Podróże pana Kleksa (film)

film
Ten artykuł dotyczy filmu. Zobacz też: książka o tym samym tytule.

Podróże pana Kleksafilm fabularny w reżyserii Krzysztofa Gradowskiego, będący kontynuacją Akademii pana Kleksa.

Podróże pana Kleksa
Gatunek familijny
muzyczny
fantasy
fantastyka naukowa
przygoda
Rok produkcji 1985
Data premiery Polska 5 lutego 1986
Kraj produkcji  Polska
 ZSRR
 Bułgaria
Język polski
Czas trwania 84 min (część I)
78 min (część II)
Reżyseria Krzysztof Gradowski
Scenariusz Krzysztof Gradowski
Główne role Piotr Fronczewski
Marcin Barański
Henryk Bista
Zbigniew Buczkowski
Jerzy Bończak
Muzyka Bohdan Mazurek
Andrzej Korzyński
Zdjęcia Włodzimierz Głodek
Kostiumy Barbara Śródka-Makówka, Jolanta Generalczyk
Montaż Teresa Miziołek
Wytwórnia Zespół Filmowy Zodiak
Wytwórnia Filmów Dziecięcych i Młodzieżowych im. M. Gorkiego
Dystrybucja Polska Centrala Rozpowszechniania Filmów
Poprzednik Akademia pana Kleksa
Kontynuacja Pan Kleks w kosmosie

Zdjęcia rozpoczęto w 1984 r., a film został ukończony w roku 1985. Premiera odbyła się w lutym 1986 r.

Podróże pana Kleksa zostały zrealizowane wspólnie z kinematografią radziecką. Film zrealizowany na fali popularności Akademii pana Kleksa otrzymał większy budżet, niż poprzednia część. Większość zdjęć została zrealizowana poza PRL, głównie na terenie ówczesnego ZSRR, a szczególnie w Armenii, na Krymie (m.in. Pałac Woroncowa w Ałupce, Jaskółcze Gniazdo, góra Magnup) oraz na Kaukazie. Sekwencje z udziałem okrętu Apolinary Baj powstały w Bułgarii. W filmie Podróże pana Kleksa za Wyspę Wynalazców posłużyło erywańskie lotnisko Zwartnoc. Sekwencje studyjne powstały głównie w halach Łódzkiej Wytwórni Filmów Fabularnych. Do opracowania efektów specjalnych użyto komputera graficznego firmy Olivetti - model M24.

Pałac Woroncowa jako siedziba Apolinarego Baja

FabułaEdytuj

Pan Kleks odwiedza w nocy chłopca, który jest pacjentem w szpitalu. Postanawia opowiedzieć mu pewną historię, zaczynając od tego, iż Wielki Elektronik wraz ze swoimi robotami podbił Wyspę Wynalazców.

Z Wyspy Wynalazców opanowanej przez Wielkiego Elektronika wyrusza do Bajdocji tajny agent. Jest nim pułkownik Alojzy Bąbel, który otrzymał od swego mocodawcy rozkaz zniszczenia ogromnej beczki z atramentem zacumowanej u wybrzeży Bajdocji. Ma to doprowadzić do odwołania corocznego festiwalu bajek, jaki odbywa się w stolicy tego kraju – Klechdawie. Alojzemu Bąblowi dzięki pomocy tajnego współpracownika Boni Al Facego udaje się zniszczyć beczkę atramentu. Król Bajdocji Apolinary Baj wzywa na pomoc prof. Ambrożego Kleksa i prosi go o dostarczenie zapasu atramentu, umożliwiającego kontynuację festiwalu. Pan Kleks wraz z 13-osobową załogą (wśród której znajduje się tajny agent Boni Al Facy) wyrusza w niebezpieczną podróż z zamiarem znalezienia atramentu.

Na samym końcu filmu chłopiec budzi się rano i gdy wstaje, zauważa na stoliku świecącą kulę (w opowieści dostał ją od pana Kleksa).

Film ma niewiele wspólnego z literackim pierwowzorem.

ObsadaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj