Otwórz menu główne

„Polska Żyje” – czasopismo konspiracyjne wydawane przez organizację Komenda Obrońców Polski, a następnie przez Polską Armię Ludową. Ukazywało się w latach 1939-1944.

Polska Żyje
Biuletyn KOP - Polska Żyje.jpg
Częstotliwość tygodnik
Państwo  Polska
Wydawca Komenda Obrońców Polski
Organ Komenda Obrońców Polski
Rodzaj czasopisma propagandowa, konspiracyjna
Pierwsze wydanie 1939
Ostatnie wydanie 1944
Redaktor naczelny Jerzy Hulewicz
Średni nakład 6000-30000 egz.

"Polska żyje” było drugim, po „Monitorze Informacyjnym ZPN”, pismem konspiracyjnym, jakie ukazało się w Warszawie pod okupacją niemiecką – pierwszy numer nosił datę 10 października 1939 r. Był drukowany, a wydano go w nakładzie 6 tys. egzemplarzy. W połowie 1940 roku pismo osiągnęło nakład 30 tys. egzemplarzy. Ukazywało się do sierpnia 1944 r., początkowo z częstotliwością 7 numerów w miesiącu, potem jako tygodnik.

Redaktorzy naczelni:

Początkowo Witold Hulewicz, szef Wydziału Propagandy Komendy Głównej Komendy Obrońców Polski, odpowiadał także za skład, druk i kolportaż. Z redakcją związani byli również: Zofia Kossak-Szczucka, Adam Próchniak, prof. dr Wacław Borowy, płk. Adam Remigiusz Grocholski, Lucjan Kołaciński, Apolonia Chrostowska, Grażyna Chrostowska (kolporterka), Stanisław Majewski (redaktor i kierownik drukarni).

Pismo, jako jedno z pierwszych, podjęło temat propagowania właściwych i piętnowania niewłaściwych wzorców zachowań w okupacyjnej rzeczywistości. Już w styczniu 1940 ukazał się na jego łamach artykuł Tym, którzy nie wiedzą, w którym wezwano do bojkotu oficjalnych kin, prasy i przedstawień teatralnych. Dekalog patriotyczno-obywatelski wydrukowano w nim w tym samym mniej więcej czasie, co podobny artykuł w „Biuletynie Informacyjnym” – w maju 1940 r. Były to pierwsze wzorce tego typu – w latach późniejszych opracowywały i popularyzowały podobne różne środowiska konspiracyjne (dużą wagę przywiązywał do nich BiP Armii Krajowej).

Na łamach „Polska Żyje” ukazywały się także wiersze – między innymi poetów emigracyjnych: Kazimierza Wierzyńskiego, Antoniego Słonimskiego, Andrzeja Nowickiego. Na łamach pisma miał na przykład miejsce krajowy pierwodruk słynnego Alarmu Antoniego Słonimskiego. Część z publikowanych tu utworów znalazła się później w wydanej w 1941 r. Antologii poezji współczesnej – pierwszej antologii poetyckiej wydanej w czasie okupacji.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj