Port lotniczy Seul-Inczon

port lotniczy w Korei Południowej
(Przekierowano z Port lotniczy Seul-Incheon)

Port lotniczy Seul-Inczon (ang.: Incheon International Airport, kor.: 인천국제공항, kod IATA: ICN, kod ICAO: RKSI) – główne międzynarodowe lotnisko Korei Południowej, położone na wyspie opodal miasta Inczon, 52 km na zachód od Seulu. Jest największym portem lotniczym kraju i jednym z najruchliwszych portów przesiadkowych Azji. W 2005 obsłużył około 30 mln pasażerów.

Incheon International Airport
인천국제공항
Port lotniczy Seul-Inczon
Ilustracja
Widok z powietrza na port lotniczy Inczon
Państwo  Korea Południowa
Miejscowość Inczon
Typ cywilne
Kod IATA ICN
Kod ICAO RKSI
Wysokość 7 m n.p.m.
Statystyki ruchu (2019)[1]
Liczba pasażerów 71 195 516
Cargo 2 764 369 t
Liczba operacji 404 104
Drogi startowe
Kierunek 15R/33L: asfaltobeton, 3750 × 60 m
Kierunek 15L/33R: asfaltobeton, 3750 × 60 m
Kierunek 16/34: asfaltobeton, 4000 × 60 m
Położenie na mapie Korei Południowej
Mapa lokalizacyjna Korei Południowej
ICN
ICN
Ziemia37°27′48″N 126°26′24″E/37,463333 126,440000
Strona internetowa

Port lotniczy Inczon przejął rolę międzynarodowego portu Korei Południowej od portu lotniczego Seul-Gimpo, z którym jest połączony specjalnie wybudowaną autostradą. Natomiast port lotniczy Gimpo obecnie pełni głównie rolę lotniska krajowego, ale posiada również międzynarodowe połączenia z portem lotniczym Tokio-Haneda w Japonii i kilkoma innymi miastami w Azji Wschodniej.

Seul-Inczon posiada pole golfowe, spa, prywatne pokoje do spania, lodowisko, kasyno, ogrody (zadaszone), oraz Muzeum Kultury Korei.

CharakterystykaEdytuj

Port lotniczy Seul-Inczon znajduje się na zachód od Inczon, na wyspie Yeongjong-Yongyu na zachodnim wybrzeżu. W przeszłości istniały dwie odrębne wyspy Yeongjong i Yongyu, ale zostały połączone. Obie wyspy były częścią miasta Inczon.

Jest połączony z lądem przez Incheon International Airport Expressway (Autostrada 130), z którym jej częścią jest most Yeongjong. Autostrada również łączy Port lotniczy Seul-Gimpo, który obsługuje połączenia krajowe. Lotnisko jest obsługiwane przez często kursujące autobusy ze wszystkich części Korei Południowej, jak również przez tradycyjne usługi promowe pomiędzy Yeongjong oraz Inch'ŏn. Limuzyny z lotniska są dostępne przez całą dobę do Seulu i Inch'ŏn.

Port lotniczy Seul-Inczon jest połączony koleją z Portem lotniczym Seul-Gimpo oraz metrem liniami 5 i 9, które zostały otwarte 23 marca 2007. i rozbudowane w grudniu 2010 r. łącząc lotnisko z liniami 2, 4 i 6.

Port lotniczy otrzymał nagrodę Best in Service Award in Class na 1. Międzynarodowej Konferencji na temat jakość produktów i usług lotnisk przez IATA i Airports Council International (ACI), i został sklasyfikowany na miejscu drugim w rankingu Najlepsze lotniska na świecie, za Portem lotniczym Hongkong, a przed Portem lotniczym Singapur-Changi[2].

Terminal na lotnisku ma 74 bramek, 44 w terminalu głównym i 30 w Pirsie A.

HistoriaEdytuj

 
Położenie lotniska

Po Igrzyskach Olimpijskich w Seulu w 1988 roku, międzynarodowy ruchu lotniczy do Korei wzrósł w niesamowitym tempie. Szczególnie w latach 90 XX wieku, okazało się, że Port lotniczy Gimpo nie nadąża za wzrostem ruchu lotniczego. W związku z tym, aby odciążyć Port lotniczy Gimpo, a także wybudować nowy port lotniczy, który może stać się centrum ruchu lotniczego w regionie, budowę lotniska rozpoczęto w listopadzie 1992 roku. Lotnisko zostało zbudowane na sztucznie utworzonym terenie między wyspami Yeongjong i Yongyu. Budowa trwała osiem lat, a kolejne sześć miesięcy trwały testy. Port lotniczy został oficjalnie otwarty w marcu 2001 roku.

