Polerowanie

Polerowanieobróbka wykańczająca, która ma na celu uzyskanie żądanej gładkości/chropowatości i połysku powierzchni przedmiotu polerowanego (z zachowaniem cech geometrii), wykonanego najczęściej z metalu, szkła, tworzyw sztucznych.

Polerowanie dokonywane jest zwykle za pomocą miękkich (filcowych) tarcz i materiałów ściernych (np. past polerskich) lub metodami elektrochemicznymi. Wyróżnia się:

  • polerowanie chemiczne
  • polerowanie elektrolityczne (elektrochemiczne), elektropolerowanie
  • polerowanie hydrodynamiczne (strumieniowe)
  • polerowanie ścierne (ręczne lub mechaniczne)
  • polerowanie ogniowe (palnikami gazowymi)

Polerowanie szkłaEdytuj

Wyróżnia się polerowanie przy pomocy:

  • Filcu (najszybsze, ale najmniej dokładne)
  • Gąbki poliuretanowej, szybkie i bardzo dokładne, ale wymaga precyzyjnych narzędzi.
  • Smoły polerskiej (mieszanina kalafonii, wosku pszczelego oraz gipsu), bardzo wolne, bardzo dokładne.
  • Tarczy bawełnianej (szybkie i dokładne).
  • Palników gazowych.

Środkiem ściernym przy polerowaniu szkła najczęściej jest tlenek ceru zmieszany z wodą.

Polerowanie drewnaEdytuj

Polerowanie drewna pozwala usunąć wszelkie niedoskonałości z powierzchni materiału oraz nadać mu odpowiednią fakturę i grubość. Wyróżnia się dwie metody polerowania:

  • ręczne (z użyciem papieru ściernego),
  • maszynowe (z pomocą specjalistycznych urządzeń).

Ręczne polerowanie drewna wymaga doboru papieru o odpowiedniej gradacji (uziarnieniu). Im większy stopień gradacji papieru, tym większy stopień tarcia, co z jednej strony może skutkować dokładniejszym szlifem, lecz z drugiej zwiększa ryzyko uszkodzenia powierzchni. W rzemiośle o wiele częściej korzysta się z techniki maszynowej, gdyż jest ona o wiele wydajniejsza[1].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Polerowanie drewna – czym i w jaki sposób?, jptech-maszyny.pl [dostęp 2019-09-12].