Prefektura Okayama

Prefektura Okayama (jap. 岡山県 Okayama-ken)prefektura usytuowana w regionie Chūgoku, w Japonii. Ze względu na małe opady deszczu, łagodny klimat i przeciętnie 277 dni słonecznych jest zwana Krainą Słońca. Jej stolicą jest miasto Okayama[1].

Prefektura Okayama
prefektura
Ilustracja
Zamek Okayama i ogród Kōraku-en (2016)
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Japonia

Wyspa

Honsiu

Region

Chūgoku

Siedziba

Okayama

Kod ISO 3166-2

JP-33

Gubernator

Ryūta Ibaragi

Powierzchnia

7 114 km²[1]

Populacja (2018[1])
• liczba ludności


1 928 000[1]

• gęstość

271 os./km²

Kod pocztowy

700-8570

Adres urzędu:
Okayama-shi, Kita-ku, Uchisange 2-4-6
Plan
Plan
Symbole japońskie
Drzewo

sosna gęstokwiatowa

Kwiat

kwiat brzoskwini zwyczajnej

Ptak

bażant zielony

Położenie na mapie
Położenie na mapie
Strona internetowa
Portal Japonia

PołożenieEdytuj

Prefektura leży w zachodniej części wyspy Honsiu (Honshū), we wschodniej części regionu Chūgoku. W północnej części prefektury leżą góry Chūgoku, w środkowej płaskowyż Kibi, a na południu, wzdłuż malowniczego wybrzeża Morza Wewnętrznego (Seto-naikai) – niziny.

Góry Chūgoku dają początek trzem głównym rzekom prefektury: Yoshii (133 km), Asahi (142 km) i Takahashi (111 km).

MiastaEdytuj

W skład prefektury wchodzi 15 miast i są to:

oraz 10 miasteczek i 2 wsie[1].

HistoriaEdytuj

W dawnych czasach na terenach obecnej prefektury Okayama (oraz częściowo prefektur: Hiroszima, Hyōgo i Kagawa) znajdowała się prowincja Kibi. W późniejszym czasie (VII wiek) podzielono ją na prowincje: Bitchū, Bizen i Bingo. W VIII wieku prowincja Mimasaka została wydzielona z prowincji Bizen.

W wyniku reform administracyjnych przeprowadzonych w czasie restauracji Meiji (koniec XIX wieku) połączono je, tworząc prefekturę Okayama.

LegendaEdytuj

W czasach starożytnych w Kibi mieszkał oni (demon) o imieniu Ura. Ze swojego zamku Ki-no-jō (Zamek Diabła) w górach atakował wieśniaków i popełniał złe czyny. W rezultacie władca Yamato nakazał księciu Kibitsuhiko-no-Mikoto[a] unicestwić Urę. Po zaciętej walce ranny Ura zamienił się w karpia, aby uciec, ale Kibitsuhiko-no-Mikoto przybrał postać kormorana, złapał i zabił Urę[2].

Legenda o unicestwieniu Ury przez Kibitsuhiko-no-Mikoto[b], opowiadana na tym terenie od pradawnych czasów, stała się podstawą słynnej opowieści ludowej o Momotarō (Brzoskwiniowym Chłopcu), znalezionym w brzoskwini (momo) przez parę bezdzietnych staruszków. Brzoskwinia była używana jako amulet do odpędzania zła i była uprawiana w Okayamie od czasów starożytnych. Legenda powstała w regionie Okayama i rozprzestrzeniła się szeroko. Ponadto, kasza jaglana używana jako składnik kibi-dango podarowanych przez Momotarō psu, małpie i bażantowi, podobno została nazwana na cześć Kibi[2][3].

Powyższa legenda pokazuje wpływ Kibi na region. Znajdują się w nim ruiny, które rywalizują z tymi z regionu Kinai, a cylindryczne naczynia gliniane używane podczas uroczystości pogrzebowych były prawzorem figurek haniwa, które pojawiły się później (okres Kofun, 250–538 lub 300–562). Uważa się, że walka o wpływy między Kibi i Yamato mogła być przyczyną bitwy pomiędzy Urą i Kibitsuhiko-no-Mikoto[2].

