Powierzchnia zorientowana

Powierzchnia zorientowanapowierzchnia z przypisaną orientacją.

Na ogół powierzchnia ma dwie „strony”, z których jedną dowolnie przyjmuje się za dodatnią, a drugą za ujemną. W przypadku powierzchni zamkniętej, która nie przecina się sama z sobą i zawiera przy tym wewnątrz pewien obszar (np. powierzchnia kuli lub elipsoidy) kierunek zwykle przyjmuje się od wnętrza na zewnątrz, czyli wewnętrznej stronie przypisuje się wartość ujemną, a zewnętrznej dodatnią.

W sensie topologicznym powierzchnia zorientowana jest rodzajem rozmaitości zorientowanej.

Powierzchnie bez orientacjiEdytuj

Niektórym powierzchniom z definicji nie można przypisać orientacji, np. takim, które mają tylko jedną stronę (wstęga Möbiusa, butelka Kleina).

BibliografiaEdytuj

  • I.N. Bronsztejn, K.A. Siemiendiajew: Matematyka. Poradnik encyklopedyczny, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1997, wyd. XIV, ​ISBN 83-01-11658-7