Otwórz menu główne

Pstrokonie

wieś w województwie łódzkim

Pstrokoniewieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie zduńskowolskim, w gminie Zapolice. Znajduje się w odległości 10 km na południe od Zduńskiej Woli w pobliżu ujścia Widawki do Warty.

Pstrokonie
wieś
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Powiat zduńskowolski
Gmina Zapolice
Strefa numeracyjna 43
Kod pocztowy 98-161[1]
Tablice rejestracyjne EZD
SIMC 0721290
Położenie na mapie gminy Zapolice
Mapa lokalizacyjna gminy Zapolice
Pstrokonie
Pstrokonie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pstrokonie
Pstrokonie
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Pstrokonie
Pstrokonie
Położenie na mapie powiatu zduńskowolskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zduńskowolskiego
Pstrokonie
Pstrokonie
Ziemia51°31′27″N 18°52′55″E/51,524167 18,881944

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

Integralne części wsiEdytuj

Integralne części wsi Pstrokonie[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0721314 Zamoście część wsi

HistoriaEdytuj

W Pstrokoniach wykryto stanowiska archeologiczne z epoki mezolitu (środkowa epoka kamienia), kultury komornickiej i chojnicko-pieńkowskiej w postaci drobnych wyrobów krzemiennych używanych przez wyspecjalizowanych myśliwych, jak również duże cmentarzysko popielnicowe pokryte brukiem z okresu kultury łużyckiej. Stwierdzono tu także istnienie otwartej osady z tego okresu. Pierwsza wzmianka z 1311, kiedy to Władysław Łokietek nadaje ją Wacławowi Liszowicowi. Z tej wsi wywodzą się znane na ziemi sieradzkiej dwa rody Pstrokońskich: herbu Poraj i h. Gąska. W XIX w. wieś należała do Walewskich, ostatnimi właścicielami (do 1939) byli Żółtowscy.

ZabytkiEdytuj

Zachował się tu, w otoczeniu 4-hektarowego parku, eklektyczny pałacyk z XIX w., starannie odrestaurowany, obecnie wykupiony od gminy przez osobę prywatną. Jest to budynek piętrowy, dziewięcioosiowy, z dość ciekawym detalem architektonicznym (wzniesiony na rzucie prostokąta, z trójkondygnacyjną wieżą zachodnią), jest przykładem interesującej realizacji siedziby wiejskiej w tej części Sieradzkiego. Był tu też (obecnie nieistniejący) kopiec, na którym stał budynek drewniany. Była to najstarsza siedziba Pstrokońskich.

Przy drodze kapliczka murowana z rzeźbą św. Wawrzyńca z XIX w.

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[4] na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • zespół dworski, XIX w.:
    • dwór, nr rej.: 307/5/82 z 28.08.1982
    • park, nr rej.: 423/A z 28.12.1998

PrzyrodaEdytuj

W otaczającym dwór parku: platany, modrzewie, buki. Przy wjeździe do parku dwa dęby o obwodzie 500 i 350 cm.

PrzypisyEdytuj

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. s. według wyboru. [dostęp 2014–03–09].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  4. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 19 września 2008].

BibliografiaEdytuj

  • A. Ruszkowski: Sieradz i okolice. Sieradz, 2000.

Linki zewnętrzneEdytuj