Otwórz menu główne

Prosienicznik jednogłówkowy

gatunek rośliny

Prosienicznik jednogłówkowy (Hypochaeris uniflora Vill., według innych ujęć Trommsdorffia uniflora (Vill.) Soják[2]) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Występuje W Alpach, Sudetach i Karpatach. W Polsce można go spotkać we wszystkich wyższych górach.

Prosienicznik jednogłówkowy
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Cichorioideae
Rodzaj prosienicznik
Gatunek prosienicznik jednogłówkowy
Nazwa systematyczna
Hypochaeris uniflora Vill.
Prosp. Hist. Pl. Dauphiné 37. 1779
Hypochaeris uniflora MF3.jpg

MorfologiaEdytuj

Łodyga 
Wzniesiona, w środku pusta. Pod koszyczkiem jest silnie zgrubiała. W górnej części jest odstająco owłosiona długimi włosami. Osiąga wysokość (wraz z kwiatostanem) 10-40 cm.
Liście
Głównie liście różyczkowe. Są podługowate, całobrzegie lub odlegle ząbkowane. Ich nasada zbiega w oskrzydlony ogonek. Są krótko owłosione.
Kwiaty
Zebrane w duży (4-5 cm średnicy), pojedynczy koszyczek na szczycie łodygi. Jego czarniawa okrywa pokryta jest długimi włoskami. Łuski okrywy jajowate, frędzlowane i brodate na długości 2-5 mm. Dno koszyczka z plewinkami, puch kielichowy o pierzastych włoskach wyrastających w jednym szeregu. Kwiaty złocistożółte, wszystkie języczkowe i obupłciowe.
Owoc
Wrzecionowatego kształtu z wydłużonym dzióbkiem i żółtym puchem kielichowym.

Biologia i ekologiaEdytuj

Bylina, hemikryptofit
Kwitnie od czerwca do sierpnia. Nasiona są rozsiewane przez wiatr (anemochoria).
Siedlisko
Hale, ziołorośla, upłazy. Rośnie zarówno na podłożu wapiennym, jak i bezwapiennym. W Tatrach występuje po piętro halne, głównie w piętrze halnym i piętrze kosówki.
Fitosocjologia
Gatunek charakterystyczny dla związku (All.) Nardion i Ass. Hieracio vulgati-Nardetum[3].
Zobacz też: Rośliny tatrzańskie.

PrzypisyEdytuj

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. Kadereit J. W., Albach D. C., Ehrendorfer F., Galbany-Casals M. i inni. Which changes are needed to render all genera of the German flora monophyletic?. „Willdenowia”. 46, s. 39 – 91, 2016. DOI: http://dx.doi.org/10.3372/wi.46.46105. 
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

BibliografiaEdytuj

  1. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd.. ISBN 83-7073-385-9.
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.