Prawo mili

Prawo mili – stosowany w średniowieczu przywilej handlowy, zgodnie z którym na terenie o promieniu jednej mili[a] wokół miasta wszystkie znajdujące się tam targi, kramy, składy (np. sukna), jatki, piekarnie i karczmy[1] musiały być własnością miasta.

Przywileje takie nadawane bywały przez panujących książąt i bywały dla miast ważnym monopolem, wpływającym korzystnie na ich rozwój.

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. W średniowieczu w zależności od regionu dystans jednej mili różnił się w zależności od regionu i w różnym czasie, ale zawsze był znacznie dłuższy niż współczesna mila morska albo mila angielska; przykładowo mila polska miała ponad 7 kilometrów, a große Meile używana w Westfalii – nawet ponad 10 km. Mila wrocławska miała około 6,7 km.

PrzypisyEdytuj

  1. Halina Okólska: Wrocławski cech karczmarzy w okresie od 2. poł. XIII w. do końca XVIII w.. W: Piwo we Wrocławiu od średniowiecza po czasy współczesne. Wrocław: Muzeum Miejskie Wrocławia, 2002, s. 47. ISBN 83-917909-0-8.