Otwórz menu główne

Przypadek Pekosińskiego – polski film biograficzny z 1993 roku w reżyserii i na podstawie scenariusza Grzegorza Królikiewicza. Pierwowzorem obrazu był reportaż Romualda Karasia Nazywam się Pekosiński.

Przypadek Pekosińskiego
Gatunek biograficzny
Rok produkcji 1993
Data premiery 19 listopada 1993
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 85 min
Reżyseria Grzegorz Królikiewicz
Scenariusz Grzegorz Królikiewicz
Główne role Bronisław Pekosiński
Muzyka Antonio Vivaldi
Zdjęcia Ryszard Lenczewski
Scenografia Bogdan Solle
Kostiumy Barbara Śródka-Makówka
Małgorzata Ajzelt
Montaż Halina Nawrocka
Teresa Miziołek
Produkcja Studio Filmowe N

Plenery: Zamość, zoo w Łodzi, Jasna Góra (Częstochowa).

Spis treści

Obsada aktorskaEdytuj

FabułaEdytuj

Bronisław Pekosiński żył naprawdę (zmarł w Zamościu 2 stycznia 2013 r.), w filmie zagrał samego siebie. Nie wie, kim jest, nie ma rodziny. Matka przerzuciła go przez druty obozu, znaleziony, najpierw trafił do ochronki w Zwierzyńcu, następnie do domu dziecka w Zamościu. Nazwisko nadano mu od skrótu PKOS (Polski Komitet Opieki Społecznej), za datę urodzenia przyjęto dzień rozpoczęcia II wojny światowej – 1 września 1939, a imię od imienin przypadających w tym dniu[1][2]. Walczyły o niego Kościół i ustrój totalitarny. Dorosły Pekosiński – alkoholik i degenerat, sparaliżowany po wylewie krwi do mózgu, ma jednak gwiazdę przewodnią swego życia: mistrzowską grę w szachy. Mimo upokorzeń i wykorzystywania nie traci godności i pogody ducha.

Nagrody i nominacjeEdytuj

Gdańsk (XVIII FPFF) 1994

  • Złote Lwy

Lubuskie Lato Filmowe w Łagowie 1994

  • Srebrne Grono

MFF w Karlovych Warach 1994

  • Nagroda Specjalna

PrzypisyEdytuj

  1. Zamojscy szachiści. [dostęp 2015-01-30].
  2. Ostatnia droga Bronisława Pekosińskiego. Zamość i Roztocze - wiadomości z regionu. [dostęp 2015-01-30].

Linki zewnętrzneEdytuj