Prefektura Kagawa

Prefektura Kagawa (jap. 香川県 Kagawa-ken)prefektura znajdująca się na wyspie Sikoku (Shikoku) w Japonii. Jej stolicą jest miasto Takamatsu[1].

Prefektura Kagawa
prefektura
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Japonia

Wyspa

Sikoku

Region

Sikoku

Siedziba

Takamatsu

Kod ISO 3166-2

JP-37

Gubernator

Keizō Hamada[1]

Powierzchnia

1877 km²[1]

Populacja (2018)
• liczba ludności


998 000[1]

• gęstość

532 os./km²

Kod pocztowy

760-8570

Adres urzędu:
Kagawa-ken, Takamatsu-shi, Ban-chō 4-1-10
Plan
Plan
Symbole japońskie
Drzewo

oliwka europejska

Kwiat

oliwka europejska

Ptak

hototogisu, kukułka mała (Cuculus poliocephalus)

Położenie na mapie
Położenie na mapie
Strona internetowa
Portal Japonia

GeografiaEdytuj

Prefektura Kagawa znajduje się w północno-wschodniej części wyspy Sikoku, na zachodzie graniczy z prefekturą Ehime, na południu z prefekturą Tokushima, od północy jest oblewana wodami Morza Wewnętrznego (Seto-naikai). Góry Sanuki przebiegają wzdłuż południowej granicy[1].

Kagawa jest obecnie powierzchniowo najmniejszą prefekturą w Japonii. Prefektura Osaka była najmniejszą prefekturą dopóki port lotniczy Kansai nie został odzyskany z oceanu na początku lat 90. XX wieku, powiększając swój obszar lądowy. Kagawa jest stosunkowo wąską prefekturą położoną pomiędzy górami wyspy Sikoku i morzem[1].

Z dniem 1 kwietnia 2014 roku 11% całkowitej powierzchni prefektury zostało oznaczone jako obszary chronione, a mianowicie Park Narodowy Seto Naikai oraz Ōtaki-Ōkawa Prefectural Natural Park[2].

MiastaEdytuj

Miasta prefektury Kagawa:

Miasteczka i wioskiEdytuj

Wyspa ShōdoEdytuj

Shōdo-shima to ciekawa, relatywnie duża wyspa (153,30 km²) na Morzu Wewnętrznym. Znana jest z:

  • położonej niedaleko portu Tonoshō, malowniczej, niewielkiej (dł. 500 m) mierzei o nazwie Angel Road, która pojawia się w czasie odpływu, łącząc trzy małe wysepki z Shōdo. Mówi się, że pary, które przechodzą nią, trzymając się za ręce, odnajdą wspólne szczęście. Niektórzy zapisują swoje życzenia związane z romansem na małych drewnianych tabliczkach (ema) i wieszają je na gałęzi drzewa, aby życzenia się spełniły[3];
  • produkcji sosu sojowego-przyprawy (shōyu) od 400 lat. Obecnie istnieje około tuzina fabryk usytuowanych pomiędzy portami Kusakabe i Sakate. Muzeum Sosu Sojowego Marukin (Marukin Soy Sauce Museum) zostało utworzone w 1987 roku z okazji 80. rocznicy powstania firmy Marukin Shoyu Co., Ltd. Budynek w stylu gasshō-zukuri (tradycyjny styl japońskiej architektury ze stromym dachem krytym strzechą) został uznany za materialną własność kultury zarejestrowaną w kraju. Można tam zapoznać się z procesem produkcji sosu sojowego, kadziami i narzędziami, które były używane od momentu założenia firmy[4].
  • gaju oliwnego, który stworzono w 1908 roku. Śródziemnomorski klimat wyspy sprawił, że jest to wyjątkowo dogodne miejsce do uprawy oliwek i jest ona czołowym producentem oliwek i oliwy. Stąd przydomek „Olive Island”. Na zboczu wzgórza znajduje się tam Shodoshima Olive Park (Shōdoshima Orību Kōen) z repliką greckiego wiatraka[5].
  • bydła czarnej rasy sanuki (wagyū) karmionego wytłoczynami z oliwek („olive sanuki wagyu”) od ponad 100 lat na wołowinę klasy premium.

Ogród RitsurinEdytuj

Ogród Ritsurin („gaj kasztanowy”)[a] w Takamatsu powstał pierwotnie ok. 400 lat temu z części ogrodu należącego do daimyō klanu Satō. W 1642 roku Yorishige Matsudaira (1622–1695) objął domenę Takamatsu i odziedziczył ogród. Klan Matsudaira był właścicielem ogrodu przez 228 lat do 1875 roku, gdy został otwarty dla publiczności jako ogród należący do prefektury. W 1953 roku ogród został oficjalnie uznany przez Krajową Agencję ds. Kultury jako Specjalne Miejsce Pięknego Krajobrazu[6][7].

Ogród obejmuje sześć stawów i trzynaście krajobrazowych wzgórz wraz z aranżacjami skalnymi i szeroką gamą roślin. Sezonowe kwiaty i tysiąc starannie utrzymanych sosen tworzą scenerię, która zmienia się wraz z porami roku. Obecnie rośnie około 1400 sosen, a około 1000 z nich jest starannie przycinanych i pielęgnowanych od ponad 300 lat. Ich wygląd przypomina drzewka bonsai[6].

Wioska ShikokuEdytuj

Shikoku Mura to skansen znajdujący się u podnóża góry Yashima. W parku na zboczu wzgórza eksponowane są, przeniesione z całej wyspy Sikoku, tradycyjne budynki, warsztaty i konstrukcje, latarnia morska i scena teatru kabuki z miejscami na świeżym powietrzu. Jedną z atrakcji jest most wiszący wykonany z winorośli i drewna, podobny do tych, które można znaleźć w dolinie Iya w sąsiedniej prefekturze Tokushima[8].

GaleriaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Kuri (ritsu) → Kasztan japoński (Castanea crenata).

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f 日本 地図. Tokyo: Seibido Shuppan, 2018, s. 135, 214, 215. ISBN 978-4-415-11272-5.
  2. Ministerstwo Ochrony Środowiska: General overview of area figures for Natural Parks by prefecture (jap.). [dostęp 2012-07-20].
  3. Around the Island (ang.). japan-guide.com, 2022. [dostęp 2022-06-25].
  4. Marukin Soy Sauce Museum (ang.). Navitime Japan, 2022. [dostęp 2022-06-25].
  5. Olive Park (ang.). japan-guide.com, 2022. [dostęp 2022-06-25].
  6. a b Special Place of Scenic Beauty Ritsurin Garden (ang.). Kagawa Prefecture Tourism Association. [dostęp 2022-06-25].
  7. Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary. Tokyo: Kenkyusha Limited, 1991, s. 986. ISBN 4-7674-2015-6.
  8. Shikoku Mura (ang.). japan-guide.com, 2022. [dostęp 2022-06-25].

Linki zewnętrzneEdytuj