Pustelnia Gołosiejewska

Pustelnia Gołosiejewska (ukr. Голосіївська пустинь, ros. Голосеевская пустынь[a]), monaster Opieki Matki Bożejprawosławny męski klasztor (pustelnia) w Kijowie, w dawnej wsi Hołosijewo (Gołosiejewo), w jurysdykcji eparchii kijowskiej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego.

Pustelnia Gołosiejewska
Голосіївська пустинь / Голосеевская пустынь
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Ukraina
Miasto wydzielone  Kijów
Miejscowość COA of Kyiv Kurovskyi.svg Kijów
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Rodzaj klasztoru męski
Eparchia kijowska
Biskup worzelski Izaak (Andronik)
Klauzura nie
Obiekty sakralne
Cerkiew Ikony Matki Bożej „Życiodajne Źródło”
Cerkiew Świętych Cierpiętników Carskich
Założyciel klasztoru metropolita Piotr Mohyła
Styl bizantyjsko-rosyjski
Materiał budowlany cegła, kamień
Data budowy XX w.
Położenie na mapie Kijowa
Mapa konturowa Kijowa, w centrum znajduje się punkt z opisem „Pustelnia Gołosiejewska”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry znajduje się punkt z opisem „Pustelnia Gołosiejewska”
Położenie na mapie Kijowa i obwodu kijowskiego
Mapa konturowa Kijowa i obwodu kijowskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Pustelnia Gołosiejewska”
50°22′41,11″N 30°30′36,94″E/50,378086 30,510261
Strona internetowa klasztoru

HistoriaEdytuj

Monaster został założony przez metropolitę kijowskiego Piotra Mohyłę, który wykupił część położonych w okolicy terenów leśnych i wzniósł na polanie cerkiew św. Jana z Suczawy oraz kilka budynków z celami dla mnichów. Całość stała się skitem Ławry Pieczerskiej w Kijowie. Z czasem zmieniono patrona głównej świątyni, którym została ikona Matki Bożej „Życiodajne Źródło”, natomiast w 1852 świętem patronalnym całego klasztoru uczyniono dzień Opieki Matki Bożej. Cerkiew ufundowana przez Piotra Mohyłę istniała do początku XX w.; w latach 1910–1912 na jej miejscu zbudowano nową murowaną świątynię[1]. W monasterze znajdowała się w XIX w. letnia rezydencja metropolitów kijowskich z cerkwią św. Jana Pieczerskiego[1].

Klasztor istniał do 1926, gdy został zamknięty na polecenie władz radzieckich. Cały kompleks monasterski, oprócz letniego domu metropolitów kijowskich, zniszczono[1]. Monaster został restytuowany w 1993, ponownie jako skit Ławry Pieczerskiej. Pierwszym przełożonym reaktywowanej wspólnoty został ihumen, a następnie archimandryta Izaak (Andronik). Po trzech latach od restytucji skit ponownie stał się samodzielnym klasztorem i został poważnie rozbudowany. Odbudowano cerkiew Ikony Matki Bożej „Życiodajne Źródło”, zbudowano budynki mieszkalny i administracyjny oraz dom przełożonego z cerkwią Świętych Cierpiętników Carskich, jak również dom pielgrzyma[1].

Związani z monasteremEdytuj

W Pustelni Gołosiejewskiej żyli w XIX–XX w. święci mnisi Aleksy (Szepielew), Parteniusz (Krasnopiewcew) oraz jurodiwi Teofil (Gorienkowski) i Paisjusz (Jarocki)[1]. Kanonizowanych zostało również trzech mnichów monasteru, którzy padli ofiarą represji w ZSRR – Kasjan (Kuzyk), Hipolit (Siemienow), Filip (Biezugły), uznani za nowomęczenników[1]. Późniejszy święty metropolita kijowski Filaret spędzał każdego roku kilka miesięcy w monasterze, żyjąc jak zwykły mnich[2].

UwagiEdytuj

  1. Monaster na oficjalnej stronie posługuje się zarówno ukraińskim, jak i rosyjskim wariantem nazwy. W polskich źródłach przeważa nazwa pochodząca z języka rosyjskiego – Gołosiejewska, przykładowo: Pielgrzymka Służb Mundurowych na Ukrainę,

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Краткая история монастыря, goloseevo.com.ua [dostęp 2016-12-21].
  2. Biogram Filareta w bazie prawosławia rosyjskiego. [dostęp 2012-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-21)].