Pomorzanin Toruń (hokej na lodzie)

Ten artykuł dotyczy sekcji hokeja na lodzie. Zobacz też: inne sekcje klubu.

Pomorzanin Toruń – istniejąca w latach 1935-1988 sekcja hokeja na lodzie wielosekcyjnego Klubu Sportowego Pomorzanin Toruń.

KS Pomorzanin Toruń
Ilustracja
Pełna nazwa Klub Sportowy Pomorzanin Toruń
Przydomek Kolejorz, Pomorek
Barwy biało-czerwono-niebieskie
Data założenia 1935
Data rozwiązania 1988
Lodowisko Tor-Tor, Toruń
Kit left arm icehockey red 3borders.png
Kit body redshoulders.png
Kit right arm icehockey red 3borders.png
Stroje
domowe
Kit body whiteshoulders.png
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Klub założono jako ognisko Kolejowego Przysposobienia Wojskowego w 1930. W 1935 zostało połączone z drugim ogniskiem KPW (związanym z przeniesioną z Gdańska Dyrekcją Okręgowej Kolei Państwowej) w „Klub Sportowy Kolejowego Przysposobienia Wojskowego Pomorzanin Toruń”.

Po przerwie spowodowanej II wojną światową został reaktywowany w 1945 jako „Kolejowy Klub Sportowy Pomorzanin”.

W 1972 klub zmienił nazwę na „Międzyzakładowy Związkowy Klub Sportowy Pomorzanin”, a w 1978 na „Międzynarodowy Włókienniczy Klub Sportowy Pomorzanin”.

Od 1981 funkcjonował jako „Klub Sportowy Pomorzanin”.

Rozgrywki ligoweEdytuj

 
KPW Pomorzanin Toruń na meczu z Union-Touring Łódź w 1938

W okresie przedwojennym hokeiści Pomorzanina nie odgrywali znaczącej roli w rozgrywkach ogólnopolskich, nawet pomimo tego, że w chwili rozpadu sekcji hokejowej Gryf Toruń, większość jej zawodników zasiliła zespół Pomorzanina. Pozwoliło to zaledwie na zdobycie w sezonie 1937/38 wicemistrzostwa Pomorza, a w sezonie 1938/39 mistrzostwa Pomorza.

Po powojennej reaktywacji, już w grudniu 1946 Pomorzanin zdobył mistrzostwo Pomorza (wygrywając wszystkie cztery mecze: dwa z Brda Bydgoszcz 9-0 12-1 i dwa z Partyzant Bydgoszcz 3-2 4-0), a w stosunkowo krótkim czasie udało się skompletować drużynę na miarę brązowego medalu mistrzostw Polski, który zespół zdobył w roku 1950.

W powojennym sezonach początkowo drużyna funkcjonowała jako Pomorzanin. Następnie, w związku zmianą nomenklatury w ramach zrzeszeń sportowych w latach około 1949-1955 zespół działała jako Kolejarz Toruń, po czym przywrócono oryginalną nazwę klubu.

W tym okresie drużyna rozgrywała swoje mecze na nieistniejącym już boisko-lodowisku „Pod Grzybem”. W 1960 wybudowanie sztucznego lodowiska „Tor-tor” przyczyniło się do sukcesów hokeistów: zdobycia dwóch brązowych (1967, 1969) oraz srebrnego medalu mistrzostw Polski (1968).

  • 1960/1961 - I liga: 2 w grupie północnej, 4 w turnieju finałowym
  • 1961/1962 - I liga: 5 (I liga)
  • 1962/1963 - I liga: 5 (I liga)
  • 1963/1964 - I liga: 8 (spadek)
  • 1964/1965 - II liga: 1 w grupie Północ (awans)
  • 1965/1966 - I liga: 3 po fazie ligowej - 4 w turnieju finałowym
  • 1966/1967 - I liga: 3 po fazie ligowej - 3 w fazie finałowej
  • 1967/1968 - I liga: 4 po fazie ligowej - 2 w fazie finałowej
  • 1968/1969 - I liga: 3 po fazie ligowej, 3 w fazie finałowej

W kolejnych sezonach drużyna toruńska nie osiągnęła sukcesów, a zajmowane w kolejnych latach niskie (7-8) miejsca w I lidze doprowadziły w końcu w 1975 roku do spadku Pomorzanina do II ligi. Co prawda, w kolejnym sezonie udało się awansować, ale niestety tylko na rok. Po kolejnym spadku przyszło grać w II lidze aż do roku 1988.

  • 1969/1970 - I liga: 8
  • 1970/1971 - I liga: 8
  • 1971/1972 - I liga: 8
  • 1972/1973 - I liga: 7
  • 1973/1974 - I liga: 7
  • 1974/1975 - I liga: 7 (spadek)
  • 1975/1976 - II liga: 2 w grupie Północnej, 2 w eliminacjach do I ligi (awans)
  • 1976/1977 - I liga: 12 (spadek)
  • 1977/1978 - II liga: 2 w grupie Północnej
  • 1978/1979 - II liga: 8 w grupie Północnej
  • 1979/1980 - II liga: 5
  • 1980/1981 - II liga: 5
  • 1981/1982 - II liga: 2 w grupie Północnej, 2 w eliminacjach do I ligi, porażka w barażu z Cracovią (4:8, 5:10)
  • 1982/1983 - II liga: 2 w grupie Północnej, 2 w eliminacjach do I ligi
  • 1983/1984 - II liga: ? w grupie Północnej, 4 w eliminacjach do I ligi
  • 1984/1985 - II liga: 12
  • 1985/1986 - II liga: 2 w grupie Północnej, półfinał eliminacji do I ligi
  • 1986/1987 - II liga: 2 w grupie Centralnej, półfinał eliminacji do I ligi
  • 1987/1988 - II liga: 1 (awans)

W czasie powrotu do najwyższej klasy rozgrywkowej sekcja hokeja w Pomorzaninie została ostatecznie rozwiązana. Dalszą działalność oraz szkolenie sportowe przejął nowy toruński klub - Towimor Toruń, który ulegał kolejnym przekształceniom, a od 2010 funkcjonuje Hokejowa Spółka Akcyjna.

SukcesyEdytuj

Seniorzy

Juniorzy

  •   Złoty medal mistrzostw Polski juniorów: 1957
  •   Srebrny medal mistrzostw Polski juniorów: 1954, 1955, 1958, 1965, 1971
  •   Brązowy medal mistrzostw Polski juniorów: 1959, 1961, 1968, 1972

SzkoleniowcyEdytuj

Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy hokeistów KS Toruń.

ZawodnicyEdytuj

Z tym tematem związana jest kategoria: Hokeiści Pomorzanina Toruń.

W barwach klubu Pomorzanina hokeiści osiągali sukcesy indywidualne w I lidze:

  • 1965/1966 - najskuteczniejszy zawodnik sezonu: Józef Stefaniak (63 pkt. za 43 gole i 20 asyst)
  • 1968/1969 - najskuteczniejszy zawodnik sezonu: Józef Stefaniak (46 pkt. za 35 goli i 11 asyst)
  • 1969/1970 - król strzelców i najskuteczniejszy zawodnik sezonu: Waldemar Załadas (56 pkt. za 46 goli i 10 asyst)
  • 1971/1972 - najskuteczniejszy zawodnik sezonu: Bogdan Wawrzyński (67 pkt. za 28 goli i 39 asyst)

Z siedmiu sportowców jacy reprezentowali klub na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich, czterech było hokeistami:

PrzypisyEdytuj

  1. Cracovia mistrzem hokejowym Polski. Przegląd Sportowy, 28.01.1946.
  2. Późniejsze mistrzostwa nie zostały dokończone ze względu na kolizję terminów z Igrzyskami Olimpijskimi.