Otwórz menu główne

Politechnika Zielonogórska

Politechnika Zielonogórska (PZ) – państwowa szkoła wyższa powstała w Zielonej Górze w 1965 roku i funkcjonująca do 1 września 2001 roku, kiedy to w wyniku połączenia Politechniki Zielonogórskiej i Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. T. Kotarbińskiego powstał Uniwersytet Zielonogórski.

Politechnika Zielonogórska
w Zielonej Górze

Zielona Gora Technical University
Data założenia 3 czerwca 1965[1]
Data likwidacji 1 września 2001[2]
Państwo  Polska
Adres ul. Podgórna 50
65-246 Zielona Góra
Położenie na mapie Zielonej Góry
Mapa lokalizacyjna Zielonej Góry
Politechnika Zielonogórska w Zielonej Górze
Politechnika Zielonogórska
w Zielonej Górze
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Politechnika Zielonogórska w Zielonej Górze
Politechnika Zielonogórska
w Zielonej Górze
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Politechnika Zielonogórska w Zielonej Górze
Politechnika Zielonogórska
w Zielonej Górze
Ziemia51°56′23,50″N 15°31′44,08″E/51,939860 15,528910

HistoriaEdytuj

Utworzona jako Wyższa Szkoła Inżynierska im. Jurija Gagarina w Zielonej Górze, w chwili powstania była pierwszą i jedyną wyższą szkołą techniczną w regionie środkowego Nadodrza. Szybki rozwój kadry naukowej, wprowadzenie nowoczesnych specjalności dydaktycznych, modernizacja bazy laboratoryjnej, informatyzacja procesu dydaktycznego i techniki zarządzania uczelnią, oraz rozwój środowiska naukowego pozwoliły na przekształcenie uczelni z dniem 1 września 1996 roku w Politechnikę Zielonogórską.

W 2000 roku na PZ studiowało 8500 studentów na 7 kierunkach w ramach 25 specjalności. Politechnika zatrudniała ponad 440 nauczycieli akademickich, w tym 84 profesorów i doktorów habilitowanych. Uczelnia posiadała uprawnienia do doktoryzowania w ramach czterech dyscyplin naukowych (nauk technicznych w zakresie elektrotechniki, budowy i eksploatacji maszyn, budownictwa oraz w zakresie matematyki).

Pierwszym rektorem WSI był docent Jerzy Kołakowski. Ostatnim rektorem Politechniki PZ był prof. dr. hab. Michał Kisielewicz.

Uczelnia kształciła studentów w systemie nauczania dziennym i zaocznym. Prowadziła studia 5-letnie magistersko-inżynierskie i 3,5-letnie inżynierskie.

Politechnika Zielonogórska posiadała cztery wydziały, na których prowadzono kierunki (w 1965 WSInż posiadała tylko Wydział Ogólnotechniczny):

Wydział Budownictwa i Inżynierii Sanitarnej (utworzony w 1968)Edytuj

  • Budownictwo (kształcenie od 1968)
  • Inżynieria środowiska (kształcenie od 1977)

Wydział Elektryczny (utworzony w 1967)Edytuj

  • Elektrotechnika (kształcenie od 1965)
  • Informatyka (kształcenie od 1992)
  • Elektronika i telekomunikacja (kształcenie od 1996)

Wydział Mechaniczny (utworzony w 1967)Edytuj

  • Mechanika i budowa maszyn (kształcenie od 1965)

Wydział Podstawowych Problemów Techniki (utworzony w 1987)Edytuj

  • Matematyka (kształcenie od 1992, od 1987 kierunek prowadzony był pod nazwą Podstawowe Problemy Techniki)
  • Zarządzanie i marketing (kształcenie od 1992, od 1974 kierunek był prowadzony pod nazwą Organizacja i Zarządzanie Przemysłem)

AbsolwenciEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 1965 r. w sprawie utworzenia Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Zielonej Górze (Dz.U. z 1965 r. nr 23, poz. 144).
  2. Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o utworzeniu Uniwersytetu Zielonogórskiego w Zielonej Górze (Dz.U. z 2001 r. nr 74, poz. 785).

BibliografiaEdytuj

  • Politechnika Zielonogórska, Józef Korbicz (red.), Zielona Góra: PZ, 2000, ISBN 83-85911-31-6, OCLC 749506765.
  • Jak Powstała Wyższa Szkoła Inżynierska, Hieronim Szczegóła [w:] Uniwersytet Zielonogórski - Miesięcznik Społeczności Akademickiej, nr 3, 2004, ISSN 1644-7867