Podróż Niny

Podróż Niny – szwedzki, biograficzny film fabularny z 2005 roku w reżyserii Leny Einhorn na podstawie własnego scenariusza. Opowiada o losach Niny Einhorn z d. Rajmic, polskiej Żydówki, w czasie II wojny światowej.

Podróż Niny
Ninas resa
Gatunek Dramat obyczajowy
Data premiery 4 listopada 2005
Kraj produkcji Szwecja
Język szwedzki, polski
Czas trwania 126 minut
Reżyseria Lena Einhorn
Scenariusz Lena Einhorn
Główne role Agnieszka Grochowska,
Maria Chwalibóg,
Andrzej Brzeski,
Paweł Iwanicki
Muzyka Paweł Derentowicz,
Sasza Maksimow
Zdjęcia Dan Myhrman
Produkcja Kaśka Krosny
Wytwórnia East of West Film AB,
Sveriges Television AB,
Storch & Storch AB,
Svensk Filmindustri AB,
VILM Production
Nagrody
Nagroda Szwedzkiego Instytutu Filmowego dla najlepszego filmu szwedzkiego (2006),
Lena Einhorn – Nagroda Szwedzkiego Instytutu Filmowego za najlepszy scenariusz (2006)
Strona internetowa

ObsadaEdytuj

W rolach głównych:

W pozostałych rolach:

i inni.

FabułaEdytuj

Nina Rajmic to urodzona w Łodzi, w spolonizowanej rodzinie żydowskiej, normalna dziewczyna. Po zajęciu Łodzi przez wojska niemieckie wraz z rodziną ucieka do Warszawy. W Warszawie Nina wraz z rodziną musi zamieszkać w getcie warszawskim. Mimo niewyobrażalnie ciężkich warunków kontynuuje naukę na tajnych kompletach i zdaje maturę. Jest świadkiem, gdy kolejni członkowie rodziny i przyjaciele znikają, by nigdy nie powrócić. Cudem zostaje uratowana wraz z matką przez brata Rudka, który wyciąga je z kolumny Żydów prowadzonych na Umschlagplatz, skąd mają być wysłani do obozu zagłady w Treblince. Nina i jej matka zostają przerzucone na aryjską stronę miasta, gdzie ukrywa się również brat Niny. Matka Niny ginie w powstaniu warszawskim, Nina i jej brat są jedynymi członkami rodziny, którzy przeżyli II wojnę światową.

Inne informacjeEdytuj

  • Autorem scenariusza i reżyserem jest Lena Einhorn, córka głównej bohaterki filmu.
  • W filmie wykorzystano obszerne fragmenty wywiadu przeprowadzonego z Niną Einhorn przez Lenę Einhorn.
  • Film kręcony był w Warszawie, zawiera historyczne ujęcia z okupowanej Polski.
  • W kilku ujęciach widać jeżdżący po Warszawie tramwaj typu K („berlinka”) o nr. taborowym 403. W rzeczywistości tramwaje tego typu, zamówione w 1939 r., były w trakcie budowy, gdy wybuchła wojna, a po wyprodukowaniu zostały przez Niemców przejęte i skierowane do Berlina. Do Warszawy przybyły dopiero po wojnie[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Klub Miłośników Komunikacji Miejskiej w Warszawie: WIwK/GFW K #403. [dostęp 2013-07-16].

Linki zewnętrzneEdytuj