Otwórz menu główne

Przejście graniczne Medyka-Szeginie

Przejście graniczne Medyka – Szeginiepolsko-ukraińskie drogowe przejście graniczne położone w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Medyka, w miejscowości Medyka. Przejście zostało otwarte 25 listopada 1945 r[1]. Do przejścia dochodzą polska droga krajowa nr 28 i ukraińska droga międzynarodowa M11. Przed reformą sieci drogowej w grudniu 1985 roku stanowiło punkt końcowy drogi międzynarodowej E22[2].

Przejście graniczne Medyka-Szeginie
Państwo  Polska
Miejscowość Medyka
Państwo  Ukraina
Miejscowość Szeginie
Rodzaj przejścia drogowe
Rodzaj ruchu osobowy, towarowy, mały ruch graniczny
Położenie na mapie gminy Medyka
Mapa lokalizacyjna gminy Medyka
Przejście graniczne Medyka-Szeginie
Przejście graniczne Medyka-Szeginie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Przejście graniczne Medyka-Szeginie
Przejście graniczne Medyka-Szeginie
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Przejście graniczne Medyka-Szeginie
Przejście graniczne Medyka-Szeginie
Położenie na mapie powiatu przemyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu przemyskiego
Przejście graniczne Medyka-Szeginie
Przejście graniczne Medyka-Szeginie
Ziemia49°47′58,8″N 22°56′51,6″E/49,799667 22,947667
Stempel kontroli granicznej
Niepozorne i nieoznakowane wejście na przejście graniczne Szeginie-Medyka dla ruchu pieszego i rowerowego. Skręt na prawo od drogi M11 przed przejściem Szeginie-Medyka dla ruchu samochodowego.
Niepozorne i nieoznakowane wejście na przejście graniczne Szeginie-Medyka dla ruchu pieszego i rowerowego.

Przejście graniczne Medyka – Szeginie powstało dzięki umowie między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy[3]. Czynne jest przez całą dobę. Dopuszczony jest ruch osób oraz środków transportowych i towarów niezależnie od przynależności państwowej[4][5] oraz mały ruch graniczny[6]. Przejście graniczne obsługuje Placówka Straży Granicznej w Medyce[7]. W przejściu wydzielono również przejście piesze, które składa się z dwóch równoległych pasów dla pieszych o długości około 300 m, przedzielonych 5-metrowym ogrodzeniem.

Samo przejście graniczne znajduje się w odległości 12 km od 70-tysięcznego miasta Przemyśl, z którego do granicy jeżdżą minibusy.

Od 18 września 1964 r. funkcjonowało w tym miejscu polsko-radzieckie przejście graniczne drogowe Medyka. Czynne początkowo było w godz. 7.00 – 21.00[8]. Od 1975 r. przejście było czynne w dniach od 1 maja do 30 października całodobowo, a od 31 października do 30 kwietnia w godz. 7.00 – 21.00[9]. Od 20 lutego 1979 r. przejście zaczęło pracować całodobowo przez cały rok. Dopuszczony był ruch osobowy i towarowy[10]. Od 24 stycznia 1986 r.[11] wprowadzono uproszczony ruch graniczny na podstawie przepustek[12].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Strona Izby celnej w Przemyślu.
  2. Samochodowy atlas Polski 1:500 000. Wyd. V. Warszawa: Państwowe przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1979. ISBN 83-7000-017-7.
  3. Oświadczenie Rządowe z dnia 10 marca 2003 r. w sprawie zatwierdzenia Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie przejść granicznych, sporządzonej w Warszawie dnia 18 maja 1992 r. (M.P. z 2003 r. nr 37, poz. 531)
  4. Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie przejść granicznych, sporządzona w Warszawie dnia 18 maja 1992 r. (M.P. z 2003 r. nr 37, poz. 530)
  5. Obwieszczenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie ogłoszenia przejść granicznych, rodzaju ruchu dozwolonego przez te przejścia oraz czasu ich otwarcia (M.P. z 2012 r. poz. 898)
  6. Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Gabinetem Ministrów Ukrainy o zasadach małego ruchu granicznego, podpisana w Kijowie dnia 28 marca 2008 roku, oraz Protokół, podpisany w Warszawie dnia 22 grudnia 2008 roku, między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Gabinetem Ministrów Ukrainy o zmianie Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Gabinetem Ministrów Ukrainy o zasadach małego ruchu granicznego, podpisanej w Kijowie dnia 28 marca 2008 roku (Dz.U. z 2009 r. nr 103, poz. 858).
  7. PSG w Medyce.
  8. Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 18 września 1964 r. zmieniające zarządzenie w sprawie ogłoszenia przejść granicznych lądowych przeznaczonych dla ruchu granicznego, rodzajów ruchu granicznego przez te przejścia oraz przez przejścia graniczne morskie i lotnicze, jak również w sprawie czasu otwarcia przejść granicznych. (M.P. z 1964 r. nr 68, poz. 317)
  9. Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 6 sierpnia 1975 r. w sprawie przejść granicznych przeznaczonych dla ruchu granicznego. (M.P. z 1975 r. nr 26, poz. 161)
  10. Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 20 lutego 1979 r. zmieniające zarządzenie w sprawie przejść granicznych przeznaczonych dla ruchu granicznego. (M.P. z 1979 r. nr 7, poz. 52)
  11. Oświadczenie Rządowe z dnia 31 maja 1986 r. w sprawie wejścia w życie Porozumienia między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich o uproszczonym trybie przekraczania granicy państwowej przez obywateli zamieszkałych w miejscowościach przygranicznych, podpisanego w Moskwie dnia 14 maja 1985 r. (Dz.U. z 1986 r. nr 24, poz. 115)
  12. Porozumienie między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich o uproszczonym trybie przekraczania granicy państwowej przez obywateli zamieszkałych w miejscowościach przygranicznych, podpisane w Moskwie dnia 14 maja 1985 r. (Dz.U. z 1986 r. nr 24, poz. 114)

Linki zewnętrzneEdytuj