Polonia Sosnowiec

Polonia Sosnowiec – wielosekcyjny klub sportowy z Sosnowca, funkcjonujący w latach 1936–1999.

Polonia Sosnowiec
Pełna nazwa

Klub Sportowy Polonia Sosnowiec

Data założenia

1936

Data rozwiązania

1999

Państwo

 Polska

HistoriaEdytuj

Powstanie klubu jest ściśle związane z walcownią „Hr. Renard” w Sosnowcu. W 1910 roku pracownicy fabryki rozpoczęli rozgrywanie towarzyskich meczów piłkarskich. Przed wybuchem I wojny światowej utworzono przy fabryce klub piłkarski „Orion”, którego działalność wznowiono po zakończeniu wojny. Wówczas to rozgrywano mecze w klasie C, a także sparingi z tzw. „dzikimi” klubami. W 1921 roku dokonano zmiany nazwy klubu na KS Postęp. W połowie lat 20. klub doświadczył poważnych problemów finansowych, w związku z czym odeszli od niego czołowi gracze. W roku 1928 dokonano kolejnej zmiany nazwy, na TS Rozwój. Ta drużyna występowała w klasie C i B. W 1932 roku Rozwój wygrał z Policyjnym KS Sosnowiec baraż o klasę A, jednak PKS złożył odwołanie do PZPN, w efekcie czego orzeczono walkower na korzyść rywala. Następnie, w związku z wielkim kryzysem, Rozwój Sosnowiec zawiesił działalność[1].

W 1936 roku fabryka „Hr. Renard” powołała Towarzystwo Sportowe „Walcownia Hr.Renard”. Prezesem klubu został Karol Zarębski. Urząd Wojewódzki w Kielcach zarejestrował stowarzyszenie 19 listopada 1936 roku. Na początku działalności klub liczył 160 członków. Budżet pochodził m.in. z zabaw tanecznych organizowanych przez zarząd. Po sprzeciwie PZPN, związanym z zakazem używania nazw zakładów pracy w nazwach klubów, w sierpniu 1937 roku zmieniono nazwę klubu na Towarzystwo Sportowe „Polonia”. W sezonie 1937/1938 drużyna zajęła drugie miejsce w klasie C. Wskutek reorganizacji rozgrywek na sezon 1938/1939 Polonia została przydzielona do klasy B. W tym okresie zbudowano stadion z boiskiem i bieżnią, zmodernizowano infrastrukturę i utworzono drużynę juniorów. W marcu 1939 roku nowym prezesem został Andrzej Cerene. W 1939 roku Polonia awansowała do klasy A. Przed wybuchem II wojny światowej na tym szczeblu zawodnicy rozegrali jedno spotkanie, wygrane 6:1 z Solvayem Grodziec[2].

Klub nie funkcjonował w okresie II wojny światowej. Na początku 1945 roku klub został reaktywowany, a w marcu tegoż roku został podporządkowany Związkowi Walki Młodych i zmienił nazwę na Walka Młodych. W lipcu ponownie opieką klub objęła Walcownia Żelaza i Rur „Renard” (później Huta Cedler) i zmieniono nazwę na Robotniczy KS Polonia[3]. Do 1959 roku używano jeszcze takich nazw, jak Związkowy KS Metalowców Polonia, Zrzeszenie Sportowe Stal oraz Związkowy KS Stal-Polonia. 25 stycznia 1959 roku powrócono do nazwy „Polonia”. W 1962 roku piłkarze pod wodzą Józefa Machnika i Zygfryda Wilczaka awansowali do III ligi po pokonaniu w barażach Brynicy Czeladź; zawodnikami Polonii byli wówczas m.in. Jerzy Patoła, Sławomir Wodniczko i Włodzimierz Partyka[4]. W sezonie 1962/1963 Polonia zajęła dziewiąte miejsce w lidze, a sezon 1963/1964 zakończyła na piątym miejscu[5]. Ponadto w sezonie 1963/1964 klub wystąpił na szczeblu centralnym Pucharu Polski, odpadając w pierwszej rundzie po porażce 1:6 ze Starem Starachowice[6]. W sezonie 1964/1965 sosnowiczanie zajęli w lidze trzynaste miejsce i spadli do klasy A[5].

W latach 70. zmodernizowano boisko, m.in. poprzez dodanie ławek dla kibiców[7]. W 1990 roku ze sponsorowania klubu wycofała się Huta Cedler. W 1999 roku klub zakończył działalność[4].

W klubie funkcjonowała także sekcja tenisa stołowego, siatkówki[7], a od 1967 – również sekcja judo, przejęta siedem lat później przez klub Kombinatu Budownictwa Ogólnego „Budowlani”[8].

PrzypisyEdytuj

  1. Mirosław Ponczek, Z międzywojennych dziejów klubu sportowego "Hr. Renard" w Sosnowcu, „Prace Naukowe. Kultura Fizyczna”, 3, 2000, s. 29-32.
  2. Mirosław Ponczek, Z międzywojennych dziejów klubu sportowego "Hr. Renard" w Sosnowcu, „Prace Naukowe. Kultura Fizyczna”, 3, 2000, s. 32-35.
  3. Tomasz Dubrawski, Rozwój piłki nożnej w Sosnowcu w latach 1945–2000 na tle przemian politycznych, społecznych i gospodarczych, [w:] Z dziejów kultury fizycznej w Zagłębiu Dąbrowskim i regionach ościennych, Sosnowiec – Katowice – Dąbrowa Górnicza 2010, s. 137, ISBN 978-83-60116-33-3.
  4. a b Polonia Sosnowiec – Zapomniane dziecko Walcowni, Kurier Miejski, 3 marca 2016 [dostęp 2022-05-08].
  5. a b Dobromir Kotnis, Warta Zawiercie: Historia w statystyce, KP Warta Zawiercie [dostęp 2022-05-08].
  6. Paweł Mogielnicki, Poland – Full Cup History, RSSSF, 23 kwietnia 2002 [dostęp 2022-01-08].
  7. a b Tomasz Szymczyk, Sosnowiec: Co się stało z boiskiem Polonii? Zostały wspomnienia, Sosnowiec Nasze Miasto, 26 lipca 2011 [dostęp 2022-05-08].
  8. Historia klubu, KS Budowlani Sosnowiec [dostęp 2022-05-08].