Chram KibitsuEdytuj

Chram shintō Kibitsu-jinja jest ściśle związany z postacią Momotarō, chłopca urodzonego z brzoskwini i wielkiego wojownika, bohatera jednej z najstarszych i najpopularniejszych japońskich opowieści, które znają wszystkie dzieci. Sama opowieść jest inspirowana legendą o księciu Kibitsuhiko-no-Mikoto, który podobno pokonał demona Urę w miejscu, w którym obecnie stoi chram[4].

Kurashiki Bikan Historical Quarter w KurashikiEdytuj

Ta historyczna dzielnica miasta Kurashiki, znana z charakterystycznych białych ścian swoich rezydencji i wierzb rosnących wzdłuż brzegów rzeki Kurashiki, jest obszarem chronionym. Kurashiki prosperowało w XVII wieku jako miejsce docelowe transportu towarów. Obecnie oferuje zwiedzającym smak zachodnich wpływów zharmonizowanych z japońskim stylem[5].

Znajdują się tutaj liczne obiekty związane z tradycją i kulturą Japonii:

  • Ohara Art Museum to prywatne muzeum, symbol dzielnicy, prezentuje zachodnie dzieła światowej klasy w budynku stylizowanym na grecką świątynię;
  • Plac Bluszczowy wyłożony czerwoną cegłą;
  • reprodukcja fabryki włókienniczej niegdyś reprezentatywnej dla Kurashiki, zbudowanej na miejscu dawnej fabryki;
  • Kurashiki Museum of Folkcraft mieści się w dawnych spichlerzach ryżowych z późnego okresu Edo, prezentuje przykłady rzemiosł ludowych z całego świata, w tym wyrobów: garncarskich, szklanych, kamiennych, tekstylnych i drewnianych;
  • Kurashiki Archaeological Museum posiada kolekcję przedmiotów z obszaru Kibi (dzisiejsza Okayama i niektóre części Hiroszimy) sprzed dziesiątek tysięcy lat. Muzeum zostało otwarte w 1950 roku w budynku 200-letniego spichlerza ryżowego. Oprócz przedmiotów ze starożytnej Japonii, znajdują się w nim również przedmioty m.in. ze starożytnego Peru i cywilizacji andyjskiej, starożytnego Iranu, starożytnych Chin.

Szczególnie popularnym celem turystów jest wycieczka łodzią po kanale Kurashiki. Zwiedzanie tej dzielnicy i poznawanie kultury można urozmaicić, zakładając kimono lub yukatę przed przechadzką po zabytkowych ulicach[5].

GospodarkaEdytuj

Okayama jest znaczącym producentem owoców, m.in.: brzoskwiń, winogron i gruszek-gigantów atago. Gęste lasy dostarczają drewna cyprysowego hinoki (Chamaecyparis obtusa). Prefektura znana jest również z nieszkliwionej glinianej ceramiki (bizen-yaki) o wyjątkowej fakturze oraz japońskich mieczy. Przemysł skoncentrowany w przybrzeżnej strefie dostarcza: produkty z ropy naftowej, chemikalia, wyroby z żelaza i stali, tekstylia (dżinsy[c], kimona), naturalny barwnik indygo, nylonowe sieci rybackie, sos ostrygowo-sojowy[6][7].

Port Mizushima w Kurashiki posiada infrastrukturę do obsługi statków kontenerowych. W 1998 r. ukończono terminal cargo na lotnisku w Okayamie, który pomógł obsłużyć rosnący popyt na przewóz towarów z prefektury Okayama.

W skład infrastruktury lądowej wchodzi Wielki Most Seto (łączący Honsiu z Sikoku) oraz autostrady: San’yō Expressway i Seto-Chūō Expressway, krzyżujące się w Okayamie i łączące z sąsiadującymi prefekturami[8].

