Otwórz menu główne

Rów przeciwpancerny

Rów przeciwpancerny – przełęcz nad Bartosovicami w Górach Orlickich. W tle ciężki schron bojowy R-S-74 „Na Holem”

Rów przeciwpancerny (zwany niekiedy przeciwczołgowym) – ziemna zapora przeciwpancerna wykonana w terenie ręcznie, mechanicznie lub przy użyciu materiału wybuchowego. Ma postać rowu o przekroju trapezu lub trójkąta. Rowy przeciwpancerne tworzy się w terenie równinnym i na stokach o nachyleniu 15–20° w celu zatrzymania czołgów, wozów bojowych i środków transportowych przeciwnika. Głębokość rowu powinna wynosić co najmniej 2 m, szerokość dna 3 m, a nachylenie ścian ponad 45°[1].

Rowy przeciwpancerne były powszechnie stosowane w czasie II wojny światowej[1].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Ryszard Henryk Bochenek: 1000 słów o inżynierii i fortyfikacjach. Warszawa: Wydawnictwo Ministra Obrony Narodowej, 1989, s. 235. ISBN 83-11-07423-2.

BibliografiaEdytuj

  • Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, s. 379. ISBN 83-11-06229-3.