Po pierwszy otwarciu lotnisko, było wiele problemów, większość z nich tyczyło się systemów obsługi bagażu. W rzeczywistości problem ten został odkryty w fazie testów, ale nie został naprawiony. W rezultacie, przez miesiąc po otwarciu lotniska, system miał być operowany w trybie półautomatycznym. Niemniej jednak, większość problemów zostało rozwiązanych w ciągu miesiąca, a lotnisko działało już normalnie.

Po atakach z 11 września 2001, system bezpieczeństwa portu lotniczego został zmodernizowany, jak również wyposażenie medyczne w związku z różnymi epidemiami występującymi w krajach sąsiednich.

Na początku 2002, okazało się, że lotnisko będzie przepełnione w roku 2006. W rezultacie w lutym 2002 r, została rozpoczęta budowa drugiego etapu. Pierwotnie budowa miała się zakończyć do grudnia 2008. Jednak ze względu na Igrzyska Olimpijskie w Pekinie w 2008 r., harmonogram budowy został zmodyfikowany w celu umożliwienia ukończenia budowy w lipcu 2008 roku.

W dalszej rozbudowie, Inch'ŏn i główna koreańsa firma logistyczna (spółka zależna od Korean Air) Hanjin Corporation podpisały umowę 10 stycznia 2008 r. dotyczącą zbudowania dziewięciopiętrowego szpitala w pobliżu lotniska. Po zakończeniu budowy w 2011, Yeongjong Medical Centre ma służyć okolicznym mieszkańcom i 30 000 krajowych i zagranicznych turystów, którzy przybywają na leczenie do Korei[3].

Etapy budowyEdytuj

Faza pierwszaEdytuj

W fazie 1, port lotniczy miał pojemność 30 milionów pasażerów rocznie i 1,7 miliona ton towarów rocznie. W tej fazie wybudowano terminal pasażerski o powierzchni użytkowej 496 000 metrów kwadratowych, dwa równoległe pasy startowe, wieżę kontrolną, budynek administracyjny, centrum transportu, i zintegrowanego centrum operacji, trzy terminale cargo, międzynarodowe centrum biznesowe, oraz budynek rządowy.

 
Nowy budynek satelitarny w trakcie budowy

Faza drugaEdytuj

Faza 2 budowy rozpoczęła się w 2002 r. została zakończona 20 czerwca 2008 roku. W tej fazie budowy, wybudowano trzeci pas startowy o długości 4000 metrów oraz 13-hektarowy teren terminalu cargo. Wybudowano tunel o długości 870 metrów (2850 stóp) oraz pociąg wahadłowy pomiędzy terminalami[4].

Po zakończeniu, port lotniczy ma roczną zdolność 410 000 operacji 44 mln pasażerów, a prawie 4,5 miliona ton ładunków.

Faza trzeciaEdytuj

Rząd Korei Południowej zainwestował w rozbudowę która rozpoczęła się w 2011 roku około 4 miliardów wonów. Prace zakończono w 2017 r. Dodano drugi terminal pasażerski w północnej części lotniska i rozbudowano obecny terminal cargo. Terminale są połączone ze sobą poprzez podziemną kolejkę. Obecnie port lotniczy jest w stanie obsłużyć 62 mln pasażerów i 5,8 mln ton ładunków rocznie. Plany obejmują również dodanie hangarów do samolotów i rozszerzenie linii kolejowej do centrum Seulu[5].

Faza czwartaEdytuj

Szacuje się, że ostateczna rozbudowa lotniska zakończy się w 2020. Po zakończeniu, lotniska będzie miało dwa terminale pasażerskie, cztery satelitarne pirsy, 128 bramek i pięć pasów równoległych (jeden wyłącznie dla lotów towarowych). Będzie w stanie obsłużyć 100 mln pasażerów oraz 7 mln ton ładunków rocznie. Lotnisko ma się przekształcić w jeden z dziesięciu najbardziej ruchliwych lotniska na świecie do roku 2020.

Linie lotnicze i połączeniaEdytuj

Terminal 1 – GłównyEdytuj

Terminal 1 – AEdytuj

Terminal 2Edytuj

  • Aerofłot (Moskwa-Szeremietiewo)
  • Aeromexico (Meksyk)
  • Air France (Paryż-Charles de Gaulle)
  • Alitalia (Rzym-Fiumicino)
  • China Airlines (Tajpej-Taoyuan, Kaoszung)
  • Czech Airlines (Praga)
  • Delta Air Lines (Atlanta, Detroit, Minneapolis-Saint Paul, Seattle)
  • Garuda Indonesia (Denpasar/Bali, Dżakarta)
  • KLM (Amsterdam)
  • Korean Air (Amsterdam, Aomori, Atlanta, Auckland, Bangkok, Barcelona, Pekin, Boston, Brisbane, Budapeszt (od 23 maja 2020), Busan, Cebu, Changsha, Chiang Mai, Chicago, Clark, Kolombo, Daegu, Dalian, Dallas/Fort Worth, Da Lat, Da Nang, Delhi, Denpasar/Bali, Dubaj, Frankfurt , Fukuoka, Guam, Guangzhou, Hangzhou, Hanoi, Hefei, Ho Chi Minh, Hongkong, Honolulu, Huangshan, Stambuł, Dżakarta, Jinan, Katmandu, Koror, Kuala Lumpur, Kunming, Las Vegas, Londyn – Heathrow, Los Angeles, Madryt, Male, Manila, Mediolan – Malpensa, Moskwa – Szeremietiewo, Mudanjiang, Mumbaj, Nagoya–Centrair, Naha, Nanjing, Nowy Jork, Nha Trang, Niigata, Okayama, Osaka – Kansai, Paryż, Phnom Penh, Phuket, Praga, Qingdao, Rzym–Fiumicino, San Francisco, Sapporo – Chitose, Seattle / Tacoma, Szanghaj, Shenyang, Shenzhen, Singapur, Sydney, Tajpej – Taoyuan, Taszkient, Tel Awiw, Tianjin, Tokio– Haneda, Tokio – Narita, Toronto, Ulaanbaatar, Vancouver, Wiedeń, Władywostok, Waszyngton–Dulles, Weihai, Wuhan, Xiamen, Xi'an, Yangon, Yanji, Zagrzeb, Zhangjiajie, Zhengzhou, Zurych, Sezonowe: Irkuck, Kagoshima, Komatsu, Phu Quoc, Petersburg, Siem Reap, Urumczi)
  • Mandarin Airlines (Kaoszung)
  • Xiamen Airlines (Xiamen)

CargoEdytuj

TransportEdytuj

KolejEdytuj

Stacja kolejowa pociągu AREX znajduje się w Centrum Transportowym obok głównego budynku terminalu i umożliwia szybkie połączenie z lotniskiem Gimpo i Seulem. Pociągi AREX mogą się rozpędzać do 120 km/h, prawie dwa razy szybciej niż zwykły pociąg metra. Pasażerowie mają do wyboru szybkie połączenia zatrzymujące się tylko w Inch'ŏn i w Seulu, które trwa 43 minut, ale kursują one tylko co pół godziny lub zatrzymujące się na wszystkich stacjach, z nieco dłuższy czas przejazdu 53 minut, ale kursujące częściej, co sześć minut. Wiele stacji wzdłuż linii AREX połączonych jest ze stacjami metra.

SamochodemEdytuj

Lotnisko prowadzi krótko terminowy parking dla 4000 samochodów i długoterminowy parking dla 6000 samochodów. Wahadłowe połączenia łączy długoterminowy parking z terminalem pasażerskim oraz terminalem cargo. Wynajem samochodów znajduje się w pobliżu parkingów długoterminowych. Połączenie na ląd jest możliwe przez Most Yeongjong i autostradę.

TaksówkiEdytuj

Taksówki są dostępne w trzech różnych kolorach: biały (srebrny lub żółty, pomarańczowy), czarny i pomarańczowy. Taksówki zwykłe (일반 택시; ilban taeksi) są w kolorze białym lub żółtym z kolorowym, plastikowym elementem na dachu samochodu. Taksówki Deluxe (모범 택시; mobeom taeksi) są w kolorze czarnym ze złotem akcentem/paskiem i są droższe niż zwykłe taksówki. Dostępne są także Taksówki międzynarodowe (국제 택시; gukjae taxi), który ma zwrot „Taxis International”, napisane na stronie. Taksówki International są rzadkie w Seulu. Są koloru pomarańczowego, w wersji zwykłej. Międzynarodowe taksówki posiadają kierowców mówiących po angielsku, japońsku i chińsku. Informacje i rezerwację można znaleźć na http://www.intltaxi.co.kr/.

PromEdytuj

Prom łączy wyspę Yeongjong-do z lądem. Jednakże stacja znajduje się w znacznej odległości od lotniska i alternatywnych środków transportu, należy szukać go po przybyciu na wyspę, aby móc dostać się na lotnisko.

PrzypisyEdytuj