Polonia Bydgoszcz (żużel)

Polonia Bydgoszczpolski klub żużlowy z siedzibą w Bydgoszczy. 7-krotny drużynowy mistrz Polski.

Polonia Bydgoszcz
Pełna nazwa Żużlowy Klub Sportowy Polonia Bydgoszcz Spółka Akcyjna
Przydomek Gryfy
Barwy biało-czerwone
Data założenia 14 maja 1920
22 maja 1946 (sekcja żużlowa)
Debiut w najwyższej lidze 20 maja 1951
Liga I liga
Państwo  Polska
Adres ul. Sportowa 2
85-091 Bydgoszcz
Stadion Stadion Miejski im. Marszałka Józefa Piłsudskiego
Prezes Jerzy Kanclerz[1]
Menedżer Jerzy Kanclerz[2]
Strona internetowa

Klub jest kontynuatorem tradycji powołanego 14 maja 1920 roku Klubu Sportowego „Polonja”, reaktywowanego 21 października 1945 roku.

Sekcja żużlowa w Bydgoskim Klubie Sportowym „Polonia” powstała 22 maja 1946 roku. W 1949 roku sekcje BKS-u i cały ich majątek wraz z częścią zawodników przekazano Zrzeszeniu Sportowemu „Gwardia”. Było to efektem dekretu wydanego przez władze państwowe na przełomie 1948 i 1949 roku, który mówił o przystąpieniu klubów sportowych do zrzeszeń. Zarząd Polonii zmuszony był rozwiązać klub, co nastąpiło w lutym 1949 roku.

W maju 1957 klub przemianowano na Milicyjny Klub Sportowy „Polonia”. Klub jako milicyjny funkcjonował do 1990 roku, natomiast do końca sezonu 2003 działał jako jedna z sekcji wielosekcyjnego BKS „Polonia”, który następnie został rozwiązany.

W latach 2004–2006 w lidze startowało Bydgoskie Towarzystwo Żużlowe „Polonia”, które powstało 20 października 2003 roku. Od 2007 roku, po powstaniu ligi zawodowej, zgodnie z ustawą klub w najwyższej klasie rozgrywkowej musiał funkcjonować jako spółka akcyjna, w związku z czym BTŻ „Polonia” wraz z Miastem Bydgoszcz powołała 27 października 2006 roku spółkę Żużlowy Klub Sportowy „Polonia Bydgoszcz” S.A., która od sezonu 2007 występuje w rozgrywkach ligowych.

HistoriaEdytuj

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Polonia Bydgoszcz powstała jeszcze przed II wojną światową, 14 maja 1920 roku jako Klub Sportowy „Polonia”, bez posiadania do 1939 roku sekcji żużlowej. W międzywojennej Bydgoszczy istniały dwa kluby żużlowo-motocyklowe – Klub Motocyklistów Bydgoszcz powstały w 1925 roku oraz Klub Motocyklistów Związku Strzeleckiego. Pierwsze zawody żużlowe w grodzie nad Brdą odbyły się w 1930 roku. W 1935 roku mistrzem Polski został zawodnik miejscowego KMB Jan Witkowski. Po II wojnie światowej nie udało się reaktywować klubów przedwojennych, bowiem KMB był klubem „burżuazyjnym”, a Strzelec radykalnie prawicowym. Pomimo tego w Bydgoszczy cały czas funkcjonowali przedwojenni działacze i zawodnicy tamtych drużyn. Wówczas na pomysł kontynuacji przedwojennego KMB w ramach sekcji BKS „Polonia” wpadł działacz Polonii, Saturnin Wasilewski. Takim sposobem 22 maja 1946 roku przy BKS powstała sekcja żużlowa. W dość szybkim tempie uporano się z zarejestrowaniem maszyn i przyjęciem w poczet członków Polskiego Związku Motorowego. Z chwilą powstania sekcja liczyła 70 członków i działała na zasadach dużej autonomii. Również w 1946 roku w Bydgoszczy przy Milicyjnym Klubie Sportowym „Partyzant” powstała sekcja motocyklowo-żużlowa.

W latach 1946-1947 Polonia potwierdzała świetną markę bydgoskiego żużla, jaką wyrobił sobie jeszcze przed wojną KMB. W 1947 roku złoty medal mistrzostw Polski w klasie 250 cm³ wywalczył zawodnik Polonii, Zygmunt Śmigiel. W lokalnej rywalizacji dwóch klubów żużlowych Polonia mocno zdystansowała Partyzanta, choć ten już w 1947 roku „podebrał” biało-czerwonym 4 zawodników (Szczurowskiego, Przybyłkę, Tomaszewskiego oraz Karaszewskiego). Nie może więc dziwić fakt, że gdy w 1948 roku Polski Związek Motorowy wytypował 16 najlepszych klubów żużlowych celem rozegrania eliminacji do I oraz II ligi, z Bydgoszczy wytypowano Polonię. W 1948 Polonia przystąpiła do eliminacji tworzenia ligi żużlowej. Na 16 zaproszonych przez PZM ekip, Polonia zajęła przedostatnią lokatę. 6 czerwca 1948 poloniści zadebiutowali więc w rozgrywkach II ligi żużlowej meczem w Bytomiu. W sezonie tym biało-czerwoni zajęli „na drugim froncie” trzecie miejsce za Polonią Bytom i RKM-em Rybnik.

Na przełomie 1948 i 1949 roku władze państwowe wydały dekret, który mówił o przystąpieniu klubów sportowych do zrzeszeń. Zarząd Polonii zmuszony był rozwiązać klub, co nastąpiło w lutym 1949 roku. Sekcje BKS-u i cały ich majątek z częścią zawodników przekazano Zrzeszeniu Sportowemu „Gwardia” (wcześniej MKS „Partyzant”). Od tego momentu barwy sportowców ze Sportowej to czerwony, biały i niebieski. Sezon 1949 gwardziści rozpoczęli od barażu o prawo startu w I lidze, jednak nie ułożył się on po myśli bydgoszczan. W rozgrywkach ligowych Gwardia zajęła pierwsze miejsce, co oznaczało awans do I ligi. Tymczasem z powodu braków sprzętowych zarządzono konieczność rozegrania barażu. Drugoligowcy ścigali się na sprzęcie amatorskim, więc obiecano dostarczyć wszystkim zespołom równy sprzęt, mimo to gwardziści odmówili startu, ponieważ motocykle dostarczono im dopiero w dniu zawodów.

Po czterech kolejkach sezonu 1950 Gwardia oraz Włókniarz Częstochowa lideruje tabeli, lecz rozgrywek nie dokończono. Na najwyższym partyjnym szczeblu zapadła decyzja, aby sportowa aktywność w kraju miała formę zrzeszeń sportowych. Poza bydgoszczanami chęć do reprezentowania milicji wyrazili rzeszowianie i poznaniacy. O tym, który klub przystąpi do rozgrywek w lidze zrzeszeniowej zadecydował trójmecz rozegrany 23 kwietnia 1951 roku w Rzeszowie. Bydgoski klub reprezentowali: Józef Buda oraz pozyskani z Torunia Zbigniew Raniszewski i Roman Zakrzewski. Bydgosko-toruńska ekipa zwyciężyła w zawodach i zapewniła bydgoskiej Gwardii miejsce w najwyższej klasie rozgrywkowej. W sezonie 1951 siłę bydgoszczan mieli stanowić ponadto Bolesław Bonin i Feliks Błajda, a także pozyskani z innych milicyjnych ośrodków: Eugeniusz Nazimek, Kazimierz Kurek i Zygmunt Garyantosiewicz. Debiutancki sezon w I lidze Gwardia zakończyła na drugim miejscu, zdobywając srebrne medale mistrzostw Polski. Kolejny sezon drużyna zakończyła tuż za podium, na czwartym miejscu. W półfinale gwardziści przegrali z CWKS-em Wrocław. Natomiast mecz o 3. miejsce ze Spójnią Wrocław zakończył się walkowerem, gdyż zespół z Bydgoszczy nie przybył na zawody.

Przed sezonem 1953 Gwardię wzmocnili Jan Malinowski oraz Alfred Spyra. Zaowocowało to drugim w historii klubu wicemistrzostwem. Natomiast rok później bydgoszczanie plasują się na czwartym miejscu. Na sezon 1955 zespół wzmocnili bracia Rajmund i Norbert Świtałowie, a także indywidualny mistrz Polski, Mieczysław Połukard. Tymczasem w związku z likwidacją ligi zrzeszeniowej do Stali Rzeszów przeniósł się Eugeniusz Nazimek. Gwardia dopięła jednak swego i zdobyła swój pierwszy tytuł DMP. W sezonie 1956 zawodnicy wywalczyli brązowe medale, jednak sezon ten przyćmił tragiczny wypadek Zbigniewa Raniszewskiego. Pozyskany z Torunia zawodnik zginął 21 kwietnia w Wiedniu podczas meczu międzypaństwowego.

W maju 1957 klub przemianowano na Milicyjny Klub Sportowy „Polonia”. Pozostał on jednak przy czerwono-biało-niebieskich barwach. Żużlowcy sezon zakończyli drugi raz z rzędu na 3. miejscu.

Klub jako milicyjny funkcjonował do 1990 roku. Jednakże nazwa „Gwardia” już w 1957 przestała funkcjonować i od tamtego roku, aż po dziś nosi nazwę „Polonia”. Warte jest jednak podkreślenie faktu, że Polonia działająca w ramach resortu milicyjnego z klubem działającym do 1949 roku nie miała zbyt wiele wspólnego.

W sezonie 2007 klub po raz pierwszy w historii spadł do I ligi. Apator Toruń został jedynym klubem, który nigdy nie został zdegradowany, jednak Polonia była 25 lat dłużej w elicie od swojego rywala zza miedzy. Polonia Bydgoszcz dotychczas walczyła 5-krotnie w barażach m.in. z Unią Leszno (1968), Stalą Toruń (1973, 1975), Motorem Lublin (1981) oraz GKM Grudziądz (1983). Z każdego dwumeczu wychodziła zwycięsko. W 2008 roku Polonia wygrała rozgrywki I ligi i powróciła do Ekstraligi, jednak dwa lata później po raz drugi w historii spadła do I ligi. W ciągu ponad pół wieku jeżdżenia w najwyższej klasie rozgrywkowej Polonia zdobyła 25 medali DMP, z czego 7 złotych, 7 srebrnych oraz 11 brązowych. Tytuł mistrza Polski udało jej się tylko raz obronić w latach 1997-1998. Bydgoski zespół w ciągu tych wszystkich lat rozegrał 928 meczów, wygrywając 484, remisując 28 oraz przegrywając 416. Łącznie w rozgrywkach ekstraligi zdobył 1002 punkty – jest to rekord polskiego żużla.

Poszczególne sezonyEdytuj

Wyniki ze wszystkich sezonów Polonii Bydgoszcz
  • 1948: 3. miejsce w II lidze.
  • 1949: 1. miejsce w II lidze.
  • 1950: 1. miejsce w II lidze. Awans do I ligi.
  • 1951: 2. miejsce w I lidze.
  • 1952: 4. miejsce w I lidze.
  • 1953: 2. miejsce w I lidze.
  • 1954: 4. miejsce w I lidze.
  • 1955: Mistrzostwo Polski.
  • 1956: 3. miejsce w I lidze.
  • 1957: 3. miejsce w I lidze.
  • 1958: 5. miejsce w I lidze.
  • 1959: 4. miejsce w I lidze.
  • 1960: 3. miejsce w I lidze.
  • 1961: 3. miejsce w I lidze.
  • 1962: 4. miejsce w I lidze.
  • 1963: 8. miejsce w I lidze.
  • 1964: 3. miejsce w I lidze.
  • 1965: 7. miejsce w I lidze.
  • 1966: 6. miejsce w I lidze.
  • 1967: 7. miejsce w I lidze.
  • 1968: 5. miejsce w I lidze.
  • 1969: 4. miejsce w I lidze.
  • 1970: 4. miejsce w I lidze.
  • 1971: Mistrzostwo Polski.
  • 1972: 2. miejsce w I lidze.
  • 1973: 7. miejsce w I lidze.
  • 1974: 5. miejsce w I lidze.
  • 1975: 7. miejsce w I lidze.
  • 1976: 5. miejsce w I lidze.
  • 1977: 4. miejsce w I lidze.
  • 1978: 5. miejsce w I lidze.
  • 1979: 8. miejsce w I lidze.
  • 1980: 5. miejsce w I lidze.
  • 1981: 9. miejsce w I lidze.
  • 1982: 8. miejsce w I lidze.
  • 1983: 9. miejsce w I lidze.
  • 1984: 8. miejsce w I lidze.
  • 1985: 4. miejsce w I lidze.
  • 1986: 2. miejsce w I lidze.
  • 1987: 2. miejsce w I lidze.
  • 1988: 3. miejsce w I lidze.
  • 1989: 7. miejsce w I lidze.
  • 1990: 3. miejsce w I lidze.
  • 1991: 5. miejsce w I lidze[a].
  • 1992: Mistrzostwo Polski.
  • 1993: 2. miejsce w I lidze.
  • 1994: 8. miejsce w I lidze.
  • 1995: 3. miejsce w I lidze.
  • 1996: 6. miejsce w I lidze.
  • 1997: Mistrzostwo Polski.
  • 1998: Mistrzostwo Polski.
  • 1999: 4. miejsce w I lidze.
  • 2000: Mistrzostwo Polski.
  • 2001: 3. miejsce w Ekstralidze.
  • 2002: Mistrzostwo Polski.
  • 2003: 3. miejsce w Ekstralidze.
  • 2004: 6. miejsce w Ekstralidze.
  • 2005: 2. miejsce w Ekstralidze.
  • 2006: 3. miejsce w Ekstralidze.
  • 2007: 8. miejsce w Ekstralidze. Spadek do I ligi.
  • 2008: 1. miejsce w I lidze. Awans do Ekstraligi.
  • 2009: 4. miejsce w Ekstralidze.
  • 2010: 8. miejsce w Ekstralidze. Spadek do I ligi.
  • 2011: 1. miejsce w I lidze. Awans do Ekstraligi.
  • 2012: 6. miejsce w Ekstralidze.
  • 2013: 9. miejsce w Ekstralidze. Spadek do I ligi.
  • 2014: 5. miejsce w I lidze.
  • 2015: 4. miejsce w I lidze.
  • 2016: 8. miejsce w I lidze.
  • 2017: 8. miejsce w I lidze. Spadek do II ligi.
  • 2018: 6. miejsce w II lidze.
  • 2019: 1. miejsce w II lidze. Awans do I ligi.

Derby PomorzaEdytuj

Osobny artykuł: Derby Pomorza (żużel).

Derby Pomorza to spotkania ligowe Polonii Bydgoszcz i Apatora Toruń. Dotychczas rozegrano 84 pojedynki derbowe, podczas których Polonia odniosła 34 zwycięstwa nad torunianami, zespół Apatora 48 razy pokonał bydgoszczan, a dwa spotkania zakończyły się remisem. Poza ligowymi potyczkami rozegrano także 4 spotkania w barażach o wejście do I ligi. Spotkania te odbyły się w 1973 i 1975. Bilans tych meczów to 2 zwycięstwa Stali Toruń i 2 Polonii Bydgoszcz.

OsiągnięciaEdytuj

Trofea krajoweEdytuj

Poniższe zestawienia obejmują osiągnięcia klubu oraz indywidualne osiągnięcia zawodników reprezentujących klub.

Mistrzostwa PolskiEdytuj

Rozgrywki Złote medale Srebrne medale Brązowe medale Razem
Suma Lata Suma Lata Suma Lata
Drużynowe mistrzostwa Polski 7 1955, 1971, 1992, 1997, 1998, 2000, 2002 7 1951, 1953, 1972, 1986, 1987, 1993, 2005 11 1956, 1957, 1960, 1961, 1964, 1988, 1990, 1995, 2001, 2003, 2006 25
Młodzieżowe drużynowe mistrzostwa Polski 2 1989, 2011 3 1986, 1988, 1992 3 1978, 1987, 2002 8
Indywidualne mistrzostwa Polski 8 1992, 1993, 1994, 1995, 1998, 1999, 2001, 2002 5 1953, 1985, 1998, 1999, 2003 6 1951, 1955, 1972, 1990, 1997, 2012 19
Młodzieżowe indywidualne mistrzostwa Polski 9 1970, 1976, 1977, 1978, 1986, 1990, 1991, 1992, 2014 1 1987 3 1969, 1976, 1988 13
Mistrzostwa Polski par klubowych 11 1974, 1990, 1991, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1999, 2000, 2002 6 1979, 1992, 1998, 2001, 2005, 2006 2 2010, 2019 19
Młodzieżowe mistrzostwa Polski par klubowych 1 1980 5 1985, 1986, 1987, 2006, 2012 2 1988, 2001 8
Łączny dorobek medalowy: 38 27 27 92

PozostałeEdytuj

Rozgrywki Złote medale Srebrne medale Brązowe medale Razem
Suma Lata Suma Lata Suma Lata
Złoty Kask 10 1981, 1992, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 2000, 2001, 2002 4 1967, 1972, 1996, 2002 2 2002, 2006 16
Srebrny Kask 6 1984, 1986, 1987, 1990, 1992, 2007 2 1968, 1988 6 1966, 1984, 1985, 1987, 1988, 2014 14
Brązowy Kask 2 1984, 2002 5 1985, 1988, 1995, 1996, 2000 4 1991, 1999, 2005, 2006 11
Indywidualny Puchar Polski 2 1987, 1988 2
Puchar Polskiego Związku Motorowego 1 1962 3 1970, 1972, 1973 4
Młodzieżowy Puchar Polskiego Związku Motorowego 1 1976 2 1975, 1977 3
Liga Juniorów 1 2010 1
Indywidualne mistrzostwa Ligi Juniorów 1 2013 1 2012 2
Łączny dorobek medalowy: 19 16 18 53

Trofea międzynarodoweEdytuj

Poniższe zestawienia obejmują osiągnięcia klubu oraz indywidualne osiągnięcia zawodników krajowych na arenie międzynarodowej, a także w barwach reprezentacji Polski.

Mistrzostwa świata i EuropyEdytuj

Rozgrywki Złote medale Srebrne medale Brązowe medale Razem
Suma Lata Suma Lata Suma Lata
Drużynowe mistrzostwa świata 4 1961, 1969, 1996, 2005 3 1994, 1997, 2001 5 1962, 1968, 1970, 1971, 1972 12
Drużynowe mistrzostwa świata juniorów 3 2005, 2006, 2007 1 2010 4
Indywidualne mistrzostwa świata 1 1999 3 1997, 1998, 2001 4
Indywidualne mistrzostwa Europy 1 2011 1
Łączny dorobek medalowy: 7 5 9 21

PozostałeEdytuj

Rozgrywki Złote medale Srebrne medale Brązowe medale Razem
Suma Lata Suma Lata Suma Lata
Klubowy Puchar Europy 3 1998, 1999, 2001 3
Indywidualny Puchar Mistrzów 1 1993 1
Łączny dorobek medalowy: 4 4

ZawodnicyEdytuj

Kadra drużynyEdytuj

Stan na 15 listopada 2019

Stat. Żużlowiec
J   Nikodem Bartoch
S   David Bellego
S   Dimitri Bergé
J   Mateusz Błażykowski
S   Kamil Brzozowski (kapitan)
S   Josh Grajczonek
Stat. Żużlowiec
S   Kai Huckenbeck
J   Mateusz Jagła
S   Andreas Lyager
J   Brayden McGuinness
J   Tomasz Orwat

UwagiEdytuj

  1. W 1991 roku bydgoszczanie wystawili w rozgrywkach także drugi zespół, który zajął 7. miejsce w II lidze.

PrzypisyEdytuj