Podkasańcowate

rodzaj nietoperzy

Podkasańcowate[4] (Miniopteridae) – monotypowa rodzina ssaków z podrzędu mroczkokształtnych w rzędzie nietoperzy (Chiroptera).

Podkasańcowate
Miniopteridae[1]
Dobson, 1875[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodziny – podkasaniec zwyczajny (M. schreibersii)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd nietoperze
Podrząd mroczkokształtne
Nadrodzina Vespertilionoidea
Rodzina podkasańcowate
Typ nomenklatoryczny

Vespertilio ursinii Bonaparte, 1837 (= Vespertilio schreibersii Kuhl, 1817)

Gatunki

Miniopterus Bonaparte, 1837[3] – podkasaniec

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzina obejmuje gatunki występujące w Afryce, Eurazji oraz Australii i Oceanii[5][6][7].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała (bez ogona) 33,5–75 mm, długość ogona 34–66 mm, długość ucha 7,2–17 mm, długość tylnej stopy 5–13 mm, długość przedramienia 33,3–54 mm; masa ciała 2,9–22 g[6].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

Miniopterus: gr. μινυς minus, μινυoς minuos „mały”; -πτερος -pteros „-skrzydły”, od πτερον pteron „skrzydło”[8].

Podział systematycznyEdytuj

Miniopteridae w niektórych ujęciach były traktowane w randze podrodziny w rodzinie mroczkowatych (Vespertilionidae)[9], lecz opublikowane w 2013 roku wyniki badań naukowych wykazały znaczne zróżnicowane gatunków z rodzaju Miniopterus od mroczkowatych pod względem morfologii, embriologii, immunologii, a także genetyki. Autorzy wskazali na konieczność utworzenia dla tej grupy odrębnej, siostrzanej w stosunku do Vespertilionidae rodziny Miniopteridae, z jednym rodzajem podkasaniec (Miniopterus)[10][11]. Do rodziny należy jeden rodzaj podkasaniec (Miniopterus) wraz z następującymi gatunkami[5][4]:

PrzypisyEdytuj

  1. Miniopteridae, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. G.E. Dobson. Conspectus of the suborders, families, and genera of Chiroptera arranged according to their natural affinities. „The Annals and Magazine of Natural History”. Fourth series. 16, s. 349, 1875 (ang.). 
  3. Ch.L. Bonaparte: Iconografia della fauna italica: per le quattro classi degli animali vertebrati. T. 1. Roma: Tip. Salviucci, 1832-1841, s. (20). (wł.)
  4. a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 132–133. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  5. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 208–212. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.)
  6. a b C. Ibáñez & J. Juste: Family Miniopteridae (Long-fingered Bats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 9: Bats. Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 693–709. ISBN 978-84-16728-19-0. (ang.)
  7. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Miniopterus (ang.). W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-02-21].
  8. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 426, 1904 (ang.). 
  9. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Subfamily Miniopterinae (ang.). W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-02-21].
  10. C.M. Miller-Butterworth, W.J. Murphy, S.J. O'Brien, D.S. Jacobs, M.S. Springer & E.C. Teeling. A family matter: conclusive resolution of the taxonomic position of the long-fingered bats, Miniopterus. „Molecular Biology and Evolution”. 24, s. 1553-1561, 2007 (ang.). 
  11. J. Decher. Mammals of Africa. „Mammalian Biology - Zeitschrift für Säugetierkunde”. 78 (5), s. 393–395, 2013. Elsevier. DOI: 10.1016/j.mambio.2013.05.001. ISSN 1616-5047 (ang.).