dejan Cvetanoski

TrenerzyEdytuj

Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy piłkarzy Pobedy Prilep.

InneEdytuj

Europejskie pucharyEdytuj

  Legenda do wszystkich tabel:

  • Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe
Sezon Rozgrywki Runda Klub Dom Wyjazd Ogólnie
1997/98 Puchar UEFA 1Q   Odra Wodzisław 2–1 0–3 2–4
1999 Puchar Intertoto 1R   FK AS Trenčín 3–1 1–3 4–4, k: 4–3
2R   Perugia Calcio 0–0 0–1 0–1
2000/01 Puchar UEFA Q   Universitatea Krajowa 1–0 1–1 2–1
1R   Parma 0–2 0–4 0–6
2001 Puchar Intertoto 1R   NK Zagreb 1–1 2–1 3–2
2R   Çaykur Rizespor 2–1 2–0 4–1
3R   Chmel Blšany 0–1 0–0 0–1
2002/03 Puchar UEFA Q   FC Midtjylland 2–0 0–3 2–3, Dogr.
2003 Puchar Intertoto 1R   Spartak Trnawa 2–1 5–1 7–2
2R   SV Pasching 1–1 1–2 2–3
2004/05 Liga Mistrzów 1Q   Piunik Erywań 1–3 1–1 2–4
2005 Puchar Intertoto 1R   FK Smederevo 2–1 1–0 3–1
2R   Hamburger SV 1–4 1–4 2–8
2006 Puchar Intertoto 1R   Farul Konstanca 2–2 0–2 2–4
2007/08 Liga Mistrzów 1Q   Levadia Tallinn 0–1 0–0 0–1

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj