Polemonrodzaj węża z podrodziny aparalakt (Aparallactinae) w rodzinie Lamprophiidae.

Polemon[1]
Jan, 1858[2]
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Rząd łuskonośne
Podrząd węże
Infrarząd Alethinophidia
Nadrodzina Colubroidea
Rodzina Lamprophiidae
Podrodzina aparalakty
Rodzaj Polemon
Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Mali, Gwinei, Sierra Leone, Liberii, Wybrzeżu Kości Słoniowej, Burkina Faso, Ghanie, Togo, Nigerii, Kamerunie, Gwinei Równikowej, Republice Środkowoafrykańskiej, Sudanie Południowym, Gabonie, Kongu, Demokratycznej Republice Konga, Ugandzie, Kenii, Rwandzie, Burundi, Tanzanii, Zambii, Malawi, Angoli[8].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Polemon: gr. πολεμος polemos „bitwa, wojna, walka”[9].
  • Microsoma: gr. μικρος mikros „mały”[10]; σωμα sōma, σωματος sōmatos „ciało”[11]. Gatunek typowy: Microsoma neuwiedi Jan, 1858.
  • Miodon: gr. μειων meiōn „mniejszy”; οδους odous, οδοντος odontos „ząb”[3]. Gatunek typowy: Elapomorphus gabonensis A.M.C. Duméril, 1856.
  • Urobelus: gr. ουρα oura „ogon”[12]; βελος belos „strzała”[13]. Gatunek typowy: Urobelus acanthias Reinhardt, 1860.
  • Cynodontophis: gr. κυων kuōn, κυνος kunos „pies”[14]; οδους odous, οδοντος odontos „ząb”[15]; οφις ophis, οφεως opheōs „wąż”[16]. Gatunek typowy: Cynodontophis aemulans Werner, 1902 (= Microsoma notatum Peters, 1882).
  • Elapocalamus: gr. ελοψ elops, ελοπος elopos „niemy”, tu w znaczeniu „jakiś rodzaj węża”[17]; καλαμος kalamos „trzcina”[18]. Gatunek typowy: Elapocalamus gracilis Boulenger, 1911.
  • Melanocalamus: gr. μελας melas, μελανος melanos „czarny”[19]; καλαμος kalamos „trzcina”[18]. Gatunek typowy: Melanocalamus leopoldi de Witte, 1941 (= Miodon christyi Boulenger, 1903).

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należą następujące gatunki[8]:

PrzypisyEdytuj

  1. Polemon, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b G. Jan. Plan d’une Iconographie descriptive des Ophidiens, et description sommaire de nouvelles espèces des Serpents. „Revue et Magasin de Zoologie pure et Appliquée”. 2e Série. 10, s. 516, 520, 1858 (fr.). 
  3. a b A.M.C. Duméril. Reptiles de la cote occidentale d’Afrique. „Archives du Muséum d’Histoire Naturelle”. 10, s. 206, 1858–1861 (fr.). 
  4. J.T. Reinhardt. Herpetologiske Middelelser. II. Beskrivelser af nogle nye til Calamariernes Familie henhörende Slänger. „Videnskabelige meddelelser fra den Naturhistoriske forening i Kjöbenhavn”. Aaret 1860, s. 229, 1860 (duń.). 
  5. F. Werner. Ueber westafrikanische Reptilien. „Verhandlungen der Kaiserlich-Königlichen Zoologisch-Botanischen Gesellschaft in Wien”. 52, s. 345, 1902 (niem.). 
  6. G.A. Boulenger. Descriptions of three new snakes discovered by Mr. G. L. Bates in South Cameroon. „The Annals and Magazine of Natural History”. Eighth Series. 8, s. 371, 1911 (ang.). 
  7. G.-F. de Witte: Batraciens et Reptiles. Exploration du Parc National Albert. Mission G. F. de Witte (1933-1935). Brussels: 1941, s. 216. (fr.)
  8. a b P. Uetz & J. Hallermann: Genus: Polemon (ang.). The Reptile Database. [dostęp 2019-06-23].
  9. Jaeger 1944 ↓, s. 181.
  10. Jaeger 1944 ↓, s. 136.
  11. Jaeger 1944 ↓, s. 215.
  12. Jaeger 1944 ↓, s. 247.
  13. Jaeger 1944 ↓, s. 30.
  14. Jaeger 1944 ↓, s. 66.
  15. Jaeger 1944 ↓, s. 151.
  16. Jaeger 1944 ↓, s. 154.
  17. Jaeger 1944 ↓, s. 80.
  18. a b Jaeger 1944 ↓, s. 37.
  19. Jaeger 1944 ↓, s. 133.
  20. D.F. Hughes, Z.T. Nagy, C.R. Tilbury, W.R. Branch, F. Portillo, Ch. Kusamba, W.M. Muninga, M.M. Aristote, M. Behangana & E. Greenbaum. A cryptic new species of Polemon (Squamata: Lamprophiidae, Aparallactinae) from the Miombo woodlands of Central and East Africa. „Copeia”. 107 (1), s. 22–36, 2019. DOI: 10.1643/CH-18-098 (ang.). 

BibliografiaEdytuj

  1. E.C. Jaeger: Source-book of biological names and terms. Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1–256. (ang.)