TurystykaEdytuj

  • Zamek Okayama i ogród Kōraku-en (po drugiej stronie rzeki Asahi)
  • Ruiny zamku Tsuyama i Kakuzan Park – park został utworzony na ruinach zamku Tsuyama, który został zbudowany 400 lat temu. Posadzono tam drzewa sakury i co roku organizuje się festiwal w porze ich kwitnienia
  • Zamek Bitchū Matsuyama – został zbudowany w 1240 roku, znajduje się na szczycie góry na wysokości 430 m, co czyni go najwyższą twierdzą z istniejącą wieżą zamkową w Japonii.
  • Ki-no-jō, Sōja – usytuowane na szczycie 400-metrowej góry ruiny obejmują ok. 2,8 km kamiennych murów i robót ziemnych, są pozostałością po zamku zbudowanym ponad 1300 lat temu. Wielkość i struktura ruin sugerują, że był on jednym z największych. Zamek jest znany jako sceneria opowieści ludowej o Momotarō.
  • Yubara Onsen – miejscowość położona w znanym obszarze gorących źródeł, obecnie administracyjnie należy do miasta Maniwa
  • Yunogō Onsen, Mimasaka – gorące źródła o ponad tysiącletniej historii, służące kąpielom terapeutycznym, popularne wśród kobiet ze względu na właściwości upiększające skórę
  • Okutsu Onsen, Kagamino – kąpiel sprawia, że skóra staje się biała i gładka; od końca marca do początku grudnia w co drugą niedzielę i święta znaną atrakcją jest pokaz „prania deptaniem nogami” (ashibumi-sentaku), wykonywany na brzegu rzeki przez kobiety w kimonach
  • Jaskinia Maki-dō, Niimi – jaskinia wapienna o długości ok. 450 m z podziemnym jeziorem, pomnik przyrody
  • Jaskinia Ikura, Niimi – wapienna jaskinia, jedna z największych w zachodniej Japonii, ma długość 1,2 km i różnice wysokości do 90 metrów.
  • Imbe (Bizen Pottery Village), Bizen – centrum ceramiki bizen-yaki, jednej z najstarszych form ceramiki w Japonii. Stare miasto Imbe jest pełne budynków z czerwonymi, ceglanymi kominami i ceramicznymi dachówkami bizen
  • Okayama Prefectural Museum of Art, Okayama – posiada kolekcję dzieł sztuki o tematyce dot. prefektury, co miesiąc prezentuje japońskie obrazy, a co trzy miesiące zachodnią sztukę
  • Okayama Orient Museum, Okayama – prezentuje ok. 4800 dzieł starożytnej sztuki orientalnej cywilizacji Mezopotamii i innych obszarów, głównie mozaiki z ceramiki, szkła i porcelany
  • Bizen Osafune Sword Museum, Setouchi – jedno z niewielu muzeów miecza w Japonii, zwiedzający mogą poznać historię i proces produkcji[5]

GaleriaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Książę Kibitsuhiko-no-Mikoto był prawdopodobnie synem cesarza Kōreia, który panował w latach 290–215 p.n.e.
  2. Mikoto → książę; tytuł oznaczający wyrażenie szacunku wobec bóstwa, osoby wysokiej rangi, arystokraty.
  3. Betty Smith Jeans Museum w Kurashiki zostało założone w 1962 roku. Zwiedzający nie tylko mogą zapoznać się tam z procesem produkcji dżinsów, ale także dostosować je do własnego gustu, dobierając wybrane przez siebie dodatki (guziki, nity itp.) oraz próbować swoich sił w robieniu pasków do telefonów komórkowych.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e 日本地図. Tokyo: Seibido Shuppan, 2018, s. 134, 206, 207. ISBN 978-4-415-11272-5.
  2. a b c The legend of Momotaro, Not a Folk Tale (ang.). Japan Heritage Promotion Council. [dostęp 2022-06-20].
  3. 新明解国語辞典. Tokyo: Sanseido Co., Ltd., 2018, s. 1446. ISBN 978-4-385-13107-8.
  4. Kibitsu-jinja, Momotaro’s Shrine (ang.). Kanpai, 2022. [dostęp 2022-06-21].
  5. a b c Explore Okayama (ang.). Okayama Prefectural Tourism Federation. [dostęp 2022-06-22].
  6. Chugoku Area, Okayama (ang.). Japan External Trade Organization (JETRO), 2022. [dostęp 2022-06-20].
  7. Betty Smith Jeans Museum (ang.). Okayama Prefectural Tourism Federation.. [dostęp 2022-06-21].
  8. Strona domowa - Transport(dostęp luty 2009)

Linki zewnętrzneEdytuj