Porohy Dniepru

Porohy Dniepru (ukr. пороги) – poprzeczne progi skalne, zbudowane z wychodni granitów i gnejsów krystalicznej tarczy ukraińskiej, przegradzające koryto Dniepru pomiędzy miastami Dniepr i Zaporoże (a dokładniej pomiędzy Łocmańską Kamianką a Kiczkasem) na odcinku około 70 km.

Poroh Kudak na Dnieprze w 1911 r.
Mapa porohów na Dnieprze
Mapa z 1772 r.

Wyróżniano ponad 30 porohów, największe to:

  • Kudak (Kudacki - koło zamku Kudak)
  • Jacki
  • Suriky (Surski)
  • Łuchań (Łochański, w XVII wieku Łahanny lub Chański)
  • Strzelczy (z wyspą Strzelczą)
  • Dzwoniec (Zwoniecki)
  • Kniahiniński
  • Techniński
  • Nienasytec (Rewucznyj, Did)[1]
  • Woronowa Zapora
  • Wołnickij (Wolniow)
  • Budyło (Budziłowski)
  • Tawalszański
  • Łyszny
  • Wilnyj (Wolny)

Oprócz tego koryto Dniepru przegradzało 7 tzw. zabor. Zabory były również grzędami skalnymi, jednak odróżniały się od porohów tym, że nie przegradzały całkowicie koryta rzeki, pozostawiając szerokie kanały, i nie utrudniały żeglugi. Zabory te to: Monastyrska, Striłecka, Tjahińska, Woroniacza, Krywa, Skubowa.

Wszystkie porohy i zabory zostały zalane w 1932 roku przez Zbiornik Dnieprzański Dnieprowskiej Elektrowni Wodnej.

Od nazwy porohów pochodzi historyczna i geograficzna nazwa Zaporoże, czyli kraj "za porohami".

PrzypisyEdytuj

  1. Nienasyciec, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 101.

Linki zewnętrzneEdytuj

Zobacz teżEdytuj