Puchar Świata w Rugby 7 (2013)

Puchar Świata w Rugby 7 2013 – szósty Puchar Świata, turniej o randze mistrzostw świata w rugby 7 rozgrywany co cztery lata, który odbył się w Moskwie w kompleksie stadionu Łużniki w dniach od 28 do 30 czerwca 2013 roku. Rywalizowały w nim dwadzieścia cztery drużyny męskie i szesnaście żeńskich. Triumfatorami okazały się reprezentacje Nowej Zelandii.

Puchar Świata w Rugby 7 2013
2013 Rugby World Cup Sevens
OOjs UI icon arched-arrow-rtl.svg 2009 2018 OOjs UI icon arched-arrow-ltr.svg
Dyscyplina rugby 7
Organizator IRB
Szczegóły turnieju
Gospodarz Moskwa,  Rosja
Otwarcie 28 czerwca 2013
Zamknięcie (finał) 30 czerwca 2013
Liczba drużyn 24+16
Liczba aren 2 (w 1 mieście)
Statystyki turnieju
Liczba meczów 58+42

Żadna ze 133 przebadanych pod kątem dopingu próbek nie dała wyniku pozytywnego[1].

Wybór organizatoraEdytuj

Wstępne zgłoszenia związków rugby chętnych do zorganizowania tego turnieju były przyjmowane przez IRB do 3 listopada 2009. Na tym etapie żadne szczegóły nie były wymagane, toteż zgłosiło się osiem państw: Argentyna, Australia, Brazylia, Hongkong, Niemcy, Rosja, Szkocja i USA[2][3]. Zgłoszenie Rosjan oznaczało jednocześnie rezygnację z ubiegania się o organizację piętnastoosobowego Pucharu Świata w 2019[4][5]. Z ośmiu federacji, które złożyły wstępne zgłoszenia, trzy – Brazylia, Niemcy i Rosja – przedstawiły oficjalne wnioski w wyznaczonym terminie 15 grudnia 2009 roku[6][7]. W maju 2010 roku IRB wyznaczyła Rosję na organizatora tego turnieju[8].

TerminarzEdytuj

W maju 2012 roku IRB ustaliła ramy czasowe turnieju – mecze zostały rozegrane w dniach od 28 czerwca do 30 czerwca 2013 roku na stadionie Łużniki[9]. Szczegółowy terminarz został opublikowany na sto dni przed rozpoczęciem turnieju[10][11][12].

UczestnicyEdytuj

W turnieju uczestniczyło 16 drużyn żeńskich i 24 męskie[8]. Składy zespołów podano dzień przed zawodami[13][14][15][16].

KwalifikacjeEdytuj

Automatyczny awans do turnieju finałowego uzyskali w przypadku mężczyzn ćwierćfinaliści[17], a wśród kobiet półfinalistki[18] poprzedniego Pucharu Świata. O pozostałe miejsca odbywały się turnieje eliminacyjne[19].

MężczyźniEdytuj

[1] Afryka Ameryka Południowa Ameryka Północna/Karaiby Azja Europa Oceania
Automatyczna kwalifikacja
Regionalne eliminacje

KobietyEdytuj

[2] Afryka Ameryka Południowa Ameryka Północna/Karaiby Azja Europa Oceania
Automatyczna kwalifikacja
Regionalne eliminacje
* Najlepsza z drużyn z Oceanii (prócz Nowej Zelandii i Australii) wystąpiła w azjatyckim turnieju kwalifikacyjnym, z którego awans uzyskały trzy drużyny.

Losowanie grupEdytuj

Na początku grudnia 2012 roku IRB ogłosiła, iż losowanie grup turnieju głównego odbędzie się w Moskwie 28 lutego 2013 roku. Podstawą do rozstawienia męskich zespołów była postawa prezentowana w zawodach IRB Sevens World Series w dwóch ostatnich pełnych sezonach (2010/11 i 2011/12) oraz w rozegranych do czasu losowania pięciu turniejach sezonu 2012/13. Wśród kobiet natomiast wzięte zostały pod uwagę wyniki osiągnięte w rozegranym w sezonie 2011/12 IRB Women's Sevens Challenge Cup wraz z pierwszymi dwiema rundami IRB Women's Sevens World Series (2012/2013)[20][21][22].

Przed losowaniem zespoły zarówno męskie, jak i żeńskie, zostały podzielone na cztery koszyki według ustalonego wcześniej rankingu[23][24].

Mężczyźni   Kobiety
Koszyk 1 Koszyk 2 Koszyk 3 Koszyk 4 Koszyk 1 Koszyk 2 Koszyk 3 Koszyk 4
  Nowa Zelandia   Walia   Kanada   Japonia   Anglia   Nowa Zelandia   Holandia   Japonia
  Fidżi   Argentyna   Portugalia   Hongkong   Australia   Południowa Afryka   Chiny   Tunezja
  Południowa Afryka   Francja   Hiszpania   Gruzja   Kanada   Hiszpania   Francja   Irlandia
  Samoa   Kenia   Rosja   Tunezja   Stany Zjednoczone   Rosja   Brazylia   Fidżi
  Anglia   Szkocja   Tonga   Filipiny
  Australia   Stany Zjednoczone   Zimbabwe   Urugwaj

ZawodyEdytuj

Zawody sędziowało dwudziestu sześciu mężczyzn i czternaście kobiet[25][26].

