RWD-4 - polski samolot turystyczno-sportowy, skonstruowany przez zespół konstrukcyjny RWD pod koniec 1929 roku.

RWD-4
RWD-4
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent DWL
Konstrukcja Drewniana
Załoga 2 osoby
Historia
Data oblotu 1930
Dane techniczne
Moc 77kW (105KM)
Wymiary
Rozpiętość 10,5 m
Długość 7 m
Wysokość 2,26 m
Powierzchnia nośna 15 m²
Masa
Zapas paliwa 110 l
Osiągi
Prędkość maks. 180 km/h
Prędkość przelotowa 160 km/h
Prędkość minimalna 75 km/h
Prędkość wznoszenia 4,6 m/s
Pułap 5000 m
Rozbieg 110 m

HistoriaEdytuj

RWD-4 został skonstruowany jako rozwinięcie RWD-2 i RWD-3 przez Stanisława Rogalskiego, Stanisława Wigurę i Jerzego Drzewieckiego. Odstąpiono od koncepcji płata składanego na ziemi (jak w RWD-3), pozostając przy systemie podwozia z tej maszyny. Zastosowano rzędowy silnik o większej mocy.

 
RWD-4

Prototyp oblatano na wiosnę 1930 roku. Wyprodukowano 9 sztuk samolotu RWD-4. Samolot był bardzo zasłużony w rozwoju sportu lotniczego w Polsce, koncepcję płata z RWD-4 zastosowano w następnej konstrukcji, RWD-5.

Wadą samolotu była nadal słaba widoczność do przodu (w kierunku lotu), kapryśny i ulegający częstym awariom silnik Cirrus Hermes oraz spora prędkość lądowania i wynikający z tego spory dobieg (brak hamulców na koła).

Opis konstrukcjiEdytuj

Dwumiejscowy (układ tandemowy) samolot turystyczno-sportowy, górnopłat konstrukcji drewnianej, kryty płótnem i sklejką. Skrzydła wolnonośne o obrysie trapezowym. Usterzenie klasyczne.

Linki zewnętrzneEdytuj