Powrót żywych trupów

Powrót żywych trupów (ang. The Return of the Living Dead) – wyreżyserowany przez Dana O’Bannona amerykański horror filmowy z 1985 roku, kontynuujący wątek przedstawiony w Nocy żywych trupów George’a Romero (1968). Sam film O’Bannona również uznawany jest za jeden z najważniejszych tego gatunku, przez wzgląd na swój przewrotny czarny humor, slapstickową formę oraz ścieżkę dźwiękową charakteryzującą się utworami popularnych death- i punkrockowych kapel.

Powrót żywych trupów
The Return of the Living Dead
Gatunek

horror
czarna komedia

Data premiery

15 maja 1985 r.

Kraj produkcji

Stany Zjednoczone

Język

angielski

Czas trwania

91 minut

Reżyseria

Dan O’Bannon

Scenariusz

Dan O’Bannon

Muzyka

Matt Clifford

Zdjęcia

Jules Brenner

Produkcja

Tom Fox

Wytwórnia

Hemdale Film
Fox Films Ltd.
Cinema 84

Dystrybucja

Orion Pictures

Kontynuacja

Powrót żywych trupów II (1988)

Nagrody
1986: nominacja do nagrody Saturna w kategoriach najlepszy horror, najlepsza reżyseria (Dan O’Bannon), najlepsza charakteryzacja (William Munns) i najlepszy aktor (James Karen)

Quentin Tarantino uznaje Powrót żywych trupów za jeden ze swoich ulubionych horrorów komediowych[1].

ObsadaEdytuj

Opis fabułyEdytuj

Dwóch pracowników magazynu przypadkiem uwalnia z niegdyś znalezionej wojskowej beczki (z trupem w środku) trujący gaz, który zaraża ich samych i najbliższe otoczenie. Martwe ciała zaczynają ożywać. Wezwany właściciel magazynu spala ożywione ciała w krematorium pobliskiego domu pogrzebowego, gdzie pracuje jego przyjaciel. Tymczasem grupa młodzieży ucieka w przerażeniu z cmentarza, na którym urządzili sobie imprezę taneczną, gdy obserwują jak zwłoki wydostają się z grobów i zaczynają ich atakować. Znajdują schronienie tam, gdzie są zarażeni, czyli w domu pogrzebowym. Wszyscy barykadują się wewnątrz, gdyż ożywione trupy nacierają z niezwykłą szybkością i siłą. Okazuje się, że ich pożywieniem są ludzkie mózgi. Zaczyna się walka z czasem. Padający deszcz skroplił toksyczny gaz, a zwłoki powstają by zaspokoić swój głód.

PrzypisyEdytuj

  1. Robert Ziębiński (2009-10-31), „Weekend przed telewizorem – rekomendacje Newsweeka. [dostęp 2009-11-01]

Linki zewnętrzneEdytuj