Turniej mężczyznEdytuj

W wyniku przeprowadzonego 28 lutego 2013 roku losowania powstało sześć czterozespołowych grup[27][28].

Grupa A Grupa B Grupa C Grupa D Grupa E Grupa F
  Australia   Południowa Afryka   Samoa   Nowa Zelandia   Fidżi   Anglia
  Francja   Szkocja   Kenia   Stany Zjednoczone   Walia   Argentyna
  Hiszpania   Rosja   Zimbabwe   Kanada   Tonga   Portugalia
  Tunezja   Japonia   Filipiny   Gruzja   Urugwaj   Hongkong

W zawodach triumfowali Nowozelandczycy w finale pokonując Anglików, brąz przypadł zaś reprezentantom Fidżi[29]. Najwięcej punktów zdobył Kanadyjczyk Nathan Hirayama, zaś w klasyfikacji przyłożeń z siedmioma zwyciężył Fidżyjczyk Metuisela Talebula[30].

Turniej kobietEdytuj

W wyniku przeprowadzonego 28 lutego 2013 roku losowania powstały cztery czterozespołowe grupy[27][31].

Grupa A Grupa B Grupa C Grupa D
  Kanada   Australia   Stany Zjednoczone   Anglia
  Nowa Zelandia   Południowa Afryka   Hiszpania   Rosja
  Holandia   Chiny   Brazylia   Francja
  Tunezja   Irlandia   Fidżi   Japonia

W zawodach triumfowały Nowozelandki w finale pokonując po raz drugi w tym turnieju Kanadyjki, brąz przypadł zaś reprezentantkom USA[32]. Najwięcej punktów zdobyła przedstawicielka mistrzowskiej drużyny Portia Woodman (60), która wszystkie punkty zdobyła z przyłożeń zwyciężając również w tej klasyfikacji[33].

SponsorzyEdytuj

W marcu 2013 roku ogłoszono głównych sponsorów zawodów – Mobile TeleSystems, Canterbury of New Zealand oraz Bank Zenit[34].

Globalnym partnerem została firma AIG[35].

PrzypisyEdytuj

  1. Record doping tests conducted at RWC7s (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2013-07-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-06)].
  2. Bidding process begins for Rugby World Cup Sevens (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2012-06-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-07)].
  3. Strong interest to host RWC Sevens 2013 (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2012-06-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-08)].
  4. Russia signal interest in hosting RWC Sevens (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2012-06-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-16)].
  5. Russia wants the Sevens (ang.). rugbynews.co.nz. [dostęp 2012-06-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-09)].
  6. Ground breaking interest for RWC Sevens 2013 (ang.). rwcsevens.com @ web.archive.org. [dostęp 2012-06-07].
  7. Three Unions bidding to host Sevens World Cup (ang.). rugbyweek.com. [dostęp 2012-06-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-16)].
  8. a b Russia to host Rugby World Cup Sevens 2013 (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2012-06-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-27)].
  9. RWC Sevens 2013 dates announced (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2012-06-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-19)].
  10. Match schedule announced with 100 days to go (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2013-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-19)].
  11. RWC Sevens 2013 - men's tournament schedule (ang.). irb.com. [dostęp 2013-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-26)].
  12. RWC Sevens 2013 - women's tournament schedule (ang.). irb.com. [dostęp 2013-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-26)].
  13. Final men's squads declared for Moscow (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2013-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-24)].
  14. SQUAD LISTS WITH RWC TOTALS (ang.). irb.com. [dostęp 2013-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-08)].
  15. Final women's squads declared for Moscow (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2013-06-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-16)].
  16. SQUAD LISTS WITH RWC TOTALS (ang.). irb.com. [dostęp 2013-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-08)].
  17. RWC Sevens 2013 - men's qualifying (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2012-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-05)].
  18. RWC Sevens 2013 - women's qualifying (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2012-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-05)].
  19. Direct qualifiers start for RWC Sevens 2013 (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2012-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-04)].
  20. Pool Allocation Draw will reward Series form (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2012-12-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-10)].
  21. RWC Sevens 2013 - men's tournament rules (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2012-12-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-05)].
  22. RWC Sevens 2013 - women's tournament rules (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2012-12-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-05)].
  23. England and NZ top of RWC Sevens seedings (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2013-02-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-10)].
  24. Moscow set for RWC Sevens Pool Draw (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2013-02-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-07)].
  25. Match officials announced for RWC Sevens (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2013-06-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-19)].
  26. RWC Sevens 2013 Match Officials (ang.). irb.com. [dostęp 2013-06-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-12)].
  27. a b RWC Sevens 2013 pool draw takes place (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2013-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-19)].
  28. RWC7s men's pool draw: Team reaction (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2013-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-24)].
  29. New Zealand win RWC Sevens title in Moscow (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2013-07-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-05)].
  30. Statistics 2013 (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2013-07-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-05)].
  31. RWC7s women's pool draw - Team reaction (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2013-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-23)].
  32. New Zealand are Women's RWC Sevens champions (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2013-07-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-04)].
  33. Statistics 2013 (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2013-07-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-21)].
  34. RWC Sevens 2013 attracts world-class sponsors (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2013-03-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-19)].
  35. AIG appointed Global Partner of RWC Sevens (ang.). rwcsevens.com. [dostęp 2013-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-19)].