Otwórz menu główne

Pogrom wileński – reakcja antyżydowska w Wilnie w dniach 1923 kwietnia 1919, która była po opanowaniu miasta przez Polaków. Zdarzenia miały miejsce po odbiciu miasta z rąk bolszewików 19 kwietnia, przez pułk kawalerii pod dowództwem podpułkownika Władysława Beliny-Prażmowskiego złożony z trzech batalionów i 2 Dywizję Piechoty Legionów generała Edwarda Śmigłego-Rydza. Żydzi zostali oskarżeni o sprzyjanie bolszewikom i strzelanie do wkraczających wojsk polskich. Legioniści zdewastowali cmentarze żydowskie, a także zaatakowali dzielnicę żydowską plądrując mieszkania, sklepy i zabijając ponad 50 osób. Wśród zamordowanych był znany żydowski dramaturg i działacz BunduA. Wajter, zamordowany 21 kwietnia, którego ciało leżało w ulicznym rynsztoku przez kolejne dwa dni aż do ustania zamieszek[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Joanna Lisek, Jung Wilne – żydowska grupa artystyczna, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2005, s. 29, ISBN 83-229-2670-7, OCLC 